Le jeu du toc - c'est quoi ça?

Die naaimotor van mij, die komt maar heel sputterend weer op gang. Mijn machines staan al een tijdje stof te vergaren, en pas gisteren in de naailes kwam er nog eens iets van. Maar iets afgewerkts, nee, dat nog steeds niet. Geduld schijnt een mooie deugd te zijn...

Dan maar iets anders. Onlangs kuisten we hier een héél oude laptop op, en kwam ik foto's tegen uit een ver verleden - allé ja, een jaar of zeven geleden, that is. We bezochten toen vrienden in het mooie Toulouse, en speelden er elke avond le jeu du toc. Hun bord was zelfgemaakt, en bij thuiskomst begon ik er zelf ook aan.

Le toc, dus. Als u het googlet, vindt u het wel. Doel van het spel is hetzelfde als bij ons paardenspel, maar het is zó veel leuker. Een spel waarbij je individueel speelt, maar tegelijk ook per twee, tegen de andere twee. Waarbij je vooruitgeraakt door kaarten te leggen, en niet door dobbelstenen te gooien. En vooral waarbij je elkaar genadeloos kunt pesten, héérlijk als dat lukt - en net iets minder heerlijk als de ander daar betere kansen toe krijgt, natuurlijk.

't Is een spel dat we nog steeds graag spelen, maar je moet er met vier (of met zes) voor zijn, dus het komt hier maar zelden uit de kast. Jammer!

Ik maakte het bord van het achterpaneel van een oude kast die nog in ons huis stond toen we erin trokken, en gebruikte verf die hier terug te vinden oa. aan het plafond, in de keuken en in de badkamer - we waren nog maar net verhuisd, handig!

Ik maakte ook een versie voor zes spelers, gewoon een extra plankje ertussen, en goed tellen dat het aantal vakjes blijft kloppen.

De pionnen maakte ik uit fimoklei in bijpassende kleuren, maar die heb ik niet op foto.

Het wordt hoog tijd dat we nog eens een paar slachtoffers vinden die een spelleke toc willen spelen. Door de foto's hier te zien, krijg ik er weer zin in!

Koekjes

Ik ben niet zo goed in afscheid nemen, dat zei ik vorig jaar ook al. Ik durf daar al eens een emo-kip van worden. En dat was zo'n dag of 10 geleden niet anders.

Lilith nam afscheid van haar zo geliefde juf Trui - en ik dus ook. Man, het lijkt precies nog maar ergens gisteren dat ze aan het schooljaar begon, en nu is het al voorbij.

Die juf Trui, dat is een bijou van een juf. Lilith ging van de eerste dag supergraag naar school, heeft niet één dag gezegd dat ze geen zin had, en het woord van juf Trui is natuurlijk heilig, dat zie je van hier. Het "juf-Trui-heeft-gezegd-dat..."-zinnetje hebben we hier ontelbare keren gehoord. Zalig toch, die kinderlijke adoratie van de juf.

Dat juf Trui dus een bedankje zou krijgen, dat stond vast. Het werden zelfgemaakte koekjes - die Lilith heel enthousiast hielp uitduwen - in een zakje dat ik maakte door op een blad gekleurd papier een foto van Lilith af te drukken, dat blad simpelweg in twee te vouwen en dicht te naaien met een siersteek. Ook voor de turnjuf werd een zakje koekjes gefabriceerd, trouwens. Lilith zag haar heel wat minder, maar veranderde door die turnlessen van een héél bange peuter in een kleuter die toch al wat durft klimmen en klauteren.

Volgende keer moet ik er wel aan denken dat ik er een plastiekje mee innaai, want nu kwam het vet er wel wat door. Maar ik ben allang blij dat ik tussen alle doktersbezoeken van net die laatste dagen door, toch iets heb kunnen fabriceren.

We gaan juf Trui missen, zoveel is zeker.

Klaar voor het nieuwe schooljaar!

Toen mama Polkadot deze prachtige agenda postte, leek het schooljaar nog miiiiijjjjjlenver weg. En dat was het toen eigenlijk ook nog. Ik liet in een reactie weten dat ik de agenda geweldig vond, en dat ik er bijpassende puntenlijsten en een klasagenda bij zou maken. En ik meende dat nog ook!

Nu staat het schooljaar voor de deur. Het komt nog net niet binnen, maar het scheelt niet veel meer. Een 120-tal leerlingen worden het komende schooljaar door mij slimmer gemaakt / verveeld / op hun zenuwen gewerkt / geamuseerd / ... (schrappen wat niet past).

Met de agenda zelf ga ik u niet vervelen. Die kunt u met veel oooo's en aaaa's gaan bewonderen bij mama Polkadot zelf.  Ik ben er haar geweldig dankbaar voor!

Ik was al lang op zoek naar een reden om eindelijk ook die "madammenkopjes"-stof aan te schaffen, en bij deze was die reden gevonden! Op Etsy vond ik hier en daar nog een halve yard, en ik vond er gelukkig ook een bijpassend stofje bij voor de binnenkant. Ik ben blij met de combinatie!

Voor de voor- en achterkanten kocht ik dik, stevig karton. Ik streek er Vlieseline H640 (wattine) op voor het volume, en overtrok dit daarna met de stofjes. Ik was er dan nog graag met een zigzagsteek over gegaan om de stofjes nog wat meer te fixeren, maar met dat dikke karton zou dat gegarandeerd voor gebroken naalden zorgen. Hopen dus dat die lijm zijn werk blijft doen. 

Ik maakte puntenlijsten en lesagenda's. Die zitten samen en gaan dagelijks mee op en af naar school. Alles bij de hand, het lijkt me handig maar ik zal wel snel merken of dat ook werkelijk zo is.

Ik maakte alles in Word. Ik kan absoluut niet werken met eender welke grafische software, dus dit leek me het simpelst. Ik downloadde hetzelfde lettertype als dat in de agenda, en voor de kopjes nog een ander dat ik wel leuk vind. Het lijkt alsof de letters aan het papier genaaid zijn, past perfect bij mijn nog redelijk jonge liefde voor het naaien!

De puntenlijsten drukte ik af op dik wit papier (vandaar het bol-staan van het papier, maar dat zal wel overgaan eens dat ding in mijn boekentas geduwd zit), de lesagenda's op gewoon geruit cursuspapier. Op de onderste foto is te zien dat de voorkant wat doordrukt naar de achterkant, maar dat valt al met al nog mee.

Ik ben er klaar voor, dus. Laat ze maar komen, de komende 10 maanden!