zondag 1 maart 2015

Vogelvlucht

Lang geleden, de eerste keer dat ik meneer Piepow stofjes wilde laten meebrengen uit NY, werd ik verliefd op een stofje van Birch Fabrics. Ik bestelde de laatste yard die er was, was dolgelukkig toen ik het in real life zag want ja, mooi!, waste het voor, deponeerde het in mijn stoffenkast, en daar lag het een paar weken geleden nog. So typically me.

Het simpele a-lijnpatroontje dat ik hier ook al gebruikte, bracht redding. Ik kreeg alle patroondelen net uit die ene yard, knipte er ook nog voering bij, en niet eens zo heel veel later was de rok klaar.

Me happy, ware het niet dat ik een beetje ontgoocheld ben van de stof. Lilimie ondervond onlangs hetzelfde en noemt het dat de stof "verweerd" is, en ach ja, zo klinkt het bijna nog goed ook. Maar nee, ik ben niet zo tevreden over de vele witte strepen in de stof. Volgens mijn naailerares komt dat doordat ik de stof een hele nacht heb laten weken om voor te wassen. Iets wat ik dus niet meer ga doen met donkerder stoffen.
Van ver zie je het niet, maar ik weet het, dat die strepen er zijn, en dat is er eigenlijk teveel aan. Maar soit, ik ga het rokje toch dragen, want de stof vind ik nog steeds heel fijn.



Op de foto's lijkt het alsof het truitje er totaal niet bij past, blijkbaar laat zo'n stofje met metaaldraad erin zich niet goed fotograferen.


Vooraan kwam de voering nog een heel klein beetje piepen, een euvel dat ondertussen al verholpen is.

Bon, nog eens een al-veel-te-lang-in-mijn-bezit stofje verwerkt, doe zo voort, Piepow!

vrijdag 20 februari 2015

En nog méér slaapgerief...

Ook Ernestje kreeg zijn zachte, warme pyama voor deze winter. De halve meter vosjesnicky kocht ik vorig jaar al, maar raakte toen niet verwerkt. De zekerheid dat ik er volgend jaar geen volledige pyama uit zou krijgen, was de spreekwoordelijke schop die ik nodig had om in actie te schieten.



Ik gebruikte hetzelfde broekpatroon als hier, maar wilde een ander truitje. En snelle zoektocht naar een raglan patroontje in kleine maatjes bracht me bij het patroon van nap-time creations op Craftsy. Ik maakte voor Ernest een 18mnd en die zit nogal krap, maar soit, zo lang zal de winter hopelijk ook niet meer duren.




Ik heb het nu wel even gehad met de pyama's, denk ik. Tijd voor iets anders!

dinsdag 17 februari 2015

arrr matey!

Nooit - echt nooit! - zou ik verkleedkledij maken. Zoveel naaitijd heb ik nu ook weer niet, en dan maak ik liever "echte" kleertjes voor Lilith en Ernest.

Tot daar hoe ik er tot voor kort over dacht...

Lilith vierde natuurlijk ook carnaval op school, vorige vrijdag, en dit jaar was dat met een vast thema voor iedereen: piraten. Een piratenmeisje, dus. Ik ging eerst online wat op zoek, maar wat we vonden was ofwel niet mooi, ofwel te ver weg waardoor het nooit op tijd ten huize Piepow geleverd zou worden.
Het begon me dus stilletjesaan te dagen dat ik mijn dure principe overboord zou moeten gooien, en er gewoon aan beginnen. Een nieuwe zoektocht online leerde me dat het nog niet eens zo moeilijk zou zijn om haar van een gepast piratenpak te voorzien.

Een ritje naar In den Beer later was ik twee meter zwarte tule en een halve meter rode glanzende voeringsstof rijker, en kon ik aan de slag.


Ik versneed de twee meter tule tot 7 repen van ongeveer 30cm, die ik alle zeven rimpelde en dan samen aan band zwarte boordstof stikte. De rode voeringsstof stikte ik simpelweg dicht, en de gefroezelde zelfkant liet ik zo.
De effen witte t-shirt voor erbij maakte ik wat stoerder met een girly skull in flexfolie.


Alles samen in geen tijd gedaan, en samen met een rode kousenbroek, een extra rode longsleeve voor eronder en haar laarzen werd ze vrijdagochtend in een stoere piratendame getransformeerd.

Missie geslaagd!


vrijdag 6 februari 2015

Nog slaapgerief

Het wordt hier stilaan een traditie, dat ik voor de winter voor Lilith een heerlijke zachte pyama maak. De voorbije jaren gebruikte ik al tweemaal hetzelfde patroon, en dat haalde ik ook deze keer weer boven. Dat versneden voorpand, ik blijf ervan houden.


Over de stofjes ben ik zelf niet al te content, maar ik probeer wat van Use what you have te doen tegenwoordig, en dus moest ik eerst deze gebruiken voor ik van mezelf nieuwe stofjes mag zoeken. En met die roze achtergrond voor de poezen is het hier sowieso scoren - big time.

Even normaal doen zat er tijdens deze fotosessie niet in...


... alhoewel ze toch, héél even, van model spelen wilde doen.



Patroon t-shirt: Ottobre 1/2006 (maat 110)
Patroon broek: Jump broekje, Ottobre 1/2008 (maat 110)

zondag 1 februari 2015

Boekenhoes

Of de post die ik ook had kunnen noemen "een mislukt project komt nooit alleen".

De handleiding voor een boekenhoes die hilde@home postte, kwam net op het gepaste moment. Een paar dagen later kwam Lilith met het zoveelste vriendenboek uit de klas thuis, en wilde ze er toch ook echt zelf één. Een ritje naar de boekhandel drong zich op, en natuurlijk wilde ik de tutorial ook meteen uitproberen om te voorkomen dat haar nieuwe boek, na een paar tochtjes mee in de boekentassen van haar kleutervriendjes, helemaal smoezelig terug zou keren.

Meteen had ik ook eindelijk een doel voor een stofrestje dat ik al een hele tijd, in het grootste geheim, voor haar bewaar. Ik maakte lang geleden een prinsessenkussen voor een jarig meisje, en Lilith was jaloers - dat had ik vooraf ook wel kunnen bedenken, natuurlijk, maar soit. Het stukje dat nog van de stof overschoot, was ideaal voor de boekenhoes, en past ook perfect bij het boek dat Lilith uitkoos.


Dat ik gisterenavond aan de hoes begon op het moment waarvan ik mij eigenlijk had voorgenomen dat ik zou gaan slapen, bleek niet meteen bevorderlijk voor het eindresultaat. Zie meteen al de eerste flater: de prinsessen staan op hun kop. Ik sneed de randjes voor de flap aan de verkeerde kant weg. Juist ja. Nog een geluk dat Lilith zich daar niets van aantrekt.


Tweede flater: de hoes is eigenlijk te klein. De flap is groot genoeg om toe te laten dat hij nog perfect gesloten kan worden, maar het boek zit er niet helemaal in. Neen, er staat geen fout in de handleiding, maar ook hier denk ik dat het late uur zich liet gelden. Het rekensommetje 15,5 x 2 + 1 + 12 gaf mij het resultaat 42 *zucht*. Gelukkig geef ik talen en geen wiskunde. Die twee centimeter te weinig stof hebben als resultaat dat de hoeken van haar boek niet zo beschermd zijn als ik had gewild, maar alweer, gelukkig, trekt Lilith zich er niets van aan.

Al wat zij ziet is dat haar prinsessenboek in een prinsessenhoes zit. En dat is al wat ze nodig heeft om helemaal blij te worden.

En nu - hopelijk - weer op naar een helemaal geslaagd project!


woensdag 28 januari 2015

Skippy dress

Toen Mieke haar Skippy pullover met ons deelde, kwam er meteen een project bij op mijn sowieso-al-niet-al-te-korte naaiplannenlijst: de skippy dress. Ik vind het niet zo makkelijk om tricot-patroontjes voor mezelf te vinden, maar deze zag ik zitten - love at first sight! Ik bestelde het patroon meteen, bestelde stof, knipte in de naailes ijverig alle patroondelen uit - en vervolgens verdwenen die in een verhuisdoos, waar ze zielig lagen weg te kwijnen.

Maar zie! Ik duikelde ze weer op, zette mezelf aan het werk, en luttele uurtjes later was mijn eigenste Skippy Dress geboren. En ik ben zo blij als een kind, een heel blij kind zelfs!


Wat een heerlijk patroon is het. Toen ik ermee bezig was, durfde ik daar nochtans wel aan twijfelen. Het bovenste deel is buiten proportie lang, en daardoor lijkt het erop dat de rok geweldig veel te kort is. Het was dus met een klein hartje dat ik voor het eerst aantrok, maar hoera! Dat bovenste deel moet een beetje "bloezen" (hoe noem je dat eigenlijk?), en de rok is gewoon perfect.

Ik koos voor de driekwartmouwtjes (waarvan er op de foto eentje een beetje raar geplooid is, maar soit, let vooral op de rimpeltjes aan de schouder) en de rolkraag. In die kraag zit trouwens een "twist", een heel leuk detail, o zo simpel maar het maakt de kraag wat voller.

Ik gebruikte Punta di Roma - tricot, dus Miekes veronderstelling dat de rok niet goed viel wegens de dunheid van haar stofje, zou wel kunnen kloppen. Bij mij valt hij perfect.

Zoveel voldoening uit een simpel patroon, daar word ik nu eens blij van. Wie weet, binnenkort, een meer lente-achtige versie, zonder kraag en met korte mouwen...

En ook deze keer hadden we een kleine indringer tijdens de fotoshoot...



zondag 25 januari 2015

Vogelkleedje

Ik heb duidelijk een zwak voor vogelstofjes. Ik verwerkte er al veel, ben er nog mee bezig en in de kast liggen er nog wel een aantal te wachten. Onze gevederde vrienden doen het goed ten huize Piepow - allé, 't is te zeggen, zolang ze zich op een stofje vertonen.

Het vogelkleedje dat ik vorig jaar voor Lilith maakte, is te klein geworden, tot groot verdriet. Toen ik haar liet zien welke vogelstofjes ik nog liggen had (want ja, tuurlijk, de vervanger moest ook weer met vogeltjes zijn), bleek de keuze heel gemakkelijk.

Ik koos ervoor om het bovenstukje van Lotta te gebruiken, maar zonder de halsuitsnijding voor de flapjes. Vorig jaar maakte ik twee Lotta's voor Lilith, en die pasten haar perfect, maar deze keer ging ik toch de mist in. Het bovenstuk is te wijd aan haar borst, de armsgaten staan open en verlenen net iets te veel inkijk. Ik herken er echt het model van vorig jaar niet in, terwijl ik gewoon een maatje groter maakte.


Een beetje gekke pose, maar dit is de enige
foto waarop het probleem enigszins te zien is...

Misschien is dit patroon niet bedoeld om het zonder de flapjes te maken? Probeerden jullie dit ook al uit - met of zonder succes?

Jammer, o zo jammer, want de kleuren van het stofje staan haar goed. Ze zal het kleedje sowieso wel willen dragen, ik hoop het met een longsleeve eronder toch enigszins draagbaar te kunnen maken... Volgende zomer probeer ik het patroon opnieuw, mét flapjes - en dan maar hopen dat het wel past).


Ernest wilde ook meedoen aan de shoot, en wilde van geen wijken weten. Zodra we samen aan iets bezig zijn, komt hij zo snel hij kan aangekropen (aangeslopen, eigenlijk, om precies te zijn) en dringt hij zo hard aan tot we toegeven :-)






Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...