Voor dit leuke bloemenstofje had ik een A-lijntje met aangeknipt mouwtje in gedachten, maar nergens vond ik daar het juiste patroon voor.
Na heel lang twijfelen besloot ik er dus zelf eentje te tekenen. Voor velen van jullie de meest evidente zaak van de wereld, voor mij een grote stap in het onbekende. Ik wilde mijn mooie stofje niet verpesten, maar zie! Het is gelukt!
Eens het juiste patroon getekend, ging het in-elkaar-zetten voor niets, eigenlijk is dit een heel simpel kleedje. Ik voerde het helemaal - ondanks mijn gloeiende hekel aan ritsen met de hand vastzetten aan de voering - en hing er om het stofje toch een klein beetje te doorbreken een grote knoop aan.
Ziezo, de herfstcollectie is begonnen, en met dit weer is dat blijkbaar niets te vroeg...
En Lilith, die heeft eindelijk door hoe ze haar duimen moet opsteken, en gaf dit kleedje een dubbele dikke duim!
vrijdag 14 september 2012
woensdag 5 september 2012
Nog meer kussens
Aangezien ik dan toch in kussenmodus was, vond ik het hoog tijd om de vier stofjes en meters paspel die hier al lang met hetzelfde doel klaarlagen ook maar te verwerken.
De stofjes bestelde ik maanden geleden al, met het doel dat het geheel moest passen bij onze donkerbruine en rode zetels. De flockpaspel kocht ik bij Bambiblauw, zo zacht, echt ideaal voor kussens!
De stofjes bestelde ik maanden geleden al, met het doel dat het geheel moest passen bij onze donkerbruine en rode zetels. De flockpaspel kocht ik bij Bambiblauw, zo zacht, echt ideaal voor kussens!
Ik vind ze best wel een vrolijk stel, zo met z'n vieren samen, en ze vrolijken onze donkere zetel een beetje op.
En zoals verwacht hebben ze enkel nog maar voor de foto zo mooi in de zetel gestaan... Lilith sleept ze rond waar ze ze hebben wil, en vindt het blijkbaar helemaal geweldig om nu plots overal lekker zacht te kunnen zitten. Maar het allerliefste heeft ze dat er voor haar "een bedje" van maken, voor de tv, en zo zat ze daar dus tv te kijken na haar eerste, o zo vermoeiende, schooldag...
... kon ze er heerlijk wat luieren met haar tuutje en popje na de tweede, nóg vermoeiender, schooldag...
... en viel ze er daarnet net niet in slaap toen ze van school thuiskwam.
Jaja, kleuter zijn, het is vermoeiend...
maandag 3 september 2012
3 september
Ok, het klinkt wat minder dreigend dan 1 september, maar toch, de eerste schooldag, it is!
En Lilith, die vond het allemaal geweldig! We hadden er het hele weekend niet meer over gesproken, zodat ze eigenlijk niets doorhad tot deze ochtend, maar toen was er geen houden meer aan. Het kon niet rap genoeg gaan!
Op school was ze eerst wat onder de indruk van het lawaai en alle grote kinderen, maar zodra de bel ging, zette ze zich op een rode bol, en ze vertrok braaf mee met de juf naar binnen - allé, vóór de juf eigenlijk, het ging blijkbaar niet snel genoeg naar haar gedacht.
't Schijnt dat ze snel groot worden, die kinderen van ons...
En Lilith, die vond het allemaal geweldig! We hadden er het hele weekend niet meer over gesproken, zodat ze eigenlijk niets doorhad tot deze ochtend, maar toen was er geen houden meer aan. Het kon niet rap genoeg gaan!
Op school was ze eerst wat onder de indruk van het lawaai en alle grote kinderen, maar zodra de bel ging, zette ze zich op een rode bol, en ze vertrok braaf mee met de juf naar binnen - allé, vóór de juf eigenlijk, het ging blijkbaar niet snel genoeg naar haar gedacht.
't Schijnt dat ze snel groot worden, die kinderen van ons...
Maakdag
En u, gaat u ook iets maken op de Maakdag? Ik werd alvast zoooo blij zaterdag toen de twee bevestigingen in mijn mailbox belandden.
's Voormiddags ga ik een prachtig jurkje maken in een workshop onder leiding van Spiegelstiksels. Ik ben nu al aan het nadenken over welke stofjes ik daarvoor wil gebruiken... En in de namiddag ga ik eindelijk ook eens stempels leren kerven, een workshop geleid door .tonBouton.
Ik kijk er heel erg naar uit, en wie weet loop ik daar een aantal blogbekenden tegen het lijf?
's Voormiddags ga ik een prachtig jurkje maken in een workshop onder leiding van Spiegelstiksels. Ik ben nu al aan het nadenken over welke stofjes ik daarvoor wil gebruiken... En in de namiddag ga ik eindelijk ook eens stempels leren kerven, een workshop geleid door .tonBouton.
Ik kijk er heel erg naar uit, en wie weet loop ik daar een aantal blogbekenden tegen het lijf?
vrijdag 31 augustus 2012
Afscheidscadeau
Bij een nieuw begin hoort meestal ook het einde van iets anders, en dat is ook bij ons het geval. Vandaag bracht ik Lilith voor de laatste keer naar de crèche, en man, ik vind het erg, echt.
We verhuisden haar toen ze 16 maand oud was van crèche, omdat we niet meer content waren van waar ze tot dan toe ging. Een gok, natuurlijk, want echt zeker kun je nooit zijn dat het dan ook daadwerkelijk beter zal zijn. Maar dat was het echt wel! Een supercrèche vonden we voor haar, de beste beslissing die we hadden kunnen nemen.
Al redelijk snel mocht Lilith daar doorschuiven naar het lenteklasje, het groepje van de oudste kindjes in de crèche, onder de hoede van D. D. werd haar god, haar held. Ze ziet hem doodgraag, en wij ook, want hij zorgt heel goed voor zijn kindjes en ze heeft bij hem ongelooflijk veel bijgeleerd.
En dus wilde ik het afscheid niet zomaar voorbij laten gaan. Een tijdje geleden werd in de nieuwsbrief gevraagd om geen cadeaus meer mee te brengen, bij geen enkele gelegenheid, maar ik liet de coördinatrice meteen weten dat ik niet van plan was me daaraan te houden. Er werd nog wat tegengesputterd "dat dat toch echt niet nodig was", maar dan kennen ze Piepow nog niet! En dus maakte ik twee kussens. Een klein cadeau om uit te drukken hoe dankbaar we D. zijn.
Een jongens- en een meisjesstofje, afgewerkt met flockpaspel van bij Bambiblauw.
Ik werkte ze gisterenavond nog af, en vanochtend was Lilith meteen heel enthousiast.
Haar ontgoocheling was dan ook groot toen ik haar vertelde dat de kussens niet voor haar, maar wel voor D. waren. Ik heb moeten beloven er voor haar ook nog te maken (dan ook in loze hé mama? ikke moe nie met klokodillen - tja, die "r" is nog altijd niet wat ze moet zijn...).
En zo vertrok ze deze morgen, trots als een pauw, naar de crèche met de twee kussens, en gaf ze ze flink af aan D. Manman, ik zeg het u, het zijn emo-dagen hier...
We verhuisden haar toen ze 16 maand oud was van crèche, omdat we niet meer content waren van waar ze tot dan toe ging. Een gok, natuurlijk, want echt zeker kun je nooit zijn dat het dan ook daadwerkelijk beter zal zijn. Maar dat was het echt wel! Een supercrèche vonden we voor haar, de beste beslissing die we hadden kunnen nemen.
Al redelijk snel mocht Lilith daar doorschuiven naar het lenteklasje, het groepje van de oudste kindjes in de crèche, onder de hoede van D. D. werd haar god, haar held. Ze ziet hem doodgraag, en wij ook, want hij zorgt heel goed voor zijn kindjes en ze heeft bij hem ongelooflijk veel bijgeleerd.
En dus wilde ik het afscheid niet zomaar voorbij laten gaan. Een tijdje geleden werd in de nieuwsbrief gevraagd om geen cadeaus meer mee te brengen, bij geen enkele gelegenheid, maar ik liet de coördinatrice meteen weten dat ik niet van plan was me daaraan te houden. Er werd nog wat tegengesputterd "dat dat toch echt niet nodig was", maar dan kennen ze Piepow nog niet! En dus maakte ik twee kussens. Een klein cadeau om uit te drukken hoe dankbaar we D. zijn.
Een jongens- en een meisjesstofje, afgewerkt met flockpaspel van bij Bambiblauw.
Ik werkte ze gisterenavond nog af, en vanochtend was Lilith meteen heel enthousiast.
Haar ontgoocheling was dan ook groot toen ik haar vertelde dat de kussens niet voor haar, maar wel voor D. waren. Ik heb moeten beloven er voor haar ook nog te maken (dan ook in loze hé mama? ikke moe nie met klokodillen - tja, die "r" is nog altijd niet wat ze moet zijn...).
En zo vertrok ze deze morgen, trots als een pauw, naar de crèche met de twee kussens, en gaf ze ze flink af aan D. Manman, ik zeg het u, het zijn emo-dagen hier...
donderdag 30 augustus 2012
Boekentas
Maandag wordt ten huize Piepow een grote dag! Het nieuwe schooljaar begint, en alhoewel ik zelf, bij gebrek aan werk, waarschijnlijk wat langer aan de zijlijn zal blijven toekijken, begint voor Lilith een heel nieuw hoofdstuk. Ze begint dan aan de eerste kleuterklas!
De start van haar schoolse leven was eigenlijk al gepland na de Paasvakantie, maar haar nog veel te grote slaapkopgehalte deed ons besluiten haar nog wat langer naar de crèche te laten gaan. En het moet gezegd, ze is er nu zeker meer klaar voor - alhoewel ze nog steeds heel veel slaapt in de namiddag...
In het voorjaar broedde ik dus op het plan om haar boekentasje zelf te maken. In blogland zijn veel mooie voorbeelden te vinden, en ik wilde het ook proberen. De juiste stofjes vond ik in februari op het stoffenspektakel, de ideeën kwamen gaandeweg, van overal een beetje. Uitstel van haar instapdag zorgde natuurlijk ook voor uitstel van het naaien, maar zie, hij is klaargeraakt!
Ik volgde gedeeltelijk de handleiding van oontje, en toch vond ik het maken van dit boekentasje eigenlijk één grote leerschool. Kent u de trial-and-error methode? Wel, dit kan er alleszins als perfecte illustratie voor doorgaan. Hoe vaak ik ben herbegonnen aan bepaalde onderdelen, u wil het niet weten. Maar nu weet ik natuurlijk wel hoe het allemaal het beste gaat, dus als ik dit ooit nog eens doe, zal dat helemaal gesmeerd lopen!
Een paar punten die ik zou veranderen bij een volgend exemplaar:
... het naamvakje binnenin...
... de zak vooraan...
Nu ik hier herontdekte welk een fijn materiaal flockfolie wel niet is, flockte ik ook nog vlug haar naam op haar boekentas, gemakkelijk voor de juffrouw, zo lijkt me.
Ze is er klein voor, onze kleine meid. Of ik er zelf wel zo klaar voor ben, dat zal maandagochtend wel blijken...
De start van haar schoolse leven was eigenlijk al gepland na de Paasvakantie, maar haar nog veel te grote slaapkopgehalte deed ons besluiten haar nog wat langer naar de crèche te laten gaan. En het moet gezegd, ze is er nu zeker meer klaar voor - alhoewel ze nog steeds heel veel slaapt in de namiddag...
In het voorjaar broedde ik dus op het plan om haar boekentasje zelf te maken. In blogland zijn veel mooie voorbeelden te vinden, en ik wilde het ook proberen. De juiste stofjes vond ik in februari op het stoffenspektakel, de ideeën kwamen gaandeweg, van overal een beetje. Uitstel van haar instapdag zorgde natuurlijk ook voor uitstel van het naaien, maar zie, hij is klaargeraakt!
Ik volgde gedeeltelijk de handleiding van oontje, en toch vond ik het maken van dit boekentasje eigenlijk één grote leerschool. Kent u de trial-and-error methode? Wel, dit kan er alleszins als perfecte illustratie voor doorgaan. Hoe vaak ik ben herbegonnen aan bepaalde onderdelen, u wil het niet weten. Maar nu weet ik natuurlijk wel hoe het allemaal het beste gaat, dus als ik dit ooit nog eens doe, zal dat helemaal gesmeerd lopen!
Een paar punten die ik zou veranderen bij een volgend exemplaar:
- De afmetingen: bij gebrek aan een voorbeeldboekentasje dat ik kon opmeten, moest ik het doen met afmetingen van boekentasjes die ik in reclameboekjes vond, en toch vind ik de boekentas net iets te groot uitgevallen. Maar goed, in het beste geval kan Lilith een paar jaar doen met deze boekentas, en ze zal zelf ook wel nog groeien, ha!
- De vlieseline die ik gebruikte om het te verstevigen: ik gebruikte overal Vlieseline H640, een soort wattine, eigenlijk. Het boekentasje blijft daardoor staan en is ook heerlijk zacht nu, maar het verwerkt wel moeilijk als je randen begint door te stikken en zo. Véél te dik. Een volgende keer ga ik dus op zoek naar een andere manier om te verstevigen.
... het naamvakje binnenin...
... de zak vooraan...
... en het gezichtje van Lilith toen ik haar haar afgewerkte boekentasje toonde!
Ze is er klein voor, onze kleine meid. Of ik er zelf wel zo klaar voor ben, dat zal maandagochtend wel blijken...
Labels:
boekentas,
flockfolie,
genaaid
maandag 27 augustus 2012
Nog eens een flockje
Vriendin M. beviel onlangs van haar eerste zoontje. En omdat dat op vrijdagavond gebeurde, en de geboortelijst dus nog niet beschikbaar was toen we hen gingen bezoeken, maakte ik eindelijk voor het eerst een klein kraamcadeautje met flockfolie. Ein-de-lijk, ja, want na mijn eerste flockavontuurtje werd dat initiële enthousiasme nooit in nieuwe flocksels omgezet. Ik kocht flockfolie in allerlei fijne kleurtjes, dat wel, maar daar bleef het bij.
Tot een week of twee geleden, dus. Ik spoedde me naar de Hema om een effen rood t-shirtje, en flockte er in 't donkerblauw zijn naam en een koddig silhouetje op.
Ik haalde sinds dat eerste flockprobeersel ook een snijmat en een fijn hobbymesje in huis, en o wat gaat dat makkelijk nu! Heerlijk hoe snel je toch een leuk resultaat kunt behalen.
Qua inpakkunsten kan ik nog heel veel bijleren, dus werd het een simpel doorzichtig inpakplastiek, dichtgeplakt met wat masking tape uit de Hema.
Ik geloof dat ik de smaak van het flocken nu pas echt te pakken heb. En laten er nu nog wel wat zwangeren rondlopen in onze omgeving...
Tot een week of twee geleden, dus. Ik spoedde me naar de Hema om een effen rood t-shirtje, en flockte er in 't donkerblauw zijn naam en een koddig silhouetje op.
Ik haalde sinds dat eerste flockprobeersel ook een snijmat en een fijn hobbymesje in huis, en o wat gaat dat makkelijk nu! Heerlijk hoe snel je toch een leuk resultaat kunt behalen.
Qua inpakkunsten kan ik nog heel veel bijleren, dus werd het een simpel doorzichtig inpakplastiek, dichtgeplakt met wat masking tape uit de Hema.
Ik geloof dat ik de smaak van het flocken nu pas echt te pakken heb. En laten er nu nog wel wat zwangeren rondlopen in onze omgeving...
Labels:
flockfolie,
kraamcadeautje
Abonneren op:
Posts (Atom)