In zijn hemd

Twee jaar geleden maakte ik voor de eerste keer een hemd voor Ernest. Vorige zomer droeg hij dat nog - en vaak! - maar dit voorjaar kon ik niet anders dan aanvaarden dat hij er dan toch echt, zonder twijfel, uitgegroeid was. Tijd voor een nieuw exemplaar, dus!

Voor de stof trok ik naar De Soldeur, en ook voor deze versie koos ik voor een fris zomers stofje. Met heel wat meer zelfvertrouwen dan vorige keer begon ik eraan, want ik herinnerde me dat het dan misschien wel veel tijd had gekost, maar uiteindelijk wel goed was gelukt. Zelfs de burrito lukte nu alsof ik dat al heel vaak had gedaan - nog bijna nooit, in werkelijkheid - en dat hele Theo'tje stak eigenlijk veel sneller dan verwacht ineen. Happy naaister hier hoor!

Ik hou van Ernest in zijn Theo. Hij is - voor zijn doen dan toch - ferm gegroeid, en dit hemdje doet hem nog wat groter lijken. Niets dan voordelen dus!

Fotoshooten met Ernest is altijd best wel spannend, voor je het weet overkomt je bv. een #ahum #kuch heel zwaar fietsaccident...

... gelukkig recupereerde hij heel snel van dit bijna-fatale ongeval :-)

Alle gekheid op een stokje: zo'n Theo, dat is nu niet iets waarvan ik er 10 op een seizoen zou naaien, maar het lukte me al vlotter dan vorige keer, dus wie weet durf ik me een volgende keer wel aan mouwen te wagen!

------------------------------------------------------------------

↧Patroon: Theo van Zonen09

↧Stof: Dashwood Studio Street Life - Crowd, gekocht bij de Soldeur

Mijn stoffenaankoopgeweten voor 2019

In (gekocht en gekregen): 20

Uit (verwerkt en verkocht): 17

Mannekes, ik was zo goed bezig hé, met dat stoffenevenwicht, maar toen

kwam SYAS met een nieuwe collectie... dat wordt een beetje binge-naaien de 

komende weken #teveelstofindekast #veelnaaiplannen #nunogtijdenenergievinden

Soldier Theo

Het zal nu een viertal jaar geleden zijn dat ik een half metertje van een mooi, fris katoentje cadeau kreeg van Sarah. "Om een hemdje voor je kleine ventje van te maken", zo zei ze erbij. Dat kleine ventje van mij, dat was toen zo'n vier maanden oud, dus ik mummelde inwendig wat (Ik? Een hemd maken? Zot!), en het katoentje kreeg een plekje in mijn stoffenkast.

Maar het kan natuurlijk verkeren. Ondertussen kwam het prachtige Theo-patroon van Zonen09 uit, en  sierde de ene prachtige versie daarvan mijn scherm. Mijn inwendige mummelingen veranderden stilaan naar "Dat moet ik dat toch ook kunnen" en toen ik besefte dat dat halve metertje nu toch wel dringend gebruikt moest worden wilde ik daar nog een heel hemd uit krijgen in de juiste maat, zette ik me ergens in het voorjaar aan het werk.

Ik knipte de stof tijdens een naaidate bij Sarah thuis, en stikte het hemd voor een heel stuk in elkaar tijdens een volgende naaidate bij mij thuis - en nee, wij spreken niet om de haverklap af dus ja, daar ging nogal veel tijd over. Iets van moed verzamelen en zo van die dingen.

Eens eraan begonnen, ging dat eigenlijk heel vlot! Bij de "burrito" aangekomen, was ik blij dat Sarah me bijstond, maar voor de rest kon ik, als totale hemdjesleek, mijn plan trekken en dat stemt me heel gelukkig. Wat me nog meer gelukkig stemt, is het resultaat. Mijn ondertussen-niet-meer-zo-kleine ventje staat er geweldig goed mee, en draagt zijn Theo graag, dus het heeft de kast nog niet veel gezien.

De foto's maakten we deze keer op verplaatsing, tijdens de herdenkingsdagen van de slag bij Passendale tijdens de Eerste Wereldoorlog. In Zonnebeke speelden ze twee dagen lang van oorlog, en Ernest amuseerde zich geweldig. Hij stal de show bij een doedelzakspeler, kuste hier en daar een soldaat van puur contentement, en draaide iedereen deskundig rond zijn vinger.

Nog een nieuwe Zoon09 die we hier leren kennen, dus, en waar ik alweer heel content van ben. Volgend voorjaar meer van dat - want een versie met lange mouwen, dat is toch te veel van het goede :-)

❦ Patroon: Theo, Zonen09 

❦ Stof: Moda Fabrics Happy Go Lucky Check Red/Aqua, 
lang geleden gekregen van Sarah

Mijn stoffenaankoopgeweten voor 2017

In (gekocht en gekregen): 20

Uit (verwerkt en verkocht): 28

Gelukkige giraf

Oftewel Iloinen Kirahvi, de naam van het tricot hemdje uit Ottobre 6/2012 dat ik voor Ernestje maakte en volgens google translate Fins voor gelukkige giraf.

Hemdjes staan Ernestje goed. Ik kocht er al verschillende in katoen, maar voor zo'n klein manneke dat moet kunnen rollen en spelen vind ik dat toch niet ideaal. Veel beter in tricot! Een tricot hemdje voor ons manneke moest het dus worden.

Het werd een werk van heel lange adem, maar uiteindelijk is het af én hij is er ondertussen niet uitgegroeid, oef.
En het horrorproject van het jaar heb ik meteen ook achter de rug. Het zat bijna volledig in elkaar, toen mijn lerares merkte dat de verhoudingen niet meer klopten. Op de een of andere manier was ik er blijkbaar in geslaagd het rugpand tijdens het aannaaien van de kraag uit te rekken, en het was dus veel te breed. Het hele ding moest dus weer losgetornd - tricot tornen, brrrrrr - en met veel gepruts en foefelare stak het ding uiteindelijk toch weer juist in elkaar. Dat ik daarna de moed niet meer vond om te zomen en kamsnaps in te slaan, droeg ook niet meteen bij tot een snelle afwerking.

Maar soit, het is af, en het past.

De rolbestendigheid van zijn hemdje werd ondertussen uitvoerig getest en goedgekeurd. En de kamsnaps dreigen niet uit te scheuren elke keer dat ik ze opendoe, wat ook een hele vooruitgang is!

Het horrorproject van 2014 is uiteindelijk dus toch goedgekomen, het kan vanaf nu alleen maar beter gaan. Fingers crossed!

Grote zus wilde er natuurlijk ook bijzijn tijdens de fotosessie, en stond al vol ongeduld buiten beeld te huppelen om samen met haar broerie op de foto te mogen. Ze zien mekaar graag, die twee, dat is bijna niet te beschrijven.

"En mama, ga je ook nog eens foto's maken om te tonen dat mijn rokje kan zwieren?" Het rokje dat ik  vorig jaar voor haar maakte, past haar nu echt perfect en is meteen gebombardeerd tot haar lievelingsrokje. Of hoe een op het eerste gezicht niet-zo-geslaagd project uiteindelijk toch succesvol kan worden!

Zo, en als u me nu wilt excuseren, er moet dringend een prinsessenrok afgewerkt.