Lilith en zwart, het is een combinatie die ik nog niet vaak aangedurfd heb. Eigenlijk denk ik zelfs nog nooit, als ik me haar kleren van de voorbije winters voor de geest probeer te halen. Toch kan ik aan dit stofje niet weerstaan toen ik het in augustus in de etalage zag hangen. Mooie kleuren, en héérlijk zacht, dus veel twijfel kwam er niet bij kijken.
En daar lag het dan, mooi te wezen, in m'n stoffenkast. Dat schotelvodgevoel, weet u nog. Maar toen werd het herfstvakantie, en vond ik dat het wel mooi geweest was, met dat niets-naaien. Het stofje kwam uit de kast, het patroon dat ik al in het begin van het schooljaar overtekende in de naailes, en een kleedje moest en zou het worden - dat de herfstvakantie al even voorbij is, en dat ik ook over dit kleedje belachelijk lang deed, moet u maar even negeren.
Ik koos voor de Mail Express uit Ottobre 1/2012. Mijn eerste enveloppehals! Ik begon dus flink met het volgen van deze uitleg bij Oontje, maar had gelukkig op tijd door dat ik hier te maken met een andere afwerking van de enveloppehals. Het voorpand moet niet meegenaaid worden in de schoudernaad, maar wordt vastgenaaid aan het overlappende deel van het achterpand, als u begrijpt wat ik bedoel.
Ik had even schrik dat dit ervoor ging zorgen dat Lilith er met haar hoofd niet door zou kunnen, maar gelukkig lukt dit wel nog, al heeft ze niet veel overschot.
De zoom werkte ik af met de overlock, volgens de techniek die Griet zo duidelijk uitlegt op haar blog. Heel gemakkelijk en snel, en voor dit kleedje vond ik het ook wel gepast.
Lilith en zwart, het kan dus toch, al maken al die gekleurde bloemetjes het veel minder hard natuurlijk.
En ze is blij, met haar nieuwe kleedje! Vooral met de zakjes, want tegenwoordig moet alles zakjes hebben voor mevrouw. Ook het volgende kleedje op de planning is dus voorzien van zakjes, natuurlijk.
Vandaag leerde ze haar stiften juist vasthouden, en begon ze plots interesse krijgen in "bij de lijntjes kleuren". Sinds ze naar school gaat, wordt ze zo snel groot, die meid van ons...
zondag 9 december 2012
zaterdag 1 december 2012
Eindelijk
Zeg, die Piepow, leeft die eigenlijk nog?
Nee, ik heb eigenlijk niet de pretentie te denken dat jullie mijn meer-dan-twee-maanden-lange afwezigheid hier opgemerkt hebben. Sowieso ben ik niet de frequentste blogster, maar twee maanden, dat slaat alles.
De oorzaak: moedertje natuur die al mijn energie opeiste voor dat fabriekje in mijn buik :-). De voorbije twee maanden was ik totaal futloos, genre schotelvod zowat. De zwangerschapshormonen, en daarbovenop kreeg ik een leuke combinatie van bronchitis en snotvalling cadeau, waar ik logischerwijs niets tegen mocht doen. De details zal ik jullie besparen.
Maar, we zijn vooral zielsgelukkig. Zwanger worden is ten huize Piepow geen evidentie, en dus was de positieve test na véél te lang moeten wachten een grote opluchting. De vermoeid- en mottigheid nam ik er graag bij, alles voor het goede doel, en het kan altijd nog erger natuurlijk, ik mag van geluk spreken dat het kleinste kamertje in huis mijn vaste stekje niet werd.
En nu, nu kan het grote genieten beginnen. Uitkijken naar juni, dromen, plannen, ... Ik zit op een wolkje.
Die naaiwerkjes? Die komen ook wel weer. Stilletjesaan keert mijn energie terug, al zal het nog even duren voor ik bruis van vitaliteit. Ziet u trouwens het broekje dat Lilith draagt op de foto's? Dat is er eentje waar ik in september aan begon, nog eens een clarabella. Meer dan een maand lag hij onafgewerkt klaar, al wat ik nog moest doen was het knoopsgat maken, pijpen omzomen en knoop aannaaien, en zelfs dat was te veel gevraagd. Uiteindelijk raapte ik al mijn moed samen, en gelukkig past hij haar nog goed.
En binnenkort op zoek naar leuke baby-projectjes!!!
dinsdag 25 september 2012
Maakdag: de namiddag
Zoals ik hier al aankondigde, trok ik vorige zondag naar het MIAT in Gent voor een hele dag creativiteit.
In de namiddag leerde ik zelf stempels maken. Sophie van .tonBouton legde dat heel goed uit, en toen konden we zelf aan de slag. Heerlijk! Ik heb er meteen een nieuwe hobby bij, want zo zelf stempels maken, ik vond dat heel rustgevend. Het was een gezellig groepje ook, en iedereen ging naar huis met enkele geslaagde stempels.
De opbrengst van een namiddagje:
Ik heb al plannen voor volgende stempels... Hema, be prepared! Waar een simpele potloodgum toch goed voor is.
Bedankt, Sophie, voor de goede uitleg en de gezellige namiddag!
Zeg, Piepow, en de voormiddag dan?
Neenee, die ben ik niet vergeten hoor. We werkten met z'n allen vlijtig door aan de Marie-Laure, maar het jurkje is verre van af. Ziehier hoever ik geraakt ben:
Het voorpand, met plooien en al één zak - die zit er zelfs nog niet helemaal in, en bovendien ook niet helemaal juist, dus daar moet ik nog eens naar kijken. Die zak is niet van de poes, maar nu ik snap hoe het moet, heb ik er het volste vertrouwen in dat de tweede veel vlotter zal gaan. En dan de rest van het kleedje nog...
Het winters stofje kocht ik bij In den Beer, ik was er meteen weg van, dit zijn kleuren die Lilith goed staan. Ik ben al heel benieuwd naar het uiteindelijke resultaat.
En morgen start dan eindelijk ook voor mij het schooljaar, al is het maar voor een paar weken. Ik kijk ernaar uit om weer aan de slag te gaan, al ben ik eerlijk gezegd ook wat nerveus... Hopelijk valt het mee!
In de namiddag leerde ik zelf stempels maken. Sophie van .tonBouton legde dat heel goed uit, en toen konden we zelf aan de slag. Heerlijk! Ik heb er meteen een nieuwe hobby bij, want zo zelf stempels maken, ik vond dat heel rustgevend. Het was een gezellig groepje ook, en iedereen ging naar huis met enkele geslaagde stempels.
De opbrengst van een namiddagje:
Ik heb al plannen voor volgende stempels... Hema, be prepared! Waar een simpele potloodgum toch goed voor is.
Bedankt, Sophie, voor de goede uitleg en de gezellige namiddag!
Zeg, Piepow, en de voormiddag dan?
Neenee, die ben ik niet vergeten hoor. We werkten met z'n allen vlijtig door aan de Marie-Laure, maar het jurkje is verre van af. Ziehier hoever ik geraakt ben:
Het voorpand, met plooien en al één zak - die zit er zelfs nog niet helemaal in, en bovendien ook niet helemaal juist, dus daar moet ik nog eens naar kijken. Die zak is niet van de poes, maar nu ik snap hoe het moet, heb ik er het volste vertrouwen in dat de tweede veel vlotter zal gaan. En dan de rest van het kleedje nog...
Het winters stofje kocht ik bij In den Beer, ik was er meteen weg van, dit zijn kleuren die Lilith goed staan. Ik ben al heel benieuwd naar het uiteindelijke resultaat.
En morgen start dan eindelijk ook voor mij het schooljaar, al is het maar voor een paar weken. Ik kijk ernaar uit om weer aan de slag te gaan, al ben ik eerlijk gezegd ook wat nerveus... Hopelijk valt het mee!
donderdag 20 september 2012
Slaap zacht
Met de kou die zeer geniepig maar toch met rasse schreden zijn opwachting maakt, had ik zin in een heerlijk zacht en warm projectje. Om er al een beetje aan te wennen, zeg maar. Ik haalde dus twee heel zachte nicky'tjes boven, en Lilith kreeg haar eerste winterpyama.
Het truitje is er eentje uit Ottobre 1/2006, de broek is de High Jump uit Ottobre 4/2011, zonder de zakken.
Het truitje valt een beetje klein uit, maar dat is mijn eigen schuld. Ik knipte de naadwaarden te klein - om niet te zeggen dat ik ze vergat... Dom, maar dat komt ervan als je te veel patronen met naadwaarde inbegrepen gebruikt. Soit, ik loste het op door onderaan en aan de mouwen boordstof toe te voegen - die was niet bedoeld in het patroon, en Lilith past er nog in, dus het is geen al te groot drama.
Lilith houdt vooral van de broek. Die gaat aan zodra ze thuiskomt van school, en is blijkbaar perfect om naar tv te kijken...
... en om in de zetel te springen - tja, voor de foto mag er al eens iets dat anders eigenlijk niet mag...
Het truitje is er eentje uit Ottobre 1/2006, de broek is de High Jump uit Ottobre 4/2011, zonder de zakken.
Het truitje valt een beetje klein uit, maar dat is mijn eigen schuld. Ik knipte de naadwaarden te klein - om niet te zeggen dat ik ze vergat... Dom, maar dat komt ervan als je te veel patronen met naadwaarde inbegrepen gebruikt. Soit, ik loste het op door onderaan en aan de mouwen boordstof toe te voegen - die was niet bedoeld in het patroon, en Lilith past er nog in, dus het is geen al te groot drama.
Lilith houdt vooral van de broek. Die gaat aan zodra ze thuiskomt van school, en is blijkbaar perfect om naar tv te kijken...
... en om in de zetel te springen - tja, voor de foto mag er al eens iets dat anders eigenlijk niet mag...
Labels:
genaaid,
nicky velours,
Ottobre,
overlock,
pyama
vrijdag 14 september 2012
Eerste herfstkleedje
Voor dit leuke bloemenstofje had ik een A-lijntje met aangeknipt mouwtje in gedachten, maar nergens vond ik daar het juiste patroon voor.
Na heel lang twijfelen besloot ik er dus zelf eentje te tekenen. Voor velen van jullie de meest evidente zaak van de wereld, voor mij een grote stap in het onbekende. Ik wilde mijn mooie stofje niet verpesten, maar zie! Het is gelukt!
Eens het juiste patroon getekend, ging het in-elkaar-zetten voor niets, eigenlijk is dit een heel simpel kleedje. Ik voerde het helemaal - ondanks mijn gloeiende hekel aan ritsen met de hand vastzetten aan de voering - en hing er om het stofje toch een klein beetje te doorbreken een grote knoop aan.
Ziezo, de herfstcollectie is begonnen, en met dit weer is dat blijkbaar niets te vroeg...
En Lilith, die heeft eindelijk door hoe ze haar duimen moet opsteken, en gaf dit kleedje een dubbele dikke duim!
Na heel lang twijfelen besloot ik er dus zelf eentje te tekenen. Voor velen van jullie de meest evidente zaak van de wereld, voor mij een grote stap in het onbekende. Ik wilde mijn mooie stofje niet verpesten, maar zie! Het is gelukt!
Eens het juiste patroon getekend, ging het in-elkaar-zetten voor niets, eigenlijk is dit een heel simpel kleedje. Ik voerde het helemaal - ondanks mijn gloeiende hekel aan ritsen met de hand vastzetten aan de voering - en hing er om het stofje toch een klein beetje te doorbreken een grote knoop aan.
Ziezo, de herfstcollectie is begonnen, en met dit weer is dat blijkbaar niets te vroeg...
En Lilith, die heeft eindelijk door hoe ze haar duimen moet opsteken, en gaf dit kleedje een dubbele dikke duim!
woensdag 5 september 2012
Nog meer kussens
Aangezien ik dan toch in kussenmodus was, vond ik het hoog tijd om de vier stofjes en meters paspel die hier al lang met hetzelfde doel klaarlagen ook maar te verwerken.
De stofjes bestelde ik maanden geleden al, met het doel dat het geheel moest passen bij onze donkerbruine en rode zetels. De flockpaspel kocht ik bij Bambiblauw, zo zacht, echt ideaal voor kussens!
De stofjes bestelde ik maanden geleden al, met het doel dat het geheel moest passen bij onze donkerbruine en rode zetels. De flockpaspel kocht ik bij Bambiblauw, zo zacht, echt ideaal voor kussens!
Ik vind ze best wel een vrolijk stel, zo met z'n vieren samen, en ze vrolijken onze donkere zetel een beetje op.
En zoals verwacht hebben ze enkel nog maar voor de foto zo mooi in de zetel gestaan... Lilith sleept ze rond waar ze ze hebben wil, en vindt het blijkbaar helemaal geweldig om nu plots overal lekker zacht te kunnen zitten. Maar het allerliefste heeft ze dat er voor haar "een bedje" van maken, voor de tv, en zo zat ze daar dus tv te kijken na haar eerste, o zo vermoeiende, schooldag...
... kon ze er heerlijk wat luieren met haar tuutje en popje na de tweede, nóg vermoeiender, schooldag...
... en viel ze er daarnet net niet in slaap toen ze van school thuiskwam.
Jaja, kleuter zijn, het is vermoeiend...
maandag 3 september 2012
3 september
Ok, het klinkt wat minder dreigend dan 1 september, maar toch, de eerste schooldag, it is!
En Lilith, die vond het allemaal geweldig! We hadden er het hele weekend niet meer over gesproken, zodat ze eigenlijk niets doorhad tot deze ochtend, maar toen was er geen houden meer aan. Het kon niet rap genoeg gaan!
Op school was ze eerst wat onder de indruk van het lawaai en alle grote kinderen, maar zodra de bel ging, zette ze zich op een rode bol, en ze vertrok braaf mee met de juf naar binnen - allé, vóór de juf eigenlijk, het ging blijkbaar niet snel genoeg naar haar gedacht.
't Schijnt dat ze snel groot worden, die kinderen van ons...
En Lilith, die vond het allemaal geweldig! We hadden er het hele weekend niet meer over gesproken, zodat ze eigenlijk niets doorhad tot deze ochtend, maar toen was er geen houden meer aan. Het kon niet rap genoeg gaan!
Op school was ze eerst wat onder de indruk van het lawaai en alle grote kinderen, maar zodra de bel ging, zette ze zich op een rode bol, en ze vertrok braaf mee met de juf naar binnen - allé, vóór de juf eigenlijk, het ging blijkbaar niet snel genoeg naar haar gedacht.
't Schijnt dat ze snel groot worden, die kinderen van ons...
Abonneren op:
Reacties (Atom)

