Nooit zou ik een jasje voor Lilith maken. Nooit. Ik zag elk seizoen opnieuw mooie exemplaren passeren in blogland, maar het leek me té veel werk en nee, nooit never zou ik overtuigd kunnen worden.
Tot An van Ienemiene haar jackie-patroontje lanceerde, ik plots overal de meest prachtige versies van dit manteltje zag verschijnen en dat kleine stemmetje in mijn hoofd aan een offensief begon: "Misschien moet je toch eens..." , "Lilith zou zo mooi staan met..." , "Veel werk, tuurlijk, maar zie hoe mooi die versie nu toch weer is..."
En uiteindelijk ging ik overstag. Een Jackie voor Lilith zou het nieuwe naailesproject worden.
Ik vond heerlijk kleurrijke mantelstof bij Meky in Beerst. Die kleurtjes riepen meteen een lentegevoel op, en laat dat nu net zijn wat ik wilde vinden. Een chanelstofje, zo noemden ze het daar. Ik viel er als een blok voor. Meneer Piepow noemde het gordijnenstof, maar bon, laten we het erop houden dat hij er niets van kent.
Moest u trouwens overwegen om ook eens zo'n stofje te verwerken, dan is het misschien interessant om weten dat de stof verstevigd moet worden, om te voorkomen dat de draden lossen. Elk stuk apart heb ik moeten bekleden met vlieseline kufner - nog meer werk, en dat terwijl ik eigenlijk het prototype van een ongeduldige naaister ben...
Om de drukte van de stof wat te breken stak ik er een paspeltje tussen, en koos ik voor grote knopen. Dat ik daardoor ook grote knoopsgaten moest maken, daar dacht ik even niet aan. Ik heb dan ook ferm gezucht, toen ik snapte dat mijn machine automatische knoopsgaten van maximum 3cm maakt, terwijl ik er van 4,5cm moest hebben. Ik kreeg last van
accute knoopsgatenkoorts, stelde de knoopsgaten altijd maar uit, maar zie, vandaag raapte ik mijn moed bijeen en nee, ik verpestte het jasje niet door de knoopsgaten te laten mislukken.
En zie, het manteltje dat ik nooit zou maken.
De binnenkant is een stofje dat het jasje net iets warmer maakt dan een echt zomerjasje. Putje zomer draagt ze toch geen jas, en deze is bedoeld voor lente en herfst. Het stofje is lekker zacht, en maakt het jasje volgens mij heerlijk om dragen.
Aangezien ik het in de naailes ineen stak, werkte ik in een volledige andere volgorde dan de handleiding voorschrijft. Op het punt dat zegt "
Speld de verkeerde kant van de kraag vast langs de goede kant van de halslijn" begon ik te twijfelen, want "verkeerde kant op goede kant" druist in tegen mijn logisch naaiverstand. Ik deed het dus anders, volgens de instructies van mijn lerares, en ben nu eigenlijk heel benieuwd naar hoe dat gaat, met die verkeerde kant en goeie kant.
Aanfoto's zijn er nog niet. Lilith was niet in poseermodus vandaag. Ze wilde het jasje amper passen, laat staan dat ze toeliet dat ik foto's maakte. Ze komen er nog wel, als
madame weer wat beter gehumeurd is.
