Met zo'n smockrokje kun je...

... een ferme wandeling maken...

... onderweg aan een bloemetje ruiken ...

... even uitrusten en onderwijl je handen lekker vuil maken ...

... rondcrossen op je fietsje ...

... nadien nog even het model uithangen ...

jaja, dat is goed materiaal, zo'n smockrokje!

Smockrokje

Ik kondigde het hier al aan: ik wilde proberen een smockrokje te maken. Zo'n proeflapje, da's één ding, maar dan in 't echt, brrr, ik was bang om eraan te beginnen eigenlijk. Maar dat was helemaal niet nodig! Ik geloof dat dit zowat het gemakkelijkste is dat ik ooit al gemaakt heb. Dit doe ik nog, zeker weten hoor.

Ik las wat uitleg hier en hier en begon vol goede moed. Echt heel leuk, en niet moeilijk. Even zonk de moed me in de schoenen: ik had ergens gelezen dat je moet vertrekken van een lap die dubbel zo breed is als de tailleomtrek. Zo gelezen, zo gedaan, maar toen ik klaar was met smocken, dacht ik toch dat ik het rokje zou mogen weggooien: vééél te breed voor ons madammeke haar fijn poepke. Maar - hoera! - eens met een goed heet streekijzer erop, en het wonder geschiedde: je hoort dat dus bijna krimpen. Ikke blij! En na meneer Piepows compliment "Zo mooi! Dat zouden we toch direct voor haar kopen als we 't in de winkel zagen hangen", was mijn dag helemaal goed natuurlijk.

Het stofje kocht ik bij stoff.be in Alken, en zag ik eerder al bij Elisanna passeren.

Foto's van Lilith met het rokje heb ik nog niet. Ik heb het haar natuurlijk wel eens gepast, en 't past perfect, maar met het weer van vandaag kon ik geen mooie foto's maken. Zo'n zomers rokje in zo'n regenweer, dat zou een grote zonde zijn.

Die foto's komen dus nog, maar nu eerst ...

Het past!

Gisteren mocht onze meid het kleedje aandoen...

en het past! Vanaf nu geen karate-achtige toestanden meer om haar na het zwemmen (beetje ploeteren eigenlijk) in zo'n baby-badcape gewikkeld te krijgen - en te houden, gewoon dit kleedje over haar hoofd en ze kan naar hartelust rondcrossen.

Beach towel dress, ofte strandlakenkleedje

Adrianna van crafterhours schreef vorig jaar een berichtje over beach towel dresses, en ik wilde er zo ook wel eentje voor Lilith. Als ik thuis haar zwembadje vul, zit ze er evenveel naast dan in, en dan kan zo'n kleedje handig zijn.

Net toen ik besloten had me eraan te wagen, en de handdoek gekocht had, las ik bij Polkadotjes dit. Lap. Geweldig toch, die badjas. Twijfel twijfel. Dan toch maar het kleedje gekozen, Lilith trekt graag aan alle linten die ze tegenkomt, dus zo'n echte badjas zou niet lang aanblijven. Een project voor volgend jaar dus!

Het kleedje is eindelijk afgeraakt. Het model in kwestie ligt in dromenland, dus heb ik even haar beer ingehuurd voor een fotosessie.

 

Morgen mag ze 't passen, het zal haar hopelijk heel schattig staan.

Maar wat heb ik gevloekt op die biais zeg! Na mijn eerste geslaagde confrontatie met biais, dacht ik dat ik alles kon. Niet echt dus. Het eerste deel: geen probleem. Gewoon vaststikken. Simpel. Mooi omplooien en vastspelden: geen probleem. Maar dan: weer stikken. Om GEK van te worden. Ik doe hoogstwaarschijnlijk iets verkeerd, maar dat schuift en plooit dat het niet mooi meer is. Ik heb het volledig losgemaakt en ben opnieuw begonnen, maar beter was het niet, integendeel. Resultaat: een biais rond de nek die op verschillende plaatsen zo vastgestikt is:

Iemand een idee wat ik fout doe? De rand van de biais kruipt tussen de 2 delen van m'n persvoet, en dan loopt het fout.

Als ik ooit nog de moed vind, doe ik het opnieuw. Ooit.

Smocken

Het kleedje is ondertussen terecht. Opluchting alom. Ik had het 's morgens in de auto gegooid omdat ik van plan was na school bijpassende biais te gaan zoeken, en ben dat daarna glad vergeten. Zucht. Al die frustratie voor niets. De afwerking zal niet voor direct zijn, 't schooljaar loopt ten einde dus 't zijn drukke dagen. Ach ja. De foto's komen eraan.

Gisteren dan maar iets nieuws uitgeprobeerd. Ik zag her en der mooie smockrokjes, -kleedjes en -bloesjes passeren, en dacht prompt: dat moet ik ook kunnen. Het resultaat is zo leuk, en echt zomers. Een tijdje geleden al kocht ik elastisch garen, en proberen maar.

Ik was bang dat mijn oud machientje er geen weg mee zou weten, maar hij/zij doet het fantastisch goed! Ok, weliswaar enkel nog maar een klein proeflapje, maar als het daar lukt, dan zie ik dat smockrokje voor Lilith dat ik al zo lang in m'n hoofd heb ook wel lukken.

Nu heb ik nog wel een vraagje. Ik heb, volgens de aanwijzingen die ik her en daar vond, op een eerste proeflapje wat evenwijdige lijnen getrokken en daarop rechtdoor gestikt. Dat trekt mooi samen, zoals ik dat ook zie op de links hierboven.
Maar toen ik mijn machine een paar maanden geleden in huis haalde, heb ik natuurlijk heel de handleiding doorgespit, en daar staat een smocksteek in. Daar staat niet bij dat je dat met elastische draad moet doen, ze noemen het "een speciale siersteek die bijzonder decoratief is voor kinderkleding". Nieuwsgierig als ik ben heb ik die steek ook uitgeprobeerd, en dat ziet er dan zo uit:

Wat strakgetrokken

 

en zoals het eruitziet als ik er niet aan trek.

Het trekt ook samen, maar bijlange na niet zo veel als het identieke stofje met de gewone rechtdoorsteek.

Voor het rokje voor Lilith ga ik denk ik toch maar gewoon rechtdoor stikken, dat zal het meeste effect geven. Maar wat is die siersteek dan? Die is misschien helemaal niet bedoeld voor elastische draad? Of is dit iets wat ik, als beginnend naaister, gewoon nog helemaal niet ken?

Ik vind het op zich wel een leuke steek, die ik misschien wel eens als gewone siersteek ga gebruiken, met contrasterende draad of zo. Bij een van de vele projecten die nog door m'n hoofd dwalen en hopelijk ooit echt uitgewerkt worden...

Aaaargh!

Ok, ik ben meestal niet de ordelijkste. Maar dit slaat toch alles...

Ik ben bezig aan een soort strand-zwembadkleedje voor Lilith. Gisterenavond paste ik het haar vlug, om er zeker van te zijn dat het "hoofdgat" (of hoe noem je dat?) groot genoeg zou zijn. Tot daar alles goed.

Vandaag - o mysterie! - is het kleedje gewoonweg verdwenen. Tijdens het middagtukje van ons klein piepowtje wilde ik de kap en het biaislint eraannaaien, en 't is onvindbaar. ONVINDBAAR. Ik bedoel maar, groot is het hier niet, dus ver kan het niet zijn. Ik heb werkelijk al op de meest idiote plaatsen gekeken, maar nope.

Beeld u mijn frustratie in. Die is groot, ja.

Nogmaals een bevestiging dat ik absoluut mijn eigen naaikamer nodig heb, alwaar ik alles dan zeer ordentelijk kan bewaren. Ooit. Hopelijk.

Fingers crossed dat ik hier ooit nog dat strand-zwembadkleedje kan komen tonen.

Are you happy?

Wat een idee ook, een blog beginnen als ook de examens voor de deur staan. De voorbije weken geen tijd voor naaien of bloggen, niets daarvan, enkel stapels papier en een rode balpen. Maar! De laatste stapel is verbeterd, de punten zijn verdiend - of niet - dus er zou hier weer wat leven in de brouwerij moeten komen.

Tussendoor even dit, gewoon, zomaar. Ik zag het een tijdje geleden in een of ander tijdschrift, en om de een of andere reden bleef het hangen.

 

Simpel, toch?

Het is van de hand van Alex Koplin, en zijn blog vind je hier.

Bon. Vanavond komt m'n naaimachine uit de kast. Eindelijk weer. Ik heb hem gemist (of moet ik zeggen "haar"?). Hopelijk binnenkort weer wat foto's!