Eén van die nieuwe vriendinnetjes verhuist nu zelf, en gaat vanaf 1 september naar Liliths oude school. Lilith werd er wat droevig van, van dat nieuws. Geen lieve Eva meer in haar klas. En dus vond ze dat ze toch wel zeker een afscheidscadeautje moest geven.
En zo geschiedde. Ik schotelde haar een heel aantal stofjes voor, die ze allemaal afwees wegens "wel mooi maar het past niet voor Eva". Een eigen gedacht dat dat kind tegenwoordig heeft, ik kan er en boek over schrijven.
Tot ze deze vogeltjes zag. "Deze! Ja, deze!". De stof werd geknuffeld - dat gebeurt hier geregeld - en mama mocht aan de slag.
Het alom bekende Mina Dotter-recept voor een kussensloop deed weer perfect dienst, en toen Eva een paar dagen geleden een namiddagje kwam spelen, kon Lilith met een heel trotse blik dit kussen afgeven. "Zo kun je nog eens aan mij denken, als je dit kussen ziet.", zei ze er nog bij, en ze gaf haar vriendinnetje een dikke knuffel.
Of hoe bijna-zesjarigen blijkbaar ook al emo kunnen worden op een bijna volwassen manier.
