2013...

... was een vreemd jaar. Een jaar met een diep dal maar ook zoveel hoogtepunten. Een jaar waarvan ik nu, aan het eind, durf zeggen dat het uiteindelijk toch een goed jaar was.

Het jaar dat in mijn herinnering vooral het jaar van dit zal blijven:

maar natuurlijk ook van dit:

en niet te vergeten ook nog van de start van dit project:

Die bouw, dat wordt wat ons betreft hét project van 2014. We kijken er heel hard naar uit om die ruwbouw van nu te zien evolueren naar een warm en gezellig huis waar we ons nest van kunnen maken. Een heerlijk vooruitzicht!

Wat rest me dan nog dan jullie een sprankelend 2014 te wensen, vol warmte, tijd voor wat je graag wil, en op tijd eens een zucht van contentement. Geniet!

Klikkerdeklik

Het is niet van mijn gewoonte, maar ik ga jullie toch eens om een gunst vragen. Een kleintje. Niet veel moeite, maar het kan veel betekenen.

ING is bezig met een actie waarmee de bank verenigingen wil steunen. Hoe meer stemmen, hoe meer kans dat de vereniging in kwestie ook effectief geld zal ontvangen.

Een van de verenigingen die kans maken is Downsyndroom Vlaanderen. Onnodig te zeggen, vermoed ik, dat ik die vereniging een warm hart toedraag. Wij hebben veel gehad aan het welkomstpakket, aan de babbel met een contactouder, en de daaropvolgende praatavond met andere ouders van jonge downkindjes. Met sommigen blijf ik zelfs contact houden, al na één ontmoeting. Samen sterk.

Willen jullie dus even gaan klikken op de volgende link? Al wat je daarna moet doen is je e-mailadres opgeven, en that's it.

Vandaag is de laatste dag, dus elke stem extra telt!!

 

Dankjewel!

Welkom klein neefje *deel 2*

Ik maakte voor ons nieuwbakken neefje niet alleen een wikkeldeken, maar gebruikte ook eindelijk een paar patroontjes die al langer op mijn te-naaien-verlanglijstje stonden: de divided basket van Noodlehead en een überschattig giraffenknuffeltje.

De stof voor het pampermandje is dezelfde als voor de wikkeldeken, in andere tinten. Ik combineerde met paarse gabardine van de stoffenkamer.

* Ik vergat de krijtlijn vooraan eraf te wassen voor de fotoshoot, en 

had nadien geen tijd meer voor een nieuwe shoot...*

Wat een tof patroon zeg! Heel duidelijk uitgelegd, zelfs die scheiding maken verliep van een leien dakje. En het  formaat vind ik ideaal, zo handig voor veel meer dan alleen maar pampers en andere babygeriefjes.

Met de restjes van de deken fabriceerde ik nog vlugvlug een girafje. Ik zag het voor de eerste keer verschijnen bij Elisanna, en pinde het naarstig. Nadien bleef het dus bij een pin, tot nu. Ondertussen verschenen ze nog her en der, en ik blijf ze schattig vinden. Het was m'n eerste knuffeltje ooit, maar zo tof! 

 

Rafke kreeg ook zijn plaatsje in het mandje...

 

... en zo vertrokken we met ons mandje op babybezoek.

Op verdere naaisels wordt het hier nu wel langer wachten. Mijn naaitijd werd gereduceerd tot niks-nada-noppes door het *vul hier een niet-al-vriendelijk-adjectief-naar-keuze-in* RSV-virus dat ons Ernestje nu al 10 dagen in het ziekenhuis houdt, zonder direct zicht op wanneer hij naar huis mag komen. Dat in combinatie met  een job voor mezelve (eindelijk, dat wel, maar de timing kon beter), en derhalve heel veel voorbereidingswerk, zorgt ervoor dat mijn machines hier in alle eenzaamheid stof staan te vergaren. Er is een kleedje voor Lilith geknipt, en mijn doel is om het tegen kerstavond toch in mekaar te krijgen. Zou moeten lukken, toch?

Welkom klein neefje!

De zus van meneer Piepow beviel een paar weken geleden van een lief klein ventje, en natuurlijk wakkerde dat mijn naaikriebels nogal aan. Ik wilde in de loop van de zomer al stof kopen, en aangezien het geslacht een goed bewaard geheim bleef, moest ik op zoek naar iets dat zowel voor jongens als voor meisjes kan. Uiteindelijk kwam ik uit bij deze Tick Tock Teal van Cloud9 Fabrics. Instant love, of zoiets. De geometrische bedrukking en de verschillende kleurtjes leken me ideaal voor het aanstormende najaarsbaby'tje.

Voor Ernestje maakte ik een vlinderdeken uit Stof voor Durf-het-Zelvers, maar daarbij ondervond ik veel problemen bij de overgangen tussen vleugels enerzijds en voetenzak en kapje anderzijds. Ik besloot dus een andere babydeken te maken, die ik al lang geleden eens pinde. En het moet gezegd, het is een tof patroon! Echt niet moeilijk, met een fijn resultaat. Naaivoldoening, hoera!

Als  binnenstof gebruikte ik gele zware nicky van bij de stoffenkamer. Heerlijk zacht voor dat kleine mannetje. De paspel maakte ik zelf van biais die ik in mijn plaatselijke naaiwinkeltje kocht.

Ernest mocht proefkonijn spelen...

... maar vond dat precies niet echt zo tof.

Het dekentje is ondertussen allang in gebruik, en gelukkig ook meteen goedgekeurd door het neefje en zijn mama.

Kikker Leest: boekentips

Ik kondigde het hier al aan: ook dit jaar nam ik weer deel aan Kikker Leest, en ik deel mijn ontvangen boekentips graag met jullie.

Van Marjan van "Van Links naar Rechts" kreeg ik als tip Liefde in tijden van cholera van Gabriel García Márquez. Als student in de vertaalkunde, Spaanse  taal, moest ik heel wat Spaanse boeken lezen, waaronder natuurlijk ook wat werken van Márquez, maar deze was daar niet bij en ook achteraf heb ik hem niet gelezen. Misschien moet ik daar toch nog eens werk van maken! Want ja, heel af en toe waag ik me nog eens aan een Spaans boek, de eerste 20-tal bladzijden is dat echt doorbijten maar dan ben ik vertrokken en vind ik het gewoon heerlijk om nog eens Spaans te lezen...

Grietje van Fotootje Vandaag stuurde me drie tips:

• De Zeldzame Vogel - Jostein Gaarder
• The Children's Book - A.S. Byatt
• De avonturen van Tom Bombadil - J.R.R. Tolkien

Het zijn drie boeken waar ik nooit uit mezelf naar zou grijpen, en ik ben dan ook heel benieuwd!

En van Henny kreeg ik ook twee tips:

• De Bakkersdochter- Sarah McCoy
• Leven voor een habbekrats - Kath Kelly

Zelf stuurde ik mijn brief véél te laat. Mijn slachtoffers zullen al wel gedacht hebben dat hij nooit meer zou komen. Ik ga ze ook drie tips: Tonio van A.F.Th. van der Heijden; De ontdekking van de hemel van Harry Mulish en The Secret History / De verborgen geschiedenis van Donna Tartt.
Had ik de brief nu moeten schrijven, was er zeker Vrijheid van Jonathan Franzen bijgekomen. Ik heb hem net uit en heb er echt van genoten. Ook een aanrader, zoveel is zeker.

En jullie? Wat is jullie ultieme boekentip?

Vogels in Boston

The Katie Boston Bag stond al heel lang op mijn verlanglijstje. Toen meneer Piepow eind augustus op business trip naar NY moest, koppelde ik het niet-leuke aan het aangename en bestelde aldaar stofjes die ik in zijn hotel liet leveren. Stofjes all the way from NY zonder torenhoge verzendingskosten, hoera!

Speciaal met deze tas in gedachten kocht ik twee toffe vogelstofjes van Echino en Birch. En toen ik een tijdje later mijn digitaal geheugensteuntje publiceerde, reageerde de toffe madam achter Khadetjes meteen dat zij er ook nog eentje wilde maken. Eén en één werd twee, en tijdens een gezellige namiddag werden er twee tassen geproduceerd  knipte en verstevigde ik mijn patroondelen en geraakte zij toch al iets verder dan dat.
Haar versie kunnen jullie trouwens hier bewonderen.

Heel wat naaimomenten later geraakte mijn tas dan toch af. Een maand geleden eigenlijk al, maar foto's nemen is op dit moment mijn specialiteit niet (of 't zouden foto's van mijn kroost moeten zijn, daarmee kan ik jullie gerust zowat elke dag om de oren smijten).

 

Het buitenstofje is van Echino en zag ik al een aantal Vlaamse webwinkels passeren ondertussen, zij het dan in andere kleurvarianten. Ik ben normaal gezien niet zo zwart-minded, maar deze vind ik (al zeg ik het zelf) echt super.

Vogels vanbuiten, en ook vanbinnen: toucan tango van Birch, en stofje dat mij, door zijn vrolijkheid, ook blij maakt.

En ik vergat zelfs niet "zo'n haakje" voor mijn sleutels mee te naaien (hoe heet zo'n ding eigenlijk?).

Zwart vanbuiten, wit vanbinnen, blij met het resultaat! 

Bijkomend voordeel van zo'n bleke voering is trouwens dat ik er alles veel sneller in terugvind, wat voor deze chaoot ook mooi meegenomen is.

Het formaat houdt zo'n beetje het midden tussen een te grote handtas en een te kleine verzorgingstas. Als ik mijn tas puur als handtas gebruik, is hij echt wel oversized - maar ik gebruik hem toch, tuurlijk. Ideaal vind ik hem als mix van beide: mijn eigen handtasgerief met daarbij pamperzakje, papfles, melkpoederdoosje, melkmixertje en nog een paar kleine spulletjes. Ideaal voor korte uitstapjes met Ernest.

Ik zal waarschijnlijk nooit echt veel tassen naaien, maar deze is toch wel kandidaat om nog eens gemaakt te worden.

Hoera!

Pssssst! PSSSSST!

Ik ben zes maand vandaag... gaat dat niet snel?

Ik hou
van mijn melkje en mijn fruitpap,
van knuffels krijgen,
van mijn kopje leggen in mijn mama's hals en daar dan doodstil blijven liggen,
van lekker op mijn tuutje zuigen als ik moe ben,
van papa die gek met mij doet,
van mijn grote zus die mij na zes maand nog altijd niet beu is,
van mijn voetjes vastpakken,
van proberen op mijn buik te rollen (en soms lukt dat zelfs al!),
van lachen naar mensen die ik niet ken om te zien of ze dan teruglachen (en als ze dat dan doen wordt ik heel verlegen),
van heel veel rondkijken naar al wat ik kan zien rond mij,
van mijn badje,
van trekken aan mijn mama's haar,
van muziek,
van proberen boven mijn zus uit te komen als ze iets aan het vertellen is,
van dansen,

én van sabbelen op het koordje van het fototoestel als mijn mama wééral daar is om foto's van mij te maken.