[Patroontest] Eryn’s Midsummer Fairytale Dress

Sinds ik vorig jaar in april Eryn's Garden Party Dress mocht testen, ben ik lid van de testgroep voor de patronen van Ann van Lieveke en Zus. Tussendoor lanceerde ze nog een ander jurkjespatroon dat ik aan mij voorbij moest laten gaan, maar toen ze een maand of twee geleden weer een oproep lanceerde voor een test, kwam de gekende kriebel weer opzetten. Ik twijfelde, dat wel. Een jurk in katoen, voor mijn dochter die dat niet meer wil dragen? Misschien was dat wel om problemen vragen. Maar een katoenen jurk zonder rits of knopen, dat intrigeerde me wel, en dus liet ik haar zelf een katoentje kiezen in de kast om de kans op succes wat omhoog te krikken.

Tot mijn gigantische verbazing koos ze resoluut voor een zéér roze stofje met kleine glitterpuntjes. Maar bon, gekozen is gekozen en ik toog aan het werk.
Het gebrek aan rits of knopen wordt, logischerwijs, opgevangen door het wijde model van de jurk. Ik weet nog niet helemaal zeker wat ik van dat wijde model vind, maar onze meid zelf vindt het alleszins heel comfortabel.

En vandaag ben dus deel van de blogtour voor de lancering van dit nieuwe patroon:

Eryn's Midsummer Fairytale Dress

Elke week zullen jullie op woensdag een nieuwe versie van het patroon zien verschijnen, gekoppeld aan een extra thema. Mijn thema werd "stofje uit de kast", want dit stofje verbergt zich daar al in voor zolang ik het mij kan herinneren :-).

Een van de belangrijkste karakteristieken van het patroon is volgens mij de "platgestikte plooi" in het voorpand - oké, daar moet een betere naam voor zijn, maar die ken ik dus duidelijk niet. In deze stof valt die niet op, maar met wat paspel ertussen is dat alleszins een tof detail. Ook vind ik de armuitsnijding, die in een punt loopt, heel origineel en zeker voor herhaling vatbaar.

Het kind is content met een kleedje in katoen, dat is alvast meer dan ik had kunnen verwachten. Het kleedje wordt gedragen, zónder dat ik daarvoor eerst moet aandringen, dus dat zegt genoeg zeker?

Hou de komende weken de blog van Lieveke en zus

zeker in het oog voor nog meer versies van dit nieuwe

patroon.

Het patroon bestaat in papieren (15 euro) en digitale (7,40 euro) versie

en is hier verkrijgbaar.

❦ Patroon: Eryn's Midsummer Fairytale Dress - Lieveke en zus 

❦ Stof: roze met glittertjes, geen idee meer van naam of ontwerper

Liesellove Summer Vibes

Toen ik op de stoffenbeurs in Beselare mijn bestelde Andrea Lauren - tricotjes ging ophalen, kocht ik ook een lap van een heerlijk viscosestofje van Free Spirit. Ik had vorig jaar dit prachtige kleedje van Eva gepind, en wilde het deze zomer voor mezelf maken. Deze heel soepelvallende viscose leek me er perfect voor - dat het een broertje is van de stof die Eva vorig jaar gebruikte, hielp dat natuurlijk bevestigen.

Ik tekende het patroontje over in de naailes, kortte het een heel stuk in - amai, ze hadden het voor véél langere vrouwen dan ik voorzien - en daarna kon het stikken beginnen. Ik stak het in de les in elkaar, kwam thuis met een kleedje waarvan ik enkel de zoom moest stikken en het beleg wat moest vastzetten aan de naad ... en zo bleef het een hele tijd liggen. So typically me - afwerken is mijn sterkste kant niet.

Tot Lieselot van Liesellove een wedstrijd aankondigde. Toen schoot ik natuurlijk in gang. Afwerken was de boodschap! Foto's maken, selecteren, doorsturen - en nu is het duimen maar.

Het patroon voorziet een elastiek in de taille, maar op aanraden van mijn lerares - en zowat mijn volledige naaiklas - liet ik die achterwege en ging ik op zoek naar een bijpassend riempje.

Foto's nemen gebeurt hier momenteel standaard in onze eigen tuin. Gras zaaien lukte dit voorjaar niet meer, en dus zaaiden we - nogal overvloedig - Facelia, een groenbemester. De paarse bloemetjes zijn niet alleen mooi, maar trekken ook bijen en hommels aan en zullen in het najaar onze grond een boost geven. En qua fotolocatie zijn ze ook heel leuk!

Die bijen komen zelfs zomaar door beeld vliegen :-) .

Soit, ik ben heel content van mijn kleedje. Als jullie het ook mooi vinden, dan zouden jullie me een groot plezier doen met een stem. Op de FB-pagina van Liesellove vinden jullie er alles over. Mijn foto is nummer 18 - dat maakt het zoeken iets makkelijker.

Update: ik had er natuurlijk ook zelf aan kunnen denken, maar hier is dus de rechtstreekse link naar mijn foto: KLIK

Een dikke dankjewel!

Skippy dress

Toen Mieke haar Skippy pullover met ons deelde, kwam er meteen een project bij op mijn sowieso-al-niet-al-te-korte naaiplannenlijst: de skippy dress. Ik vind het niet zo makkelijk om tricot-patroontjes voor mezelf te vinden, maar deze zag ik zitten - love at first sight! Ik bestelde het patroon meteen, bestelde stof, knipte in de naailes ijverig alle patroondelen uit - en vervolgens verdwenen die in een verhuisdoos, waar ze zielig lagen weg te kwijnen.

Maar zie! Ik duikelde ze weer op, zette mezelf aan het werk, en luttele uurtjes later was mijn eigenste Skippy Dress geboren. En ik ben zo blij als een kind, een heel blij kind zelfs!

Wat een heerlijk patroon is het. Toen ik ermee bezig was, durfde ik daar nochtans wel aan twijfelen. Het bovenste deel is buiten proportie lang, en daardoor lijkt het erop dat de rok geweldig veel te kort is. Het was dus met een klein hartje dat ik voor het eerst aantrok, maar hoera! Dat bovenste deel moet een beetje "bloezen" (hoe noem je dat eigenlijk?), en de rok is gewoon perfect.

Ik koos voor de driekwartmouwtjes (waarvan er op de foto eentje een beetje raar geplooid is, maar soit, let vooral op de rimpeltjes aan de schouder) en de rolkraag. In die kraag zit trouwens een "twist", een heel leuk detail, o zo simpel maar het maakt de kraag wat voller.

Ik gebruikte Punta di Roma - tricot, dus Miekes veronderstelling dat de rok niet goed viel wegens de dunheid van haar stofje, zou wel kunnen kloppen. Bij mij valt hij perfect.

Zoveel voldoening uit een simpel patroon, daar word ik nu eens blij van. Wie weet, binnenkort, een meer lente-achtige versie, zonder kraag en met korte mouwen...

En ook deze keer hadden we een kleine indringer tijdens de fotoshoot...

Glendora

In het geheugensteuntje dat ik al op 3 oktober (ahum) publiceerde, figureerde ook een herfstkleedje voor mezelf. Het plan was simpel: ik zou een simpel patroontje zoeken in de naailes, en daar een simpel-en-dus-snel-klaar kleedje produceren. Tot daar het plan.

Mijn oog viel op de glendora-jurk in Ottobre 5/2011. Dat het "iets" minder simpel was dan gepland, had ik al snel door, maar het idee liet me niet meer los en een glendora zou het dus worden.

Het was nog even spannend of ik alle patroondelen uit de 2 yard stof zou krijgen - alweer een stofje door Meneer Piepow meegebracht uit NY, maar chance! Na wat puzzelwerk lukte dat net. Oef. Eerste horde genomen.

En daarna volgden weken van geduldig stikken, (iets minder geduldig) tornen en opnieuw stikken. Ik voerde het volledige kleed, om het ook in wat koudere tijden te kunnen dragen.

Alhoewel ik tijdens het naaien vaak getwijfeld heb aan mijn kleedje, en al zeker aan m'n stoffenkeuze, ben ik nu heel blij! Ik hou van de lengte van de mouwtjes (én van het mouwbiesje met knoopje), van het fake knopenpat vooraan, van het kraagje en van de vele figuurnaden die de rok een mooi model bezorgen.

Een niet-zo-simpel-als-gepland projectie, dus, waardoor van een herfstkleedje allang geen sprake meer kan zijn. Maar het resultaat mag er zijn (al zeg ik het zelf), dus ben ik met mijn winterkleedje ook heel content!

Een beetje kant

In augustus werd ik verliefd op een kanten stofje bij Stoff.be in Alken. Paarsachtige kant, met een orange onderstofje, klinkt vreemd maar ziet er super uit. Ik sloeg twee meter in, en wist meteen dat ik eindelijk hét stofje gevonden had waarmee ik de New Look 6000 wilde maken. Dat asymmetrische kraagje, die nepen in de zijnaad, ik vond (en vind!) het een prachtig model.

In september toog ik aan de slag in de naailes. Maar toen kwam daar dat schotelvodgevoel, weet u nog, en het kleedje raakte maar niet af. Ik twijfelde zelfs of ik het zou afwerken, want lang zou ik er geen geniet van hebben, met die toenemende omvang. Gelukkig kwam net op tijd de energie terug, en ik besloot het toch af te werken, met deadline: de feestdagen - haja, tuurlijk.

En het raakte af, weliswaar op de valreep - tijdens de allerlaatste naailes voor de vakantie, dus.

Het kleedje is, eerlijk, mijn absolute trots wat betreft naaisels voor mezelf. Ik ben er hypertrots op, en vind het dan ook jammer dat het nu opgeborgen is om pas ergens na de zwangerschap weer uit de kast te komen. Maar bon, klagen ga ik nu ook weer niet doen natuurlijk.

En zo stonden we dan klaar, op kerstavond, Lilith en ik allebei in onze feesttenue.

De schoenen, dat is nog een verhaal op zich. Toen ik m'n kleedje, net afgewerkt, nog eens aandeed in de naailes, viel daar de vraag "en welke schoenen ga je daarop aandoen?". Tja. Zover had ik eigenlijk nog niet gedacht. Mijn laarzen gaan er absoluut niet onder, en dus toog ik voor het eerst in m'n leven op zoek naar schoenen die bij een specifieke tenue moesten passen. En ook deze keer kocht ik uiteindelijk schoenen van Miz Mooz, zonder twijfel mijn favoriete schoenenmerk van het moment.

En nu, nu is het afgelopen met selfish sewing, toch voor een tijdje. Nee, ik ga geen zwangerschapskledij maken. Geen zin om daar tijd, energie en stof in te investeren. Mooie zwangerschapskledij is er genoeg. Op deze eerste soldendag haalde ik mijn hartje op in de collecties van Noppies en Fragile. Kledij genoeg. Mijn naaitijd en -goesting gaat vanaf nu naar Lilith en ukje-op-komst, ze kunnen er maar wel bij varen.

En dat buikje, dat begint zich toch te manifesteren...

FWYH #1: tricot jurk

Nu en dan zie ik op blogs berichten verschijnen in het kader van UWYH. "Use What You Have", oftewel "Gebruik wat je hebt", oftewel geen nieuwe stoffen kopen maar gebruiken wat je al liggen hebt.

In navolging hiervan lanceer ik op mijn blogje een reeks berichten onder de titel FWYH, wat staat voor Finish What You Have. Vorige week rommelde ik eens wat door mijn stoffen en "works in progress", en ik had maar liefst zes stukken liggen die "gewoon nog maar afgewerkt moesten worden". Ik sloot een deal met mezelf: geen nieuwe projecten meer voor deze allemaal klaar zijn. Finish what you have, dus.

Gelukkig had ik al meteen een zeer productief weekend, en ik werkte er vier af. Ziehier het eerste: een tricot jurk voor mezelf.

Het patroon komt uit My Image, winter 2010/2011. Ik maakte het iets langer, en met korte mouwen. Hetzelfde model kon je eerder al bewonderen bij Rakketak en ik meen mij te herinneren ook nog op een andere blog, maar die vind ik niet meer terug.
Update, donderdag 3 mei: Gevonden! Op Leven met Liv kun je nog een heel mooie versie van ditzelfde kleedje vinden.

Het is een heel toffe jurk geworden, en ik ben er eerlijk gezegd wel trots op!

Een ballonkleedje

Ik ben niet bepaald de rapste als het erop aankomt iets op m'n blog te zetten. Daarvan getuige dit berichtje. Ik toon jullie hier eindelijk een kleedje dat ik vorig jaar in de naailes maakte. 't Nieuwe schooljaar is bijna begonnen, en ik ben daar ook eens.

Maar goed, dat kleedje dus. 't Komt uit de Burda van mei 2010. Mijn lerares paste er een en ander van aan, onderandere de buste, of hoe noem je dat eigenlijk. In het patroon stond dat met zo twee horizontale nepen, maar, zo zei ze, dat is ouderwets, dus zij maakte daar twee ronde naden van. En ik moet eerlijk zijn, ik vind dat ook schoner zo, ook al maakte ik de hele boel bijna kapot toen ik die ronde naden moest overlocken. Maar bon.

Het stofje komt van In den Beer in Harelbeke.

Het kleedje heeft een ballonrokje, wat ik eigenlijk wel leuk vind. Maar... ik weet het niet goed. Ik vind dat dit kleedje precies wat te jong is voor mij, je weet wel, zo plechtige-communie-achtig. Als ik het aanheb, vraag ik mij wel eens af of de mensen rondom mij dat ook vinden. Al moet ik mij daar eigenlijk niets van aantrekken natuurlijk!

Na dit kleedje maakte ik in de les ook nog een witte linnen broek, waar niets speciaals aan te zien is natuurlijk. Ik ben er wel content van, mijn lerares tekende het patroon op mijn maat, op basis van een broek in een of andere Burda die ik graag zag. En ik heb nu meteen een grondpatroon voor een broek, op basis waarvan ik nu sneller patronen voor andere broeken kan tekenen - of 't is te zeggen, mijn lerares, aan zelf patronen tekenen waag ik mij nog niet.

Vandaag werkte ik nog een ander projectje af, maar op foto's daarvan is het wachten tot onze kleine meid terug is van haar logement bij oma en opa.