Bloggers for Life: off we go!

Jaaaaa! Het is zover! Ik liet het hier en daar al eens doorschemeren: ook ik deed dit jaar extra hard mijn best, en gooi een maaksel in de Bloggers-for-Life-veilingspoel. Samen met een stuk of 40 andere getalenteerde, gedreven naaisters met het hart op de juiste plaats, probeer ik jullie iets aan te bieden dat de moeite waard is om lotjes voor te kopen.

Ons goede doel, dit jaar? Jullie konden het bij Annelies al lezen: de opbrengst gaat naar vzw Altijd Vrouw, een vereniging die zich ervoor inzet om vrouwen met kanker te ondersteunen, te informeren, te helpen waar mogelijk. Ik vrees dat jullie allemaal in jullie omgeving al wel met kanker te maken kregen, en dus ook weten hoe dat in een leven plots bijna allesbepalend kan zijn. Dat een vereniging als Altijd Vrouw bestaat, vind ik geweldig, en ik probeer dus graag een kleine duit in het zakje te doen met mijn maaksel.

Het vergde wat denkwerk, eer ik kon beslissen wat ik zou naaien. Allerlei projecten passeerden de revue, maar uiteindelijk hakte ik de knoop door, en koos ik voor een paar projectjes die ik in het verleden al maakte en die véél worden gebruikt.

Het pampermandje maakte ik drie jaar geleden al eens voor ons toen nieuwbakken neefje, het pamperzakje-voor-onderweg voor mezelf - en ik gebruik het nog steeds heel vaak. Het girafje is een lief extraatje, en speciaal voor wat extra babyplezier stopte ik een klein belletje tussen de vulling.

Je bent al uit de pampers? Wees gerust, dan kun je het mandje gerust nog voor heel wat anders gebruiken. Wat dacht je van een kousenmand? Of een naaipatroontjesmand? Ik weet zeker dat er voor iedereen wel iets te bedenken valt!

En ook voor het pamperzakje vallen zeker andere bestemmingen te vinden.

Voilà, en daarmee is alles gezegd, denk ik zo. Wil je dit pakketje graag jouw richting uit zien komen? Laat je dan vooral maar eens goed gaan, en wel door lotjes te kopen. Dat doe je, voor alle duidelijkheid, dus zo:

- Vul het formulier hieronder in, en klik nummer 9 aan.
- Schrijf het juiste bedrag (jouw gekozen aantal lotjes x 2 euro) over op het rekeningnummer BE69 3770 2596 1378 en (heel belangrijk!) voeg daar deze mededeling bij: nummer van het veilingsstuk (9 dus, in dit geval) - je naam - je voornaam - het aantal lotjes dat je kocht.
- Als je wint (lucky you!), dan stuur ik je pakketje meteen naar je op. Binnen België doe ik dit op mijn kosten. Woon je in het buitenland en wil je toch graag je kans wagen? Graag! Maar dan vragen we je wel om zelf de verzendingskosten te dragen.
- Meer praktische informatie kun je op de blog van Annelies vinden.
- Hoop op goed nieuws! De trekking vindt plaats op 18 december.




En natuurlijk ben ik deze week niet alleen. Een overzichtje van alles waar je deze week nog op kunt bieden zie je hier:

1 Petrol & Mint • 2 Kaatjenaaisels • 3 Liesellove • 4 Sisko by Mieke • 5 Leven met Liv • 6 a naais ID • 7 Jo Chapeau •
8 Lucky Mie • 9 Piepow • 10 Made by Mazella

Tast maar eens goed in je virtuele portemonnee, je maakt er ons, maar vooral de vzw Altijd Vrouw, heel blij mee!

Bloggers for life... allé dan, nog een sew-along

Dat Sarah en Annelies sew-alongs organiseren, dat weten jullie onderhand al wel. Eerder toonde ik jullie al een tuutjesdoekje en een toiletzak, en vandaag heb ik de eer jullie Leo te presenteren.

Het minste dat ik van Leo kan zeggen, is dat hij mij mijn grenzen heeft doen verleggen. Appliceren, dat deed ik nog nooit - maar blij dat ik ben, dat ik dat eens geprobeerd heb! Zo stofrestjes samenzoeken, daar ben ik eigenlijk niet zo heel goed in, maar ik denk dat ik dat hier niet slecht deed - wie daarover anders denkt, wees zo lief dat voor je te houden en mij van mijn contentement te laten genieten :-) 

Ik stikte een rits in, en hoe onnozel dat ook mag lijken, behalve blinde ritsen deed ik dat nooit nog veel. Maar Sarah heeft gelijk, dit projectje is poepsimpel wat de rits betreft.

Eigenlijk wist ik niet echt of ik er eentje zou maken, net om al die bovenstaande redenen, maar bon, ik maakte er eentje, en hoewel hij to-taal niet perfect is, ben ik er toch, stiekem, een beetje in love mee. Door zijn imperfecties vind ik hem superschattig, en ik hoop dat hij binnenkort ergens een kind mag steunen en de zorgen wat helpt vergeten.

En zo mag Leo op reis, binnenkort, samen met het tuutjesdoekje en de toilet, om in UZGent een missie te volbrengen.

Bloggers for Life... warmlopen met de sew-alongs

Tenzij als je vorig jaar ergens in een andere dimensie verbleef, leefde je ongetwijfeld ook mee met de actie Bloggers for Life, op poten gezet en in fantastisch goede banen geleid door Sarah en Annelies. Een echt huzarenstukje was het, en ik wil, denk ik, niet weten hoe hun stressniveau soms steeg in die weken. En ondanks alles zijn ze dit jaar met veel liefde bereid om het nog eens allemaal opnieuw te doen!

Nog een paar weken geduld, en je zult weer naar hartenlust lotjes kunnen kopen voor allerlei handgemaakt moois dat in de veiling wordt gezwierd - en ja, ook ondergetekende zal een poging doen iets te produceren dat mooi genoeg bevonden wordt om een (paar) lotje(s) te kopen.

Maar zover is het nog niet. Om alvast wat warm te lopen, organiseren de twee topdames vier weken lang sew-alongs. Eén maal per week wordt een projectje gelanceerd waaraan iedereen mee kan naaien. Alle spullen zullen worden verzameld en gaan naar de dienst Kinderoncologie van het UZ Gent. En kijk, als zoiets aangekondigd wordt, kan ik alleen nog maar "JA!" denken. Tuurlijk, zonder twijfel. Want het zou niet mogen, dat die kinderen daar moeten verblijven om een vreselijke ziekte te bevechten. En als dat dan toch moet, dan probeer ik graag het leed, zij het ook maar een heel klein beetje, te verzachten.

Vorige week naaiden we met zijn alles een toilettas (wil je nog meedoen, zie dan hier voor het patroontje en alle nodige info).

De week voordien dachten we aan de allerkleinsten, en naaiden we tuutjesdoekjes (waarvoor je alle info die je nodig hebt hier kunt vinden).

En deze week voorziet Sarah ons van een patroon voor zorgenvriendjes. Niet bepaald iets wat ik gewend ben te naaien, dus bye bye comfortzone, maar ik probeer het toch.

Doe je nog niet mee? Het is nog niet te laat om te beginnen, en je bent ook niet verplicht om ze allemaal te maken, dus hop, wat houdt je nog tegen?

Prinsessenkussen

Toen ik haar, nadat we dit kleedje uitvoerig gepast en gekeurd hadden, vertelde wat mijn volgende kleedjesplannen waren, kreeg ik de eerder onverwachte reactie "ja, ok mama, maar wanneer ga je dan eens mijn kussen maken, want ik wacht daar nu al zo lang op". En gelijk had ze eigenlijk. Ik maakte kussens voor haar afscheid in de crèche, een kussen als verjaardagsswapcadeautje, een leeskussen voor haar nichtje, een afscheidskussen voor een goed vriendinnetje, en elke keer zei ik dat ik er ook voor haar eentje zou maken.

Hoewel ik haar eigenlijk nog wilde proberen te verrassen, toonde ik haar het stofje dat ik jaren geleden al met dit doel kocht toch vooraf. Madammeke wil nl. geen prinses meer worden en roze is verdwenen van de officiële lijst van lievelingskleuren. Maar toch, toen ze het zag begonnen die oogjes toch weer te twinkelen, en een enthousiaste "ja!" zette het licht op groen.

Ook haar naam moest er natuurlijk op, en daar kwam wat roze glitterflex handig van pas. Als het dan toch roze moest zijn, dan maar roze all the way.

Ze is content. Ein-de-lijk heeft ze haar hoogstpersoonlijke eigen kussen. Handig om in de zetel wat te rusten als je een beetje moe bent...

... of toch doet alsof :-)

En dan ga ik jullie toch nog eens moeten spammen met Bloggers-for-life-nieuws. Gisteren gingen we de laatste veilingweek in, dus hop, u moest al gaan kijken zijn om te zien voor welk moois je nu lotjes kunt kopen. Laat u maar eens goed gaan! Van mij krijgen jullie alvast de overzichtsfoto cadeau.

Superhelden (Billie #2)

Ik zei het hier al, op een mooie dag reed ik naar huis met 3 zalige tricootjes die zouden dienen als voorpand voor evenveel Billie'kes voor Ernest. Vandaag is het de beurt aan nummer 2.

In een superleuke heldentricot, gecombineerd met donkergrijze, heel zachte tricot van bij Stof op Zolder, maakte ik nog eens de versie met ronde mouwen en ronde hals, maar dan wel een maatje groter dan de eerste. Ik hou gigantisch veel van dit shirtje, de heldentricot is simpelweg zalig leuk en deze maat past hem ook veel beter dan de vorige.

"Ernestje, waar zijn je oortjes?"

Uit de zonovergoten foto's is het natuurlijk al wel duidelijk dat de fotoshoot niet onlangs plaatsvond. Op 1 november vierden we de verjaardagen van onze beide kinders met hun respectievelijke peters, en bij het plannen van die datum had ik niet meteen een tuinfeest in gedachten. Wat een luxe was dat, zeg. Kinderen die buiten konden spelen, buiten aperitieven... Meer van dat, graag, al zullen we daarop nog wel een paar maanden moeten wachten.

Het tweede feestvarken kreeg natuurlijk ook een zelfgemaakte outfit aan, en toen ze bij elkaar zaten, besefte ik pas dat ik ze in hetzelfde kleurenpallet gestoken had. Extra fijn, voor de foto's!

Die twee blijven elkaar graag zien, daar zijn geen woorden voor.

Ook Lilith wil weten waar Ernestjes oren zijn...

en ook zingen van "klappen in de handjes" is hier telkens een groot succes.

Ik doe het weer, I know, jullie overladen met foto's, maar ik kan simpelweg niet kiezen.

Piepow loves Billie, dat mag duidelijk zijn! Stay tuned, er komen er nog...



O, enne, vandaag is de laatste dag waarop jullie nog lotjes kunnen kopen voor de derde veilingweek van Bloggers for Life. Er zijn deze week weer echte pareltjes te winnen! Ga zeker langs bij Liezewiezewoes of Khadetjes voor alle details, maar ik kan het toch niet laten om jullie ook hier nog eens de overzichtsfoto te tonen.

Bloggers for Life: week 2

Ondertussen weet iedereen die blogland af en toe eens frequenteert al lang dat Bloggers for Life op kruissnelheid zit. Vorige week kregen jullie de eerste veilingsgolf over jullie heen, en deze morgen werd alweer de tweede golf gelanceerd.

En wat voor een week! Waar we vorige week veel hoorden dat het toch vooral kleine-meisjesgerief was, komt nu iedereen aan zijn trekken. Weer wat kleedjes natuurlijk, maar ook een coole grote-jongens-sweater (waar een stoere meid even goed mee wegkomt), of een mooie jas, een handige handtas of een schattige slaapzak...

U kunt al dat moois hier en hier ontdekken, maar om u alvast wat te doen watertanden, toon ik u hier met plezier een mooie overzichtsfoto.

Ga, watertand, en kopen maar, die lotjes! 

Bloggers for life: streelzacht dekentje

Oftewel de moeilijkst te schrijven blogpost sinds lang...

Ik vertelde jullie hier al dat ik iets zou naaien voor het Berrefonds. En ook dat ik voor dit soort dingen extra gevoelig ben geworden sinds de geboorte van Ernestje en de moeilijke weken die daarop volgden.

Ik had het dus kunnen weten, dat dit niet zomaar een naaiprojectje zou zijn.

Op onze Facebookgroep werd vermeld dat ze bij het Berrefonds vooral de grootste maten van het wikkeldekentje konden gebruiken. Ik knipte dus de maat XL, en mat meteen nog eens na, omdat het mij zo klein leek. Maar dit was het dus wel degelijk. Mijn moederhart kreeg het al wat moeilijk. Als deze grootste maat al zo klein is, wat dan met die andere maten?
Ik deed naarstig voort, knipte de voering en het kapje, en stak het geheel in elkaar. Nog een steek in mijn hart... eens opgevouwen, is dat dekentje zo klein, zo fragiel... zo confronterend.

En toen kreeg ik het idee om wat foto's te maken met Bientje erin, Liliths lievelingspopje. Om jullie een idee te geven, Bientje is 36cm groot.

Al terwijl ik haar nog maar aan het inpakken was, waren ze daar al, de tranen. Ze prikten aan de achterkant van mijn ogen, ze baanden zich een weg naar buiten. Het idee dat iemand ooit diezelfde handelingen zal doen met dit dekentje, maar dan niet rond een popje, maar rond een echt klein mensje... onmenselijk. Doe daar nog wat herinneringen bij aan Ernestje, zijn eerste weken in de couveuse en zijn openhartoperatie, ik moet er waarschijnlijk geen tekeningetje bij maken.
O wat hoop ik dat dit dekentje gewoon nooit gebruikt zal worden, maar als het dan toch gebeurt, dan hoop ik dat het een heel klein beetje troost kan bieden.

Voor de binnenkant koos ik daarom voor een streelzacht restje nicky velours, nog over van dit project - ook een wikkeldeken, maar dan zonder de droevige ondertoon. Het katoentje is er eentje van Andover Fabrics.

Zo, nu kan dit dekentje aan een reis beginnen. Ik mag er niet te veel aan denken...

Bloggers for Life: het goede doel (part I)

Ondertussen kunt u er niet meer naastkijken. De vlam van Bloggers for Life verspreidt zich overal in blogland, en u weet al lang waarover het gaat.

Maar voor welk goed doel slaan we nu eigenlijk onze handen in elkaar?

Wel, er werden er uiteindelijk twee gekozen, en de eerste stelt Annelies deze week aan u voor. Het Berrefonds, een vereniging die zich ervoor inzet om ouders van een overleden kindje een hart onder de riem te steken. Hoe dat allemaal in zijn werk gaat, dat leest u op de blog van Annelies, en natuurlijk ook op de website van het Berrefonds zelf.

Voor het Berrefonds wordt er niet geveild, maar wel gebreid of genaaid. En ik moest er niet lang over nadenken, maar koos meteen om iets voor het Berrefonds te doen. Sinds de geboorte van Ernest ben ik extra gevoelig geworden voor alles wat er eigenlijk fout kan lopen bij iets wat zo natuurlijk is als een zwangerschap en een geboorte. Het zou eigenlijk gewoon altijd goed moeten verlopen, maar dat is nu eenmaal niet zo, en als je dan meemaakt dat de natuur ervoor gekozen heeft om niet alles zomaar normaal te laten verlopen, is het o zo belangrijk dat je ergens steun kunt vinden. Wat het Berrefonds doet, is in mijn ogen dan ook ontzettend belangrijk.

En ik bevind mij in goed gezelschap, dat spreekt voor zich. Ook deze geweldige dames engageren zich voor het Berrefonds: Lies, Jo, Sofie, Mieke, Fien, Nancy, Sofie, Marjolein en Mieke.

Wat wij voor het Berrefonds maken, stellen we op 9 november aan jullie voor.

En dat tweede goeie doel? Stay tuned...