maandag 22 februari 2016

Een beroep

Een beroep op jullie, dan nog wel.



Het zit zo. Ik wil voor Ernest graag weer heel wat Billiekes maken tegen volgend seizoen - voor Lilith ook, trouwens - en dus begin ik zo wat na te denken over stoffen. En daar stelt zich volgend probleem: ik zie het liefst t-shirts met een voorpand (en eventueel soms ook achterpand) in een stof met print, en dan mouwen (en soms dus ook achterpand) in een effen stof. Dit houdt in dat ik tricot zou moeten kopen voor één enkel voorpandje, en eerlijk, dat lijkt me een beetje onnozel, want dan heb ik meer rest dan ik stof heb gebruikt.

En nu komt dus de kat op de koord. Hebben jullie nog tricotresten liggen waar jullie eigenlijk niets meer mee kunnen doen, en die dus weg mogen? Die nog groot genoeg zijn om er een voorpandje voor een Billie voor Ernestje uit te halen? En die jullie naar mij zouden willen opsturen? Ik betaal -  uiteraard! - zowel tricot als verzending.

Laat mij iets weten! Stuur me een mailtje op piepow[punt]blogt[at]gmail[punt]com, laat me weten welke tricot je liggen hebt, en wie weet helpen we zo elkaar: jij helpt mij aan stukjes tricot, en ik help jou je restjesberg wat te verminderen.

Ik ben je nu al eeuwig dankbaar!

EDIT: juist ja. Jullie hebben natuurlijk gelijk dat jullie, als ik geen afmetingen vermeld, niet kunnen weten waarmee jullie mij een plezier doen. Bij deze: ik heb zeker 40cm hoogte en 30cm breedte nodig!

woensdag 17 februari 2016

Cactussen met een rits

Na mijn heel fijne kennismaking met de patronen van Zonen 09, in de vorm van een serie Billiekes en Wolfjes voor Ernest, werd het tijd dat ik nog een andere telg uit die mooie Zonenfamilie leerde kennen. Ik liet mijn oog vallen op Ole. Nu, Ole en ik, dat was absoluut geen liefde op het eerste gezicht. Er waren exemplaren zoals deze nodig om mij over de streep te trekken, en mij te doen inzien dat Ole echt meer in zijn mars had dan ik dacht. En toen Sharon ook nog eens haar tutorial lanceerde om een versie met rits te maken i.p.v. met knopen, was ik écht verkocht - want een trui met knopen, ik zie dat zo voor me, dat zou hier nooit uit de kast komen, ons madammeke heeft graag dat het allemaal vlot en snel gaat en geprul met knopen en knoopsgaten past niet in dat plaatje.


Het stofje is er eentje van Finch Fabrics en won ik vorig jaar bij de give-away bij Fenna en komt dus van bij Stof op Zolder, net als het pakketje om zelf Barbiekleertjes te maken. Ik zag er meteen het ideale stofje in om dan uiteindelijk echt die langverwachte Ole te maken. De print aan de zelfkant aan voor- en achterpanden en in de mouwen, de andere delen van de stof voor de kap. Ideaal!

Veel hartjes voor haar nog altijd wilde krullen, ook... 

Restte mij nog de moeilijke taak om een tricot te vinden die er goed bij past. Na heel wat zoekwerk (ja, er zitten veel kleuren in de stof, maar nee, effen tricot in écht het juiste kleur vond ik niet) kwam ik uiteindelijk weer bij Stof op Zolder, waar ik na wat zoeken en twijfelen uiteindelijk koos voor een leuke tricot met een motief van takjes en hier en daar een vogel. 


Ik had wat last van ritsenstress. Blinde ritsen in kleedjes en rokjes stik ik ondertussen zowat met mijn ogen dicht. Een deelbare rits daarentegen, dat probeerde ik nog maar één keer, en die viel niet al te best mee. Maar ik had het kunnen weten natuurlijk: de uitleg van Sharon is zo duidelijk dat het niet anders kon dan lukken. 

We maakten dankbaar gebruik van de paar zonnestraaltjes die we de laatste dagen kregen en trokken heel even naar buiten om ook daar foto's te maken. En Lilith, die had de zon in haar gat, om het met de woorden van mijn grootmoeder te zeggen.



Alweer een heel fijne kennismaking met een patroon, dus. En nu de deelbare-ritsenstress overwonnen is, heb ik zo'n idee dat ik wel snel weer de moed ga vinden om er mij aan te wagen.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...