Soepblikken! (Billie #8)

De soepblikkentricot, die stak al geregeld eens mijn ogen uit op allerlei naaiblogs. Ik kocht hem nooit, en tegen dat ik dat misschien toch overwoog, was hij niet meer te vinden.

Ik was dan ook heel blij toen Tine, een van de blogsters op naaisgerief, mij een foto stuurde met wat tricotrestjes en daar ook de soepblikken tussenzaten. Dat ik dit stuk nog zou verwerken voor een zomerbillie, dat stond vast.

Het voorpand kreeg ik uit het restje stof, de rest knipte ik uit een effen blauw-grijze tricot van bij Stof op Zolder. Ook de boordstof kocht ik daar.

Het mag duidelijk zijn: Ernest en Billie, ik vind dat een supermatch!

Simple Dress

Een patroon waar het woord simple in voorkomt, dat is écht iets voor mij. Ik heb mijn naaiprojecten graag simpel en snel tegenwoordig - altijd al, eerlijk gezegd. Als dat patroon dan ook nog voor een tricot jurkje is - Lilith favoriete kledingstuk van 't moment, dan ga ik natuurlijk meteen overstag.

"Meteen", dat betekent in mijn geval dat ik besluit het patroon ooit eens te maken. Ik printte het uit en nam het mee naar een gezellige naainamiddag bij mevrouw Khadetjes, tekende het daar over en knipte zelfs de stof al uit. Goed bezig! Ware het niet dat de (slechts twee!) patroonstukken hier eindeloos lang bleven liggen wachten op actie. Belachelijk, echt, want dat kleedje zit echt op 1-2-3 in elkaar. De avond voor we op reis zouden vertrekken, werkte ik het vlug af, en Lilith promoveerde het prompt tot haar lievelingskleedje van deze zomer.

Meestal haalt het kleedje de kast niet, en gaat het vanuit de strijkmand rechtstreeks weer aan. En kijk, dat soort naaiprojecten, daar word ik blij van!

Stof: Pinguins van Andrea Lauren

Patroon: Simple Dress - Kaatjenaaisels

Mijn stoffenaankoopgeweten voor 2016

In (gekocht en gekregen): 19

Uit (verwerkt en verkocht): 24

Jongens, meisjes, aan de kant... (Billie #7)

... daaaaaar komt Ernest olifant.

Dit liedje dwaalde vrolijk door mijn hoofd rond terwijl ik Ernestjes olifantenbillie in elkaar stikte. Eenmaal de juiste maat gevonden, maakte ik er vlug nog een paar voor we op reis vertrokken. Deze keer werd het een raglanversie in een tricotje met olifantjes dat ik toegestuurd kreeg van (blogloze) Katrien.

Voor- en achterpand kreeg ik uit de lap olifantjes, voor de mouwtjes koos ik na lang zoeken en twijfelen voor een gestreepte tricot. De donkere strepen zijn niet helemaal hetzelfde als de donkere olifantjes, maar de combinatie vind ik toch heel geslaagd.

Nu onze kleine man eindelijk goed stapt (ergens halverwege juni, toen een goeie 3 jaar oud, maakte hij de klik en sindsdien is hij echt vertrokken), zijn speeltuinen ook voor hem plots interessant geworden. Hij maakte op reis voor het eerst kennis met glijbanen, en lijkt grote fan. We zijn blij dat zijn wereld ook stilaan wat meer opengaat.

Stoere rocker (Billie #6)

Na de circusbillie, die toch een beetje te nipt was voor Ernestje, tekende ik het patroon een maatje groter over - 98 small, dus. Ik dook in de stapel tricotlapjes die jullie me toezonden, en koos eerst en vooral voor deze heerlijk zomerse gitaren van Lillestof. Net als het circuslapje komt het van Ellen van Ellen Naait.

Ik kon net voor- en achterpand knippen uit het lapje dat Ellen me toezond, en combineerde voor de mouwtjes met wit-munt-gestreepte tricot van bij Stof op Zolder. Ik kreeg een reep perfect passende boordstof van mevrouw Khadetjes, en daarmee is het shirt compleet.

De eerste keer dat ik Billie afwerk met boordstof, en dat is toch heel wat beter dan afwerken met gewone tricot. Boordstof forever, dus!

En nu ik dus de perfecte maat gevonden, kan ik van start gaan met een klein bandwerkje.

Stof: Gitarentricot van Lillestof

Patroon: Billie (Zonen09)

Mijn stoffenaankoopgeweten voor 2016
In (gekocht en gekregen): 19
Uit (verwerkt en verkocht): 24

Voor kleine handjes

Nu Lilith wat groter wordt, begint ze ook meer en meer plezier te hebben aan gezelschapspelletjes. Cluedo Junior is hier een groot succes, maar ze begint ook Uno door te krijgen en speelt het liever en liever. Eén probleem: haar handen zijn te klein om de (soms vele) kaarten vast te houden, en dat bederft de pret natuurlijk.

Ik ging dus op zoek naar een manier om haar de kaarten te laten rechtzetten, en vond op het net een paar tutorials. Met één daarvan ging ik aan de slag.

Het mag duidelijk zijn dat ik van versteviging nog niet genoeg kaas gegeten heb, want het ding was véél te slap. Je wil niet weten hoeveel moeite het gekost heeft om het eventjes te doen rechtstaan met de kaarten erin, zodat ik vlug een foto kon maken. Na deze ene foto zakte het weer zomaar in elkaar...

Ik was dus niet content. Het zou zijn doel volledig missen op deze manier, en ik zag Liliths ontgoocheling al. En dus gebruikte ik gisterenavond al mijn overredingskracht tegen mezelf, tornde ik een zijkant weer open, sneed karton op de juiste maat en naaide weer dicht. Ik haat dat, zulke jobjes, maar nu blijft het ding tenminste keurig staan. Hoera!

Dat het nu wat platter ligt, ligt aan het feit dat ik geen karton meer kon steken waar de kamsnaps zitten. Zo is het ietwat vervormd, maar nog meer dan goed om de kaarten mooi en overzichtelijk plaats te geven.

Kortom: het is een tof ding, zit snel in elkaar (als je niet dezelfde stommiteit begaat als ik tenminste), en staat volgens mij garant voor uren speelplezier!

De stofjes zijn restjes van dit Lotta kleedje

dat ik twee jaar geleden voor Lilith naaide.

Mijn stoffenaankoopgeweten voor 2016
In (gekocht en gekregen): 19
Uit (verwerkt en verkocht): 21

Sweet dreams en een zachte cactus

Net als twee jaar geleden, kampte ik een paar weken geleden met een fameuze einde-schooljaar-naaidip. Ik had in anderhalve maand geen machine of stof meer aangeraakt, en net als toen had ik last van plankenkoorts. Ergens halfweg de examenperiode plande ik nog eens een naaidate met haar, maar behalve wat overtekenen en knippen, kwam er verder niet veel van.

En dus werd het hoog tijd dat ik mezelf eens door elkaar schudde. Waar ik dat twee jaar geleden nog deed door heel klein te beginnen, deed ik dat nu met mijn grootste project ooit - letterlijk op te vatten, deze keer.

De stoffen van Soft Cactus kocht ik al in de januarisolden bij Stof op Zolder, maar het duurde dus bijna zes maanden voor ik ze aan elkaar hing - tot groot ongeduld van Lilith, die na dit dekentje voor Ernest ook wel haar eigen door-mama-gemaakte deken wilde krijgen.

Ik tekende ruwweg rond een bestaand dekbedovertrek, eentje met trechterhals (of hoe heet zo'n ding) waardoor het dekbed zeker goed vast blijft zitten onder de matras. Dat ik die instopstrook vergat mee te rekenen toen ik de stof kocht, zorgde ervoor dat ik geen stof meer over had voor het hoofdkussen. Gelukkig had Pieke Wieke nog beide stoffen op voorraad, en dus kon Lilith vorig weekend, na heel wat vertraging dus, eindelijk slapen onder haar lang verwachte berendeken.

De stofjes koos ze zelf. Ik had bij de beren liever een andere Soft Cactus gezien, maar mevrouw was heel duidelijk, en deze combinatie moest het worden.

En nu nog een matrashoes die er beter bij past...

Naar eigen zeggen slaapt ze véél beter onder deze deken - ik geloof het graag...

Stof: From Bearlin with Love Aqua Blauw en Rhythm in the Rain Roze - Soft Cactus

Patroon: Overgetekend van bestaande dekbedovertrek en kussensloop

Mijn stoffenaankoopgeweten voor 2016

In (gekocht en gekregen): 19

Uit (verwerkt en verkocht): 20

Charlie

De oplettende lezer zag het waarschijnlijk al in mijn vorige bericht (een bericht met zoveel mooie reacties van jullie dat mijn hart het er warm van kreeg, waarvoor een welgemeende dankjewel): Ernestje en ik maakten kennis met een zoon uit die prachtige Zonen09-familie, Charlie.

Mijn oproep voor restjes tricot werd ook gelezen door de dochter van een vriendin van oma Piepow - zijn jullie nog mee? Ongeveer in dezelfde periode vertrokken heel wat dozen te kleine kleertjes van Lilith haar richting uit, waar haar dochtertje de kleertjes een nieuw leven kan bezorgen. In ruil bezorgde ze me twee leuke lappen tricot, beide van Hilco: eentje voor Ernest, eentje voor Lilith. In het lapje voor Ernest, gecombineerd met rood zag ik meteen een Charlie.

Ernest is nogal een zweter, en dus maakte ik de versie zonder voering - volgens de uitleg die Sharon zelf geeft op haar blog.

Tja, what can I say? Charlie is een heerlijk patroon! Ik maakte voor Ernestje de 92, dat is ook de maat die ik voor hem koop in de winkel, en het shirtje zit hem perfect. De kraag geeft net dat beetje meer dan bij een gewone t-shirt.

Hij is er dus ein-de-lijk ingegroeid, in dat patroon, en dat maakt mij blij.

En zienekeer hoe mooi dat ook aan de achterkant is, met die kraag!

En voor wie het zich afvraagt, ja, op deze laatste foto zit hij op zijn zus, die deze behandeling wel eens vaker moet ondergaan. Zodra hij deze positie heeft kunnen bemachtigen, begint hij haar meestal heel enthousiast te zoenen, en als je weet dat zijn zoenen nog altijd eerder likjes zijn, tja, dan kun je je haar reactie waarschijnlijk wel voorstellen :-)

Mijn stoffenaankoopgeweten voor 2016
In (gekocht en gekregen): 15
Uit (verwerkt en verkocht): 17