woensdag 9 juli 2014

Goodreads, anyone?

Dankjulliewel, voor alle tips die ik kreeg als reactie op mijn vorige post!

Ik ben nog steeds naarstig bezig met boeken en lectuur - in die mate dat ik er mijn naaimachine even voor aan het verwaarlozen ben, maar bon, een mens kan maar één ding tegelijk natuurlijk.

Ik maakte me ook een account op Goodreads aan. Tof! Al weet ik zeker dat ik er nog niet de helft van heb ontdekt.



En jullie, zitten jullie op Goodreads? Wat is het handigst? Wat moet ik zeker weten om er alles uit te halen wat er uit te halen valt?

zondag 6 juli 2014

to e-read or not to e-read?

Dat is hier lang the question geweest.

Ik lees graag. Héél graag. Ik kan mezelf compleet verliezen in een boek. Maar ik las jammer genoeg veel te weinig. Druk bezig met de kinders, het werk, het huishouden enz. Lezen, dat kwam er vaak hele periodes niet van.
En als ik dan eens tijd had om te lezen, dan was er een ander probleem: geen boek bij de hand. Ging ik er halen in de bibliotheek, dan had ik gegarandeerd een boete aan mijn been, want ik had ze nog niet kunnen uitlezen tegen het moment dat ze terug moesten - en dat verlengen, daar dacht ik meestal te laat aan. En zo'n dikke turf van een boek overal mee naartoe nemen, dat is ook al niet evident meestal, dus ook daar wrong dat spreekwoordelijke schoentje.

En dus, na lang twijfelen, kocht ik een goeie maand geleden een e-reader. Ik las reviews, vergeleek productkenmerken, en koos uiteindelijk voor de Kobo Aura.
Heel waarschijnlijk is de Kindle beter, maar ik kocht hem niet uit principe. Amazon beschermt duidelijk de eigen producten, en je kunt dus geen epub lezen op Kindle, tenzij je ze eerst converteert. Ok, op zich geen probleem, maar ik kan daar niet goed tegen, tegen dat soort dingen. Geen Kindle voor mij, dus.
Ik dacht ook nog na over Nook, stond zelfs bijna op het punt er een te kopen, maar las dan toch een paar nogal heel negatieve reviews, en ook de Nook verdween als valabele kandidaat.
Kobo, dus. De Aura, niet de Aura HD, die is groter en dus ook iets minder handig, vermoed ik. Ik ben best content met mijn nieuwe leesvriend. Het scherm doet wat het belooft: mij heel lang laten lezen zonder pijn aan m'n ogen, en het is ook perfect leesbaar in zonlicht, en dat is fijn. Het licht is met een simpele druk op een knopje aan en uit te zetten, en daarna gemakkelijk feller of minder fel te zetten. En anders dan bij een tablet, schijnt het niet fel in je ogen, het zorgt er simpelweg voor dat je de letters nog ziet. Fijne technologie is dat!
Simpel in gebruik is hij ook. Een beetje ambetant is wel dat het startscherm altijd maar verandert. Het is opgebouwd uit een soort tegels, en zodra je een boek uitleest of toevoegt bv., verspringen die met zijn allen van plaats. Hm. Misschien ben ik een beetje neurotisch, maar ik vind dat niet zo tof.



Ik had eerst nog de nodige schroom, want zou ik dat niet missen, de geur en het gevoel van een écht boek? Dat bladeren in een nieuw boek? Maar nee - gelukkig maar. Ik mis dat eigenlijk niet. Ik las tot nu toe 7 boeken op mijn e-reader (dus ja, het helpt echt om meer te lezen!), en nog geen moment heb ik mij beklaagd dat ik dat elektronisch deed. Ik ben dus een rasechte e-readerbekeerling geworden.

Het laatste boek dat ik erop las, is "Zomerhuis met zwembad" van Herman Koch. Een aanrader! Ik wist helemaal niet wat ik moest verwachten, maar het boek boeide me echt. Daarnaast las ik ook nog:

  • Bram Dehouck, "Een zomer zonder slaap" : bwa, heel vlot en zo maar het einde vond ik echt niet goed, dus uiteindelijk best ontgoochelend.
  • Stephen Chobsky, "The Perks of being a wallflower" (vertaald als "De belevenissen van een muurbloem"): ook al bwa. Ik wilde dit boek al heel lang eens lezen, maar ben niet overtuigd. 
  • Joyce Maynard, "Een lang weekend" : tof boek, leest heel vlot. Misschien wat onrealistisch verhaal, maar wel leuke lectuur op momenten dat je vooral wil lezen om je gedachten eens te verzetten - ik las het midden in de examenperiode en dan was het echt perfect.
  • Elsa Osorio, "Luz" : waw! Heel mooi. Aangrijpend. Spannend. Over de periode van de verdwijningen in Argentinië, maar het wordt nooit té zwaar. Een aanrader.
  • Kathryn Stockett, "Een keukenmeidenroman" : een fijn boek. Over een periode waarover ik niet veel weet, maar heel goed beschreven. Bij momenten was ik bijna plaatsvervangend beschaamd, die blanke vrouwen met hun ideeën over hun zwarte meiden, en dan te bedenken dat dat toen echt realiteit was. Fijne lectuur.
  • Jonas Jonasson, "De honderdjarige man die uit het raam klom en verdween" : bwa. Heel onrealistisch, mijn stijl niet. Ik las het omdat verschillende leerlingen het lazen, maar ben totaal niet overtuigd.
Gisteren las ik - op 1 dag! - "Dit zijn de namen" van Tommy Wieringa. Héél goed, ik kon er niet mee stoppen. Ik las het op papier, ik kon het lenen en heb papieren boeken natuurlijk niet afgezworen. Zo ligt hier nu "Tongkat" van Peter Verhelst te wachten, geen idee wat ik daarvan moet verwachten. 

Soit, genoeg over mij en wat ik zoal lees. Ik heb jullie ook nog nodig. Ik heb zo'n vermoeden dat velen van jullie ook graag lezen. Hebben jullie aanraders? Welk boek beet in jullie been en liet jullie niet meer los? Welk boek raden jullie aan iedereen aan? Laat maar horen! Ik heb inspiratie nodig...

woensdag 2 juli 2014

Feestkleedje

Voor het doopfeest voor Ernestje wilde ik Lilith graag een mooi kleedje maken. Eentje in een feestelijk stofje. Atelier Brunette was exact wat ik nodig had. De laatste dagen las ik al her en der een lofzang op deze heerlijke stofjes, en ik kan er mij alleen maar bij aansluiten. Heerlijk zachte zomerse stofjes zijn het, en de zwaluwtjes waren perfect voor het kleedje dat ik in gedachten had.

Na de testversie kon ik aan het echte werk beginnen. Vrijdagavond knipte ik de stof, zaterdagavond begon ik te stikken en zondagochtend zoomde ik nog snelsnel. En toen was het klaar, zo'n uurtje voor we moesten vertrekken.
Een risico was het wel, deze stof voor mijn zeer-roze-minnende dochter, maar - gelukkig! - ze viel net als ik als een blok voor het stofje.


Lieselot van Bambiblauw hielp me bij de keuze van het contrasterende stofje voor kraag en zakjes. Ik dacht eerst voor zwart te gaan, maar ben heel blij dat ik dat niet gedaan heb. Het contraststofje is er ook eentje van Atelier Brunette, en heeft hetzelfde kleur als de snaveltjes van de zwaluwtjes. Supercombinatie!



Ik ben wel vaker blij met iets dat ik voor Lilith naai, maar dit kleedje, dat is toch iets speciaals. Ik ben hier meer dan blij mee. Het superstofje, het modelletje dat haar echt heel goed staat, het is een kleedje dat ik koester.


Ze straalde, op de doop van haar broer. Mission accomplished!

maandag 30 juni 2014

Lotta: de testfase

Plankenkoorts? Wie? Wat? Waar?

Ernests geliefde tuutjeskoord veegde mijn plankenkoorts meteen weer weg, en ik vloog er direct in. Ik had dan ook een deadline te halen! Gisteren doopten we Ernestje, en ik had Lilith beloofd dat ik een heel mooi kleedje voor haar zou maken. Een Lotta zou het worden, in een stofje dat ik speciaal met dit kleedje in gedachten had gekocht. En voor het eerst in mijn naaibestaan had ik zelfs besloten dat ik eerst een testversie zou maken, om ervoor te zorgen dat het kleedje zeker perfect paste.


Vorige donderdag vloog ik erin. Ik koos voor een stofje dat al heel lang in m'n kast lag te wachten op een gepast projectje. Het is er eentje van Moda, en ik heb geen idee meer waar ik het ooit haalde. Ik combineerde met effen rode voeringstof en limoenkleurige knoopjes uit mijn vaste naaiwinkeltje.


Ik tekende een maatje 4 jaar over, en verbreedde het bovenstuk een beetje naar onderen toe - ze is haar babybuikje nog altijd niet kwijt... Dat had ik niet moeten doen, vooraan is dat nog redelijk ok maar aan haar rug heeft ze daardoor echt over. Voor de echte feestkleedje heb ik dus ook voor de taillebreedte gewoon maatje vier jaar genomen, en dat is beter.


Voor de rest niets dan lof over Lotta! Wat een leuk patroontje! Ik maakte de versie met blinde rits en steekzakjes. Lotta is een patroontje dat haar goed staat - oef, ik kon dus voor haar feestkleedje bij mijn idee blijven.

Het feestkleedje raakte ook nog af tegen de deadline - ik moest het gisterenochtend nog zomen, maar ze schitterde! Nu nog even wachten op foto's...

zondag 29 juni 2014

Klein beginnen

En toen was hij daar plots terug. De naaitijd. Geen schoolwerk meer, avonden die ik weer naar eigen goeddunken mag vullen. En natuurlijk lonkten daar mijn twee maatjes. Maandenlang verwaarloosd, stof aan 't vergaren.
Het enthousiasme was dus groot! Maar dat was blijkbaar ook de plankenkoorts. Alsof ik nog nooit iets op mezelf genaaid had. Ik had een deadline, een kleedje voor Lilith wilde ik maken en zelfs eerst een testkleedje, maar ik durfde niet.
Draai gerust eens goed met uw ogen, denk bij uzelf over mij wat u wil, maar ik durfde begot niet in die stof beginnen knippen. Té lang geleden.

En dus restte mij maar één ding: klein beginnen. Ik liep al maanden te denken dat Ernest toch wel dringend een tuutjeskoord nodig had. De tuutjes vliegen hier vaak vrolijk in het rond, en de keren dat we al echt op zoek moesten op het moment dat dat ventje naar bed moest, zijn niet meer te tellen. Ik moest dus niet lang zoeken naar dat kleine beginnersprojectje.


Zo'n tuutjeskoord in elkaar steken is poepsimpel en op één-twee-drie gedaan. Eigenlijk op zich het bloggen niet waard, maar bon, u moet het mij vergeven.

Gedaan met verloren tuutjes, en bovendien blijkt dat ding ook heel tof speelgoed te zijn!





En o wat had ik de smaak meteen weer te pakken! Ik ben wat achter met foto's maken, maar het zal hier voorlopig niet meer van blogstilte zijn - oef!

zaterdag 21 juni 2014

Nog kroontjes

We vierden Ernestjes verjaardag bij C&V, vrienden die we leerden kennen op de praatavonden van Downsyndroom Vlaanderen. Hele lieve mensen, die een dochtertje met down hebben dat slechts een drietal weken jonger is dan ons ventje: kleine L.

Ze nodigden ons op één van die praatavonden uit voor een barbeque, en de eerste datum die leek te lukken voor beide kanten was 25 mei, Ernestjes eerste verjaardag, dus. Ernestje werd er gevierd, V. maakte twee heerlijke taarten: eentje voor Ernest om heerlijk mee te smodderen, en eentje voor de rest van het gezelschap, om gewoon op te eten.


C&V vonden Ernestjes kroon heel tof, en ik beloofde er ook eentje te maken voor kleine L. - en natuurlijk ook voor haar tweelingzusje I. Ik kreeg de twee kleuren mee die de meisjes het beste staan, en kon dus aan de slag.

Het was niet evident. De voorbije maanden had ik zo ongeveer nul-nada aan naaitijd. Ik heb een héérlijke lesopdracht achter de rug, maar wel een heel veeleisende, die mij bijna dagelijks tot 's avonds laat aan mijn bureau kluisterde. En daarna kon ik het, dag na dag, niet meer opbrengen om nog te beginnen naaien. Maar beloofd is beloofd, dus ik toog op de valreep nog aan de slag.



Groen en roze, op bestelling. Ik vind ze wel leuk samen.


zondag 8 juni 2014

Het zomert!

Er lag hier al een hele tijd een halterkleedje voor Lilith, bijna klaar. Ik moest enkel nog de elastiek in de rug wat strakker maken - dus gewoon eerst lostornen, strakker trekken en weer toestikken, as simple as that - en de zoom stikken. Maar aangezien ik de kampioen van het net-niet-helemaal-afwerken van mijn naaiprojecten ben, bleef dat dus gewoon liggen.

Met het zomerse pinksterweekend dat ons beloofd werd, kreeg ik eindelijk de spreekwoordelijk schop onder mijn kont en werkte ik het gisterenochtend af.


Het patroontje is alom bekend in blogland en is van Whole Grain Baby. Een paar jaar geleden vond ik het nog "te volwassen" voor Lilith, nu vond ik het toch al kunnen. Uiteindelijk past het haar, maar ben ik toch nog steeds meer overtuigd van het model van het halterkleedje dat ik een tweetal jaar geleden voor haar maakte. Het bovenstukje van haar nieuwe kleedje vind ik minder gepast, om de een of andere reden hou ik niet echt van de twee overlappende helften.
De striklinten maakte ik langer dan het patroon voorschreef, ik vind het beter zo - lekker lange striklinten, die Lilith wel geregeld doen schrikken omdat ze door het gekriebel denkt dat er een spinnetje over haar rug loopt...

En voor mijn eigen archief: ik maakte voor onze vier-en-een-half-jarige een maatje vier jaar, en dat past haar perfect.


Het stofje, daarvan ben ik daar weer wel helemaal overtuigd. Ik kocht het vorige zomer bij de Stoffenkamer. Het is er eentje van Timeless Treasures, een heerlijk zomers kleur groen met een fijn streepjesmotief.

Hoewel ik dus een beetje mijn twijfels heb bij het model, is Lilith er gelukkig gewoon heel blij mee. De rok zwiert - héél belangrijk, en het jurkje is lekker fris, dus het zal hier de komende maanden veel gedragen worden.






Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...