Vorige zomer naaide ik een Lux voor mezelf. Dat werd een zalig kleedje, eentje dat ik heel graag en dus ook heel vaak droeg. Dat er meer zouden van komen, dat was dus zeker. De tweede versie werd veel winterser, met lange mouwen en uit een dikkere stof.
Die dikke stof in combinatie met de rimpelelastiek die wordt gebruikt voor de taille in het Luxkleedje, dat bleek geen goede combinatie. De stof was te zwaar voor de elastiek, die dus niet meer genoeg samentrok na het naaien en ik eindigde met - welja, ik kan het niet anders uitdrukken - een patattenzak rond mijn lijf. Blij werd ik daar niet van, en ik wilde al even de moed opgeven, maar natuurlijk viel ook dit weer op te lossen. Ik naaide er vanbinnen nog een simpele extra elastiek tegen, et voilà, kleedje gered - en mijn humeur ook :-)
Niet veel later kwam daar de lockdown, en dus droeg ik het eigenlijk nog bijna niet. Het zal er eentje voor het najaar worden, als we hopelijk weer wel gewoon met zijn allen naar school kunnen.
En toen werd het moederdag, regende het en bedacht Meneer Piepow dat dat misschien wel mooie foto's zouden kunnen worden. Enter de paraplu, en natte fotosessie en fijne foto's als resultaat.
Posts tonen met het label selfish sewing. Alle posts tonen
Posts tonen met het label selfish sewing. Alle posts tonen
maandag 18 mei 2020
donderdag 26 maart 2020
Solange II
Hier ben ik weer... ik volhard in mijn voornemen hier wat meer dan anders te posten, in een poging ook wat leukers dan alleen maar dat coronanieuws te laten lezen. Voor mijn eigen mentale gezondheid is het alleszins goed dat ik me soms met iets heel anders bezighoud en mijn hoofd leeg probeer te maken met de dingen die ik graag doe. En laat naaien daar nu met stip op nummer 1 staan. Vandaar, bij deze, nog een blogbericht net daarover.
Ik beschreef hier al mijn lof voor het Solangepatroon. Ik kocht twee stofjes met dit patroon in gedachten, en ergens aan het eind van vorige zomer rolde er dan ook nog een tweede exemplaar vanonder mijn machines - net zoals in mijn vorige bericht toon ik jullie hier dus foto's uit de oude doos, meer bepaald van vorig jaar eind augustus.
Ik vind deze stof zo mooi! In dit kleedje gegoten geeft ze een heerlijk zomers gevoel.
Aangezien ik dit kleedje pas eind augustus maakte, heb ik het niet zo vaak meer aangedaan maar dat zal komende zomer anders zijn! En dan hopelijk niet alleen maar in eigen tuin...
Labels:
genaaid,
kleedje,
La Maison Victor,
selfish sewing,
tricot
dinsdag 10 maart 2020
Isa sweater
Ik moet daar eerlijk in zijn: ik ben een broekmadam. Hoewel ik ook kleedjes en rokken koop - en zelfs soms maak - draag ik o zo graag een broek met een comfy sweater erboven. Toen het Isa patroon voor dames uitkwam, kocht ik het dan ook vrijwel meteen. Gelukkig zijn er ook nog zekerheden in het leven, en dus maakte ik er nu pas mijn eerste trui mee - sommige dingen veranderen nooit :-)
Ik gebruikte twee effen stoffen van See You at Six die ik ook speciaal voor dit project kocht: Caramel Cafe en Quartz Pink, beide uit de wintercollectie van 2018. Of hoe ik mijn stofjes toch uiteindelijk écht wel opgebruik!
En kijk, ik ben ferm content. Ik maakte maat 38 en veranderde helemaal niets aan het patroon. De V-colourblock lukte me deze keer al beter dan toen ik hem voor Lilith maakte, dus me happy! Op naar een volgende, want #ahum #kuch ik heb nog wel wat stof liggen die ik voor een sweater voor mezelf kocht.
Ik gebruikte twee effen stoffen van See You at Six die ik ook speciaal voor dit project kocht: Caramel Cafe en Quartz Pink, beide uit de wintercollectie van 2018. Of hoe ik mijn stofjes toch uiteindelijk écht wel opgebruik!
En kijk, ik ben ferm content. Ik maakte maat 38 en veranderde helemaal niets aan het patroon. De V-colourblock lukte me deze keer al beter dan toen ik hem voor Lilith maakte, dus me happy! Op naar een volgende, want #ahum #kuch ik heb nog wel wat stof liggen die ik voor een sweater voor mezelf kocht.
Labels:
genaaid,
selfish sewing,
SYAS,
tricot,
trui
woensdag 7 augustus 2019
Lux Dress
Dat ik eigenlijk geen nieuwe stofjes meer zou kopen, dacht ik zo ergens in maart. En toen kwam er een foto voorbij, van een heel mooi bloesje in een prachtige, diagonaal gestreepte viscose. Mijn voornemen om geen nieuwe stofjes meer te kopen werd #ahum #kuch terstond aan de kant gezet, en ik bestelde snelsnel, want zie dat dat uitverkocht zou raken - een beetje paniekvoetbal nu en dan is me niet vreemd.
Met het patroon dat ik hier gebruikte, ging dat eigenlijk net zo. Ik kocht de Lux Dress voor dames al snel toen het uitkwam, maar het duurde zoals gewoonlijk wel even eer ik het ook daadwerkelijk gebruikte. De combinatie stof en patroon vormde zich in mijn hoofd, en zo geschiedde.
Veel meer moet ik daar niet over kwijt, eigenlijk. Lux is een fijn patroon, en de handleiding is absoluut heel duidelijk. Ik vind deze nog wat aan de ruime kant, en aangezien mijn volgende exemplaar er eentje in een rekbare stof wordt, zal ik die een maatje kleiner maken. Ik maakte de jurk 6cm korter dan het patroon voorziet, en eigenlijk mocht het nog wel wat korter - mental note voor de volgende versie.
De foto's werden door manlief genomen in Bourgogne, waar we een heerlijke vakantie doorbrachten. De camera en heel wat zelfgenaaids maakten de trip ook mee, en dus deden we nu en dan van fotoshoot. Zoals je daar nog kunt verdwalen in de natuur, za-lig!
Ikke blij met mijn Lux! Versie 2 voor het najaar is in mijn hoofd ook al klaar :-)
Met het patroon dat ik hier gebruikte, ging dat eigenlijk net zo. Ik kocht de Lux Dress voor dames al snel toen het uitkwam, maar het duurde zoals gewoonlijk wel even eer ik het ook daadwerkelijk gebruikte. De combinatie stof en patroon vormde zich in mijn hoofd, en zo geschiedde.
Veel meer moet ik daar niet over kwijt, eigenlijk. Lux is een fijn patroon, en de handleiding is absoluut heel duidelijk. Ik vind deze nog wat aan de ruime kant, en aangezien mijn volgende exemplaar er eentje in een rekbare stof wordt, zal ik die een maatje kleiner maken. Ik maakte de jurk 6cm korter dan het patroon voorziet, en eigenlijk mocht het nog wel wat korter - mental note voor de volgende versie.
De foto's werden door manlief genomen in Bourgogne, waar we een heerlijke vakantie doorbrachten. De camera en heel wat zelfgenaaids maakten de trip ook mee, en dus deden we nu en dan van fotoshoot. Zoals je daar nog kunt verdwalen in de natuur, za-lig!
Ikke blij met mijn Lux! Versie 2 voor het najaar is in mijn hoofd ook al klaar :-)
------------------------------------------------------------------
↧Patroon: Lux Dress van Bel'etoile
↧Stof: Viscose diagonale strepen, gekocht bij Madeline de Stoffenmadam
Mijn stoffenaankoopgeweten voor 2019
In (gekocht en gekregen): 20
Uit (verwerkt en verkocht): 25
Labels:
genaaid,
kleedje,
selfish sewing
maandag 18 maart 2019
Thara bomber
Soms, als ik een project afwerk, maakt mijn hart een klein sprongetje. Zo ook deze keer. Ik maakte een bomber voor mezelf, en ben daar echt heel blij mee.
In de naailes dit jaar zit ik in de module "Tailleur en tweestuks", en een van de verplichte stukken is een blazer. Bon, ik draag dat zelden, dus ik was niet van plan daar tijd, energie en stof in te steken. Gelukkig mocht ik van mijn lerares nogal losjes omspringen met de voorschriften, en het werd dus een bomber in de plaats.
Het patroon, de Thara Bomber van Bienvenido Colorido, kwam in een of andere naaigerelateerde Facebookgroep voorbij, en ik viel meteen voor de versneden voorpanden. Het zijn van die details die mij heel impulsief doen besluiten om klikkerdeklik een patroon te kopen en meteen af te drukken. Het patroon en ook de beschrijving zijn in het Duits en dat is nu niet meteen een taal die ik beheers, maar gelukkig was dit dus een naailesproject en draaide dat allemaal goed uit.
De stof vond ik bij Stof op Zolder. Ze lag er in een aantal verschillende kleuren, maar sinds ik in december een workshop kleurenadvies volgde, vind ik het veel makkelijker een keuze te maken. Deze bordeaux kleur past perfect in mijn palet, en - al zeg ik het zelf - ik sta er heel goed mee :-).
De kraag is in het patroon wat breder, maar aangezien ik met cuffs werkte i.p.v. met boordstof, moest ik het doen met de breedte die ik had. Iets smaller dus, maar zie hoe mooi die gouden en witte streep uitkomen!
Me happy, zoveel is zeker. Meer van dat? Maybe. Eerst maar die triljoen andere naaiprojecten afwerken die mijn hoofd bevolken.
In de naailes dit jaar zit ik in de module "Tailleur en tweestuks", en een van de verplichte stukken is een blazer. Bon, ik draag dat zelden, dus ik was niet van plan daar tijd, energie en stof in te steken. Gelukkig mocht ik van mijn lerares nogal losjes omspringen met de voorschriften, en het werd dus een bomber in de plaats.
Het patroon, de Thara Bomber van Bienvenido Colorido, kwam in een of andere naaigerelateerde Facebookgroep voorbij, en ik viel meteen voor de versneden voorpanden. Het zijn van die details die mij heel impulsief doen besluiten om klikkerdeklik een patroon te kopen en meteen af te drukken. Het patroon en ook de beschrijving zijn in het Duits en dat is nu niet meteen een taal die ik beheers, maar gelukkig was dit dus een naailesproject en draaide dat allemaal goed uit.
De stof vond ik bij Stof op Zolder. Ze lag er in een aantal verschillende kleuren, maar sinds ik in december een workshop kleurenadvies volgde, vind ik het veel makkelijker een keuze te maken. Deze bordeaux kleur past perfect in mijn palet, en - al zeg ik het zelf - ik sta er heel goed mee :-).
De kraag is in het patroon wat breder, maar aangezien ik met cuffs werkte i.p.v. met boordstof, moest ik het doen met de breedte die ik had. Iets smaller dus, maar zie hoe mooi die gouden en witte streep uitkomen!
Me happy, zoveel is zeker. Meer van dat? Maybe. Eerst maar die triljoen andere naaiprojecten afwerken die mijn hoofd bevolken.
------------------------------------------------------------------
↧Patroon: Thara Bomber van Bienvenido Colorido
↧Stof: Suede Double Face Bordeaux bij Stof op Zolder
Mijn stoffenaankoopgeweten voor 2019
In (gekocht en gekregen): 5
Uit (verwerkt en verkocht): 9
Labels:
genaaid,
selfish sewing
woensdag 5 december 2018
Geo Nannöo
Van de Nannöo Top and Dress pattern zag ik al heel wat mooie voorbeelden passeren voor ik uiteindelijk besloot om het patroon ook voor mezelf eens uit te proberen. Ik wilde graag een simpel patroon voor een bovenstuk vinden, zo'n beetje tussen t-shirt en trui in. En ja, ik denk wel dat dat met dit patroon gelukt is!
De stof is een lichte french terry van Swafing. Ik kocht hem op Stoffen@Beselare bij Made by Luka.
De foto's - en dus ook de trui - dateren al van februari. Zie dus eens wat voor mooi weer we over een paar maanden alweer kunnen verwachten!!
------------------------------------------------------------------
↧Patroon: Nannöo Top and Dress Pattern
↧Stof: Swafing Autumn Geo
Mijn stoffenaankoopgeweten voor 2018
In (gekocht en gekregen): 45
Uit (verwerkt en verkocht): 40
Labels:
genaaid,
selfish sewing,
tricot,
trui
maandag 18 juni 2018
Palmbomen aan mijn lijf
De allereerste Playtime-collectie van See You at Six, voor de zomer van 2017, liet ik aan mij voorbijgaan. Ik weet niet goed waarom, maar wat ik wel weet, is dat ik er spijt van had, achteraf. De ene prachtige creatie na de andere sierde mijn scherm, en vooral de palms riepen mij elke keer toe hoe stom ik was geweest toen ik ze niet kocht. Mijn blijdschap toen ik ze in september nog vond bij Bolletjeseend op Stoffen@Beselare was dan ook heel groot :-).
Ik kocht een lap met een sweater voor mezelf in gedachten. De print zorgt voor een heerlijk zomers exemplaar, want we moeten daar niet onnozel over doen, in België kunnen we ook in de zomer wel eens een sweater gebruiken. Het werd nog maar eens een Aster, want why change a winning team?
Het moeilijkste van al was nog om bijpassende stof voor de boorden te vinden. O ja, ik kocht de daarvoor bedoelde van SY@6 zelf, maar vond dat heel bleek worden, en wilde liever wat meer schwung in mijn trui. Ik legde er alle mogelijke tinten groene en bruine boordstof bij, maar het was nooit waw. Bijna gaf ik de moed op, toen ik bij Wild van Stof deze boordstof uit hun eigen collectie zag. Woehoe!! De perfécte tint groen, met wat zachtroze en gouden glitter erbij. A match made in heaven, als je 't mij vraagt.
En zo heb ik dus een nieuwe sweater waar ik werkelijk zotcontent mee ben.
Ik kocht een lap met een sweater voor mezelf in gedachten. De print zorgt voor een heerlijk zomers exemplaar, want we moeten daar niet onnozel over doen, in België kunnen we ook in de zomer wel eens een sweater gebruiken. Het werd nog maar eens een Aster, want why change a winning team?
Het moeilijkste van al was nog om bijpassende stof voor de boorden te vinden. O ja, ik kocht de daarvoor bedoelde van SY@6 zelf, maar vond dat heel bleek worden, en wilde liever wat meer schwung in mijn trui. Ik legde er alle mogelijke tinten groene en bruine boordstof bij, maar het was nooit waw. Bijna gaf ik de moed op, toen ik bij Wild van Stof deze boordstof uit hun eigen collectie zag. Woehoe!! De perfécte tint groen, met wat zachtroze en gouden glitter erbij. A match made in heaven, als je 't mij vraagt.
En zo heb ik dus een nieuwe sweater waar ik werkelijk zotcontent mee ben.
------------------------------------------------------------------
↧Patroon: Aster - La Maison Victor mei/juni 2016
↧Stof: Playtime Palms bij Bolletjeseend -
bijpassende boordstof bij Wild van Stof
Mijn stoffenaankoopgeweten voor 2018
In (gekocht en gekregen): 24
Uit (verwerkt en verkocht): 21
Labels:
genaaid,
La Maison Victor,
selfish sewing,
tricot,
trui
donderdag 1 maart 2018
Uit de oude doos
Vandaag presenteer ik jullie een gouwe ouwe, een naaisel waar ik écht zotcontent van ben, maar dat nooit gefotografeerd raakte en dus ook de blog niet haalde.
Een rok, begot. Dingen voor vanonder naaien voor mezelf, ik vind dat niet evident. Mijn taille-heupenverhouding is niet zo makkelijk, en dus is het vaak óf het raakt niet over mijn heupen, óf het gaapt in mijn taille. En toch besloot ik me eraan te wagen met deze Katie Rok uit La Maison Victor. Nogal kort voor mijn doen, maar in de winter durf ik dat eerder dan in de zomer - de veiligheid van de dikke kousen eronder doet het hem.
Ik maakte deze rok al in het najaar van 2016, en droeg hem sindsdien al veel. Ik hou van het scheve voorpand, die de rok zoveel specialer maakt dan met een gewoon rechtgesneden stuk. De zwart-witte stof met groot pied-de-poule motief kocht ik bij Wild van Stof, en is er, in mijn ogen, perfect voor.
Dus joepie! Selfish sewing met niet-rekbare stoffen vind ik niet altijd makkelijk, maar deze is alleszins een grote hit hier!
------------------------------------------------------------------
↧Patroon: Katie Rok - LMV lente 2014
↧Stof: Zwart-witte pied de poule bij Wild van Stof
Mijn stoffenaankoopgeweten voor 2018
In (gekocht en gekregen): 1
Uit (verwerkt en verkocht): 5
Labels:
genaaid,
La Maison Victor,
rok,
selfish sewing
maandag 30 oktober 2017
Nog meer zomersheid!
Allé dan, ik ben nu toch bezig met nog wat zomerse naaisels op het web los te laten, ik kan er dan even goed nog wat mee voortdoen.
Kleedjes maken voor mezelf - goedzittende kleedjes, wel te verstaan - daar moet ik nog aan werken. In tricot valt dat eigenlijk nog wel mee, maar als dat in niet-rekkende stof moet gebeuren, heb ik nog maar weinig succes gehad. Toch kocht ik twee jaar geleden het boek 200 Jurken van Evelien Cabie, met het vaste voornemen om voor mezelf een hele resem perfecte kleedjes te naaien. Dat dat tot vorige zomer moest duren eer dat er dan ook echt van kwam, heeft werkelijk niets met uitstelgedrag van mijn kant te maken #insertangelface
Ergens in mei werkte ik dan toch mijn eerste kleedje uit het boek af. Ik koos voor Aiko Taro, een heel simpel recht kleedje met een boothals. Helemaal tevreden ben ik nog niet, maar op zich is dit echt wel draagbaar, want van een aantal eerdere pogingen absoluut niet gezegd kan worden.
Na deze schuchtere poging tot een geslaagd niet-rekbaar kleedje voor mezelf produceren, waag ik misschien nog wel eens een kans. Al liggen er wel eerst plannen klaar voor twee tricotkleedjes voor mezelf :-)
Kleedjes maken voor mezelf - goedzittende kleedjes, wel te verstaan - daar moet ik nog aan werken. In tricot valt dat eigenlijk nog wel mee, maar als dat in niet-rekkende stof moet gebeuren, heb ik nog maar weinig succes gehad. Toch kocht ik twee jaar geleden het boek 200 Jurken van Evelien Cabie, met het vaste voornemen om voor mezelf een hele resem perfecte kleedjes te naaien. Dat dat tot vorige zomer moest duren eer dat er dan ook echt van kwam, heeft werkelijk niets met uitstelgedrag van mijn kant te maken #insertangelface
Ergens in mei werkte ik dan toch mijn eerste kleedje uit het boek af. Ik koos voor Aiko Taro, een heel simpel recht kleedje met een boothals. Helemaal tevreden ben ik nog niet, maar op zich is dit echt wel draagbaar, want van een aantal eerdere pogingen absoluut niet gezegd kan worden.
Na deze schuchtere poging tot een geslaagd niet-rekbaar kleedje voor mezelf produceren, waag ik misschien nog wel eens een kans. Al liggen er wel eerst plannen klaar voor twee tricotkleedjes voor mezelf :-)
Labels:
200 jurken,
genaaid,
kleedje,
selfish sewing
woensdag 5 april 2017
Aster
Kijk: je hebt mensen die hypes creëren (not me), je hebt mensen die direct mee zijn met de hypes (not me), en je hebt mensen die pas op de kar springen als de hype allang gepasseerd is (yup, that's me).
Met deze Aster ging dat niet anders. Ik vond dat direct een prachtig patroon voor een trui, dat wel, maar het duurde dus bijna een jaar voor ik er eindelijk een maakte - ondertussen zijn er zeker een miljard gemaakt door anderen die dus wél meewaren met de hype haha.
Die laattijdigheid neemt niet weg dat ik zotcontent ben met mijn nieuwe trui. Ik maakte hem vorige vrijdag af, en droeg hem ondertussen meer wel dan niet.
En de maat, Piepow?
Ik mat een goed zittende trui op en vergeleek die met het patroon. Zo kwam ik bij maat 36 uit, ook mijn confectiemaat. Ik las al heel vaak wat tips rond de Aster op allerlei naaigroepen op FB, en verlengde dus de panden (in mijn geval was 8cm genoeg, maar ik ben dan ook niet groot) en ook de mouwen een beetje. Verder gebruikte ik het rugdeel van de kraag ook vooraan. Als ik nog eens een versie naai, denk ik dat ik voor het kraagdeel zelfs een maatje kleiner ga gebruiken. Het staat niet echt open vooraan, maar veel scheelt het toch niet.
Het resultaat is alleszins een goed zittende comfortabele sweater, en dat is exact wat ik wou!
Mijn stoffenaankoopgeweten voor 2017
Met deze Aster ging dat niet anders. Ik vond dat direct een prachtig patroon voor een trui, dat wel, maar het duurde dus bijna een jaar voor ik er eindelijk een maakte - ondertussen zijn er zeker een miljard gemaakt door anderen die dus wél meewaren met de hype haha.
Die laattijdigheid neemt niet weg dat ik zotcontent ben met mijn nieuwe trui. Ik maakte hem vorige vrijdag af, en droeg hem ondertussen meer wel dan niet.
En de maat, Piepow?
Ik mat een goed zittende trui op en vergeleek die met het patroon. Zo kwam ik bij maat 36 uit, ook mijn confectiemaat. Ik las al heel vaak wat tips rond de Aster op allerlei naaigroepen op FB, en verlengde dus de panden (in mijn geval was 8cm genoeg, maar ik ben dan ook niet groot) en ook de mouwen een beetje. Verder gebruikte ik het rugdeel van de kraag ook vooraan. Als ik nog eens een versie naai, denk ik dat ik voor het kraagdeel zelfs een maatje kleiner ga gebruiken. Het staat niet echt open vooraan, maar veel scheelt het toch niet.
Het resultaat is alleszins een goed zittende comfortabele sweater, en dat is exact wat ik wou!
❦ Patroon: Aster, La Maison Victor mei/juni 2016
❦ Stof: French Terry Oudroze, Stof op Zolder
Mijn stoffenaankoopgeweten voor 2017
In (gekocht en gekregen): 14
Uit (verwerkt en verkocht): 14
Labels:
genaaid,
La Maison Victor,
selfish sewing,
trui
zaterdag 28 januari 2017
Manon
Ik kondigde het hier al aan: ooit zou het moment daar zijn dat ik weer succesvol aan selfish sewing zou doen. De ik-weet-niet-hoeveel mislukte projecten voor mezelf hadden mijn moed danig gekelderd, maar ik was vastbesloten die vloek te breken. En zie!!
Mijn stoffenaankoopgeweten voor 2017
Ik viel voor het Manon-patroon van Lillestoff, een heel eenvoudig tricotkleedje. Dat ik eerst de verkeerde maat maakte en dus eindigde met een patattenzak rond mijn lijf, drukte de pret enigszins, maar ik tornde moedig, knipte opnieuw, verkortte de oorspronkelijke lengte met zo'n 12cm en verlengde de driekwartmouwen tot een lange mouw, en eindigde zo met een kleedje naar mijn hart.
Want ja, ik ben écht heel content van dit selfish sewing project. Verre van een mislukking, maar een kleedje dat al veel uit de kast kwam en dat nog veel zal doen.
❦ Stof: Sweat kabel roest, bij Stof op Zolder
Mijn stoffenaankoopgeweten voor 2017
In (gekocht en gekregen): 6
Uit (verwerkt en verkocht): 4
Labels:
genaaid,
kleedje,
selfish sewing,
tricot
donderdag 17 november 2016
Bethioua
De meeste projecten die ik voor mezelf naai de laatste tijd, lijken tot mislukken gedoemd - de meeste blog ik niet eens, en dat zegt genoeg. Deze Bethioua vormt daar eigenlijk maar een halve uitzondering op, maar bon, wie wil kan hier dus even de ramptoerist uithangen.
Die Bethioua, ik vind dat een zalig patroon. Door de speciale rug heeft het een streepje voor bij andere sweaterpatronen, en de mogelijkheid om voor het achterpand de ronde afwerking te kiezen, levert nóg een extraatje op. Toch ben ik niet content. Eén probleem is de lengte van het achterpand. Bij mij is het verschil tussen voor- en achterpand precies veel groter dan bv. bij haar of haar. Ik denk dat ik dat nog ga bijknippen, want eigenlijk is het, naar mijn zin, té lang, dat achterpand.
De rest van mijn malcontentement wordt, denk ik, veroorzaakt door een verkeerde stoffenkeuze. De zwarte structuurtricot die ik gebruikte voor de mouwen, is te stijf, waardoor ik het gevoel heb dat de trui absoluut niet goed valt. Ik loste het gedeeltelijk op door de mouwen wat korter te maken - eerst waren ze wat te lang en dat duwde de stof te veel omhoog, maar nog ben ik niet content over hoe de stof opstropt onder mijn oksels.
Ik droeg hem al wel, mijn Bethioua, maar weet eigenlijk niet of hij nog veel uit de kast zal komen. Dit is dus mijn zoveelste mislukte selfish sewing - project, na twee mislukte kleedjes vorige zomer wordt dat lijstje toch te lang naar mijn zin. Maar ik blijf volharden in de boosheid! Ooit maak ik weer iets voor mezelf waar ik wél echt content van ben - feitelijk ben ik er al aan bezig, maar zolang het niet af is, zal ik maar niet te hoog van de toren blazen zeker :-)
Mijn stoffenaankoopgeweten voor 2016
In (gekocht en gekregen): 28
Uit (verwerkt en verkocht): 32
Die Bethioua, ik vind dat een zalig patroon. Door de speciale rug heeft het een streepje voor bij andere sweaterpatronen, en de mogelijkheid om voor het achterpand de ronde afwerking te kiezen, levert nóg een extraatje op. Toch ben ik niet content. Eén probleem is de lengte van het achterpand. Bij mij is het verschil tussen voor- en achterpand precies veel groter dan bv. bij haar of haar. Ik denk dat ik dat nog ga bijknippen, want eigenlijk is het, naar mijn zin, té lang, dat achterpand.
De rest van mijn malcontentement wordt, denk ik, veroorzaakt door een verkeerde stoffenkeuze. De zwarte structuurtricot die ik gebruikte voor de mouwen, is te stijf, waardoor ik het gevoel heb dat de trui absoluut niet goed valt. Ik loste het gedeeltelijk op door de mouwen wat korter te maken - eerst waren ze wat te lang en dat duwde de stof te veel omhoog, maar nog ben ik niet content over hoe de stof opstropt onder mijn oksels.
Ik droeg hem al wel, mijn Bethioua, maar weet eigenlijk niet of hij nog veel uit de kast zal komen. Dit is dus mijn zoveelste mislukte selfish sewing - project, na twee mislukte kleedjes vorige zomer wordt dat lijstje toch te lang naar mijn zin. Maar ik blijf volharden in de boosheid! Ooit maak ik weer iets voor mezelf waar ik wél echt content van ben - feitelijk ben ik er al aan bezig, maar zolang het niet af is, zal ik maar niet te hoog van de toren blazen zeker :-)
O, enne, mag ik nog even reclame maken voor Bloggers for Life?
Kocht je nog geen lotjes, maar zit het wel nog in je achterhoofd
dat je dat zeker nog moet doen?
Of moet je nog aan je ronde van de te veilen stukken beginnen?
Haast je! Voor de stukken van deze week - waaronder mijn naaisels - moet je ten
laatste morgen je lotjes kopen en betalen!
Stof: beide vorige winter gekocht bij Stof op Zolder
Patroon: Bethioua - Elle Puls
Mijn stoffenaankoopgeweten voor 2016
In (gekocht en gekregen): 28
Uit (verwerkt en verkocht): 32
Labels:
genaaid,
selfish sewing,
tricot,
trui
dinsdag 16 augustus 2016
Suzanne (FWYH #1)
Het wordt nog eens tijd voor een reeksje FWYH. Ik lanceerde al eens zo'n reeks een goeie 4 jaar geleden, en vond dat het nu ook weer hoog tijd werd om wat rondslingerende projecten af te werken. Bij deze el número uno van deze tweede reeks: mijn Suzanne.
Eigenlijk speel ik al meteen een beetje vals. Ik werkte mijn Suzanne al een paar maanden geleden af, maar legde hem aan de kant, in een hoekje van mijn naaikamer. Niet overtuigd. Totaal niet. Ik vind de stof van Editex heel erg mooi, maar de combinatie met de muntgroene tricot gaf me een soort van peignoir-gevoel. Ook Meneer Piepow fronste zijn wenkbrauwen en vroeg "wat voor gekke jas" ik nu gemaakt had. Soit. Een misbaksel, dus.
Tot ik hem nu dus, uiteindelijk, nog eens uit zijn vergeethoekje haalde, en aanpaste op kledij die er enigszins bij zou moeten passen. Ik weet het niet zo goed. Meneer Piepow vindt dat ik hem maar eens gewoon moet dragen, en dan kijken wat de reacties zijn - haha, alsof iemand het me ronduit in mijn gezicht zal zeggen als ze vinden dat het op niets trekt.
Maar anderzijds heeft hij wel een punt. Ik zál hem gewoon eens aandoen, niet om te horen wat de reacties zijn, maar wel om te ondervinden hoe ik mij erin voel. En dan wordt het een creatie-die-gewoon-in-de-kast-blijft-liggen, of juist een creatie-die-de-binnenkant-van-de-kast-niet-veel-zal-zien.
To be continued!!
Stof: Editex, gekocht bij Julija's shop
Patroon: Suzanne - Compagnie M.
Mijn stoffenaankoopgeweten voor 2016
In (gekocht en gekregen): 19
Uit (verwerkt en verkocht): 27
BewarenBewaren
Labels:
Compagnie M.,
FWYH,
genaaid,
selfish sewing
vrijdag 9 oktober 2015
Nina in 't groot
Ik mocht in juni het nieuwe Nina-patroon van meisjes van Compagnie M. testen. Het werd een heel fijn rokje, dat Lilith de voorbije zomer veel gedragen heeft.
Een tijdje eerder testte ik ook de Nina voor dames, maar dan de broekrokvariant. Het ding paste me goed, maar zo'n broekrok, dat is me toch een brug te ver. Ik droeg hem nooit, en hij haalde dus ook nooit mijn blog.
Maar die perfecte pasvorm, dat had ik wel onthouden. En toen ik dus nog eens een a-lijn voor mezelf wilde maken, greep ik terug naar Nina, maar dan wel de gewone a-lijnrok.
Ik kocht het heerlijke stofje een tweetal jaar geleden op Facebook over van haar. Ik had het idee er een simpel a-lijntje voor Lilith van te maken, maar toen ik zag hoe groot de (rest)lap nog was, bleek dat ik er nog een rok voor mezelf uit kon krijgen. Alleen stond dat toen niet direct op mijn planning, en dus verdween de stof in mijn kast, om er nu, twee jaar later, weer uit te komen. Waarvoor een grote stoffenopkuis al niet goed is!
De rok zit me, qua pasvorm, ook heel goed. Blij! Nu nog op zoek naar iets donkerder kousen - want van deze ben ik toch niet helemaal overtuigd - en ik heb er weer een fijne herfstoutfit bij.
En nu begin ik toch weer zin te krijgen om, na de vele kleedjes voor Lilith, nog eens een kleedje voor mezelf te naaien. Ik vermoed dat haar nieuwe boek hiervoor het perfecte patroonmateriaal zal bieden. Heel benieuwd ben ik, naar dat boek. Wie van jullie zal ik ontmoeten volgende vrijdag, op haar booklaunch-slash-blogmeet?
Een tijdje eerder testte ik ook de Nina voor dames, maar dan de broekrokvariant. Het ding paste me goed, maar zo'n broekrok, dat is me toch een brug te ver. Ik droeg hem nooit, en hij haalde dus ook nooit mijn blog.
Maar die perfecte pasvorm, dat had ik wel onthouden. En toen ik dus nog eens een a-lijn voor mezelf wilde maken, greep ik terug naar Nina, maar dan wel de gewone a-lijnrok.
Ik kocht het heerlijke stofje een tweetal jaar geleden op Facebook over van haar. Ik had het idee er een simpel a-lijntje voor Lilith van te maken, maar toen ik zag hoe groot de (rest)lap nog was, bleek dat ik er nog een rok voor mezelf uit kon krijgen. Alleen stond dat toen niet direct op mijn planning, en dus verdween de stof in mijn kast, om er nu, twee jaar later, weer uit te komen. Waarvoor een grote stoffenopkuis al niet goed is!
De rok zit me, qua pasvorm, ook heel goed. Blij! Nu nog op zoek naar iets donkerder kousen - want van deze ben ik toch niet helemaal overtuigd - en ik heb er weer een fijne herfstoutfit bij.
En nu begin ik toch weer zin te krijgen om, na de vele kleedjes voor Lilith, nog eens een kleedje voor mezelf te naaien. Ik vermoed dat haar nieuwe boek hiervoor het perfecte patroonmateriaal zal bieden. Heel benieuwd ben ik, naar dat boek. Wie van jullie zal ik ontmoeten volgende vrijdag, op haar booklaunch-slash-blogmeet?
Labels:
Compagnie M.,
genaaid,
rok,
selfish sewing
dinsdag 25 augustus 2015
Julia in Bretagne
Dat ik met dit bericht weinig tot geen kans maak op de originaliteitsprijs, daar ben ik me terdege van bewust. En ook dat sommigen onder u met hun ogen zullen rollen en denken "niet nog één", dat ook, ja.
Maar bon, voor de volledigheid van dit digitale naaiarchief (want dat is deze blog ondertussen ook geworden voor mij), toch maar een paar korte woorden voor mijn laatste selfish-sewing-project.
U herkent met zijn allen meteen Julia, een van die geweldige Compagnie M.-patronen waar een mens precies geen genoeg van kan krijgen. En hoogstwaarschijnlijk herkent u ook A Nana's van Aime Comme Marie. De stof kocht ik bij Petite Couture, met deze Julia in gedachten. Het aangekondigde slechte weer op onze vakantiebestemming deden mij nog in laatste instantie beslissen om hem nog vlug in elkaar te steken. En hij deed goed dienst daar!
Lilith droeg haar Julia net op dezelfde dag ook, en wilde absoluut mee op de foto. En dan krijg je dit soort dingen, natuurlijk...
Maar bon, voor de volledigheid van dit digitale naaiarchief (want dat is deze blog ondertussen ook geworden voor mij), toch maar een paar korte woorden voor mijn laatste selfish-sewing-project.
U herkent met zijn allen meteen Julia, een van die geweldige Compagnie M.-patronen waar een mens precies geen genoeg van kan krijgen. En hoogstwaarschijnlijk herkent u ook A Nana's van Aime Comme Marie. De stof kocht ik bij Petite Couture, met deze Julia in gedachten. Het aangekondigde slechte weer op onze vakantiebestemming deden mij nog in laatste instantie beslissen om hem nog vlug in elkaar te steken. En hij deed goed dienst daar!
Lilith droeg haar Julia net op dezelfde dag ook, en wilde absoluut mee op de foto. En dan krijg je dit soort dingen, natuurlijk...
Labels:
Compagnie M.,
selfish sewing,
trui
zondag 22 maart 2015
Julia + een vraag voor jullie
Behalve een mooie meisjesnaam is Julia ook de naam van een patroon van Compagnie M. - maar bon, dat weet u al lang.
Waarom ik niet al veel eerder een Julia maakte? Ik zou het niet weten. Pure dommigheid, misschien.
Veel woorden moet ik er niet aan vuil maken, vermoed ik. Ik koos voor de basisversie met de verknipte panden, omdat ik vond dat dat bij deze effen stof net iets meer zou geven - al zie je de naden niet op de foto's.
Het patroon is exact wat ik ervan verwacht had: eenvoudig, duidelijk, het zit snel in elkaar, perfect van maat en een echt plezier om te dragen!
De stof is een heel soepele, donkerblauwe glittertricot die ik bij Stoff.be in Alken kocht. De stof voor een meer zomerse versie ligt al klaar, en voor een versie voor Lilith heb ik ondertussen ook al stof klaarliggen.
En dan nu een vraag: ik heb elk seizoen weer een gebrek aan toffe bovenstukken. Rokken, kleedjes, broeken, allemaal geen probleem, maar die bovenstukken, dat vind ik zo moeilijk: t-shirts, truien, topjes in de zomer... Dus: welke bovenstukken maakten jullie al voor jezelf en moet ik echt ook eens proberen? Of welke staan op jullie to-do-lijstje?
Waarom ik niet al veel eerder een Julia maakte? Ik zou het niet weten. Pure dommigheid, misschien.
Veel woorden moet ik er niet aan vuil maken, vermoed ik. Ik koos voor de basisversie met de verknipte panden, omdat ik vond dat dat bij deze effen stof net iets meer zou geven - al zie je de naden niet op de foto's.
Het patroon is exact wat ik ervan verwacht had: eenvoudig, duidelijk, het zit snel in elkaar, perfect van maat en een echt plezier om te dragen!
De stof is een heel soepele, donkerblauwe glittertricot die ik bij Stoff.be in Alken kocht. De stof voor een meer zomerse versie ligt al klaar, en voor een versie voor Lilith heb ik ondertussen ook al stof klaarliggen.
En dan nu een vraag: ik heb elk seizoen weer een gebrek aan toffe bovenstukken. Rokken, kleedjes, broeken, allemaal geen probleem, maar die bovenstukken, dat vind ik zo moeilijk: t-shirts, truien, topjes in de zomer... Dus: welke bovenstukken maakten jullie al voor jezelf en moet ik echt ook eens proberen? Of welke staan op jullie to-do-lijstje?
Labels:
Compagnie M.,
genaaid,
overlock,
selfish sewing,
tricot,
trui
zondag 1 maart 2015
Vogelvlucht
Lang geleden, de eerste keer dat ik meneer Piepow stofjes wilde laten meebrengen uit NY, werd ik verliefd op een stofje van Birch Fabrics. Ik bestelde de laatste yard die er was, was dolgelukkig toen ik het in real life zag want ja, mooi!, waste het voor, deponeerde het in mijn stoffenkast, en daar lag het een paar weken geleden nog. So typically me.
Het simpele a-lijnpatroontje dat ik hier ook al gebruikte, bracht redding. Ik kreeg alle patroondelen net uit die ene yard, knipte er ook nog voering bij, en niet eens zo heel veel later was de rok klaar.
Me happy, ware het niet dat ik een beetje ontgoocheld ben van de stof. Lilimie ondervond onlangs hetzelfde en noemt het dat de stof "verweerd" is, en ach ja, zo klinkt het bijna nog goed ook. Maar nee, ik ben niet zo tevreden over de vele witte strepen in de stof. Volgens mijn naailerares komt dat doordat ik de stof een hele nacht heb laten weken om voor te wassen. Iets wat ik dus niet meer ga doen met donkerder stoffen.
Van ver zie je het niet, maar ik weet het, dat die strepen er zijn, en dat is er eigenlijk teveel aan. Maar soit, ik ga het rokje toch dragen, want de stof vind ik nog steeds heel fijn.
Op de foto's lijkt het alsof het truitje er totaal niet bij past, blijkbaar laat zo'n stofje met metaaldraad erin zich niet goed fotograferen.
Vooraan kwam de voering nog een heel klein beetje piepen, een euvel dat ondertussen al verholpen is.
Bon, nog eens een al-veel-te-lang-in-mijn-bezit stofje verwerkt, doe zo voort, Piepow!
Het simpele a-lijnpatroontje dat ik hier ook al gebruikte, bracht redding. Ik kreeg alle patroondelen net uit die ene yard, knipte er ook nog voering bij, en niet eens zo heel veel later was de rok klaar.
Me happy, ware het niet dat ik een beetje ontgoocheld ben van de stof. Lilimie ondervond onlangs hetzelfde en noemt het dat de stof "verweerd" is, en ach ja, zo klinkt het bijna nog goed ook. Maar nee, ik ben niet zo tevreden over de vele witte strepen in de stof. Volgens mijn naailerares komt dat doordat ik de stof een hele nacht heb laten weken om voor te wassen. Iets wat ik dus niet meer ga doen met donkerder stoffen.
Van ver zie je het niet, maar ik weet het, dat die strepen er zijn, en dat is er eigenlijk teveel aan. Maar soit, ik ga het rokje toch dragen, want de stof vind ik nog steeds heel fijn.
Op de foto's lijkt het alsof het truitje er totaal niet bij past, blijkbaar laat zo'n stofje met metaaldraad erin zich niet goed fotograferen.
Vooraan kwam de voering nog een heel klein beetje piepen, een euvel dat ondertussen al verholpen is.
Bon, nog eens een al-veel-te-lang-in-mijn-bezit stofje verwerkt, doe zo voort, Piepow!
Labels:
genaaid,
rok,
selfish sewing
woensdag 28 januari 2015
Skippy dress
Toen Mieke haar Skippy pullover met ons deelde, kwam er meteen een project bij op mijn sowieso-al-niet-al-te-korte naaiplannenlijst: de skippy dress. Ik vind het niet zo makkelijk om tricot-patroontjes voor mezelf te vinden, maar deze zag ik zitten - love at first sight! Ik bestelde het patroon meteen, bestelde stof, knipte in de naailes ijverig alle patroondelen uit - en vervolgens verdwenen die in een verhuisdoos, waar ze zielig lagen weg te kwijnen.
Maar zie! Ik duikelde ze weer op, zette mezelf aan het werk, en luttele uurtjes later was mijn eigenste Skippy Dress geboren. En ik ben zo blij als een kind, een heel blij kind zelfs!
Wat een heerlijk patroon is het. Toen ik ermee bezig was, durfde ik daar nochtans wel aan twijfelen. Het bovenste deel is buiten proportie lang, en daardoor lijkt het erop dat de rok geweldig veel te kort is. Het was dus met een klein hartje dat ik voor het eerst aantrok, maar hoera! Dat bovenste deel moet een beetje "bloezen" (hoe noem je dat eigenlijk?), en de rok is gewoon perfect.
Ik koos voor de driekwartmouwtjes (waarvan er op de foto eentje een beetje raar geplooid is, maar soit, let vooral op de rimpeltjes aan de schouder) en de rolkraag. In die kraag zit trouwens een "twist", een heel leuk detail, o zo simpel maar het maakt de kraag wat voller.
Ik gebruikte Punta di Roma - tricot, dus Miekes veronderstelling dat de rok niet goed viel wegens de dunheid van haar stofje, zou wel kunnen kloppen. Bij mij valt hij perfect.
Zoveel voldoening uit een simpel patroon, daar word ik nu eens blij van. Wie weet, binnenkort, een meer lente-achtige versie, zonder kraag en met korte mouwen...
Maar zie! Ik duikelde ze weer op, zette mezelf aan het werk, en luttele uurtjes later was mijn eigenste Skippy Dress geboren. En ik ben zo blij als een kind, een heel blij kind zelfs!
Wat een heerlijk patroon is het. Toen ik ermee bezig was, durfde ik daar nochtans wel aan twijfelen. Het bovenste deel is buiten proportie lang, en daardoor lijkt het erop dat de rok geweldig veel te kort is. Het was dus met een klein hartje dat ik voor het eerst aantrok, maar hoera! Dat bovenste deel moet een beetje "bloezen" (hoe noem je dat eigenlijk?), en de rok is gewoon perfect.
Ik koos voor de driekwartmouwtjes (waarvan er op de foto eentje een beetje raar geplooid is, maar soit, let vooral op de rimpeltjes aan de schouder) en de rolkraag. In die kraag zit trouwens een "twist", een heel leuk detail, o zo simpel maar het maakt de kraag wat voller.
Ik gebruikte Punta di Roma - tricot, dus Miekes veronderstelling dat de rok niet goed viel wegens de dunheid van haar stofje, zou wel kunnen kloppen. Bij mij valt hij perfect.
Zoveel voldoening uit een simpel patroon, daar word ik nu eens blij van. Wie weet, binnenkort, een meer lente-achtige versie, zonder kraag en met korte mouwen...
En ook deze keer hadden we een kleine indringer tijdens de fotoshoot...
Labels:
genaaid,
jurk,
selfish sewing,
tricot
Abonneren op:
Posts (Atom)





































