Bloggers for life: streelzacht dekentje

Oftewel de moeilijkst te schrijven blogpost sinds lang...

Ik vertelde jullie hier al dat ik iets zou naaien voor het Berrefonds. En ook dat ik voor dit soort dingen extra gevoelig ben geworden sinds de geboorte van Ernestje en de moeilijke weken die daarop volgden.

Ik had het dus kunnen weten, dat dit niet zomaar een naaiprojectje zou zijn.

Op onze Facebookgroep werd vermeld dat ze bij het Berrefonds vooral de grootste maten van het wikkeldekentje konden gebruiken. Ik knipte dus de maat XL, en mat meteen nog eens na, omdat het mij zo klein leek. Maar dit was het dus wel degelijk. Mijn moederhart kreeg het al wat moeilijk. Als deze grootste maat al zo klein is, wat dan met die andere maten?
Ik deed naarstig voort, knipte de voering en het kapje, en stak het geheel in elkaar. Nog een steek in mijn hart... eens opgevouwen, is dat dekentje zo klein, zo fragiel... zo confronterend.

En toen kreeg ik het idee om wat foto's te maken met Bientje erin, Liliths lievelingspopje. Om jullie een idee te geven, Bientje is 36cm groot.

Al terwijl ik haar nog maar aan het inpakken was, waren ze daar al, de tranen. Ze prikten aan de achterkant van mijn ogen, ze baanden zich een weg naar buiten. Het idee dat iemand ooit diezelfde handelingen zal doen met dit dekentje, maar dan niet rond een popje, maar rond een echt klein mensje... onmenselijk. Doe daar nog wat herinneringen bij aan Ernestje, zijn eerste weken in de couveuse en zijn openhartoperatie, ik moet er waarschijnlijk geen tekeningetje bij maken.
O wat hoop ik dat dit dekentje gewoon nooit gebruikt zal worden, maar als het dan toch gebeurt, dan hoop ik dat het een heel klein beetje troost kan bieden.

Voor de binnenkant koos ik daarom voor een streelzacht restje nicky velours, nog over van dit project - ook een wikkeldeken, maar dan zonder de droevige ondertoon. Het katoentje is er eentje van Andover Fabrics.

Zo, nu kan dit dekentje aan een reis beginnen. Ik mag er niet te veel aan denken...

En nog méér slaapgerief...

Ook Ernestje kreeg zijn zachte, warme pyama voor deze winter. De halve meter vosjesnicky kocht ik vorig jaar al, maar raakte toen niet verwerkt. De zekerheid dat ik er volgend jaar geen volledige pyama uit zou krijgen, was de spreekwoordelijke schop die ik nodig had om in actie te schieten.

Ik gebruikte hetzelfde broekpatroon als hier, maar wilde een ander truitje. En snelle zoektocht naar een raglan patroontje in kleine maatjes bracht me bij het patroon van nap-time creations op Craftsy. Ik maakte voor Ernest een 18mnd en die zit nogal krap, maar soit, zo lang zal de winter hopelijk ook niet meer duren.

Ik heb het nu wel even gehad met de pyama's, denk ik. Tijd voor iets anders!

Nog slaapgerief

Het wordt hier stilaan een traditie, dat ik voor de winter voor Lilith een heerlijke zachte pyama maak. De voorbije jaren gebruikte ik al tweemaal hetzelfde patroon, en dat haalde ik ook deze keer weer boven. Dat versneden voorpand, ik blijf ervan houden.

Over de stofjes ben ik zelf niet al te content, maar ik probeer wat van Use what you have te doen tegenwoordig, en dus moest ik eerst deze gebruiken voor ik van mezelf nieuwe stofjes mag zoeken. En met die roze achtergrond voor de poezen is het hier sowieso scoren - big time.

Even normaal doen zat er tijdens deze fotosessie niet in...

... alhoewel ze toch, héél even, van model spelen wilde doen.

Patroon t-shirt: Ottobre 1/2006 (maat 110)

Patroon broek: Jump broekje, Ottobre 1/2008 (maat 110)

Nog meer slaapwarmte

Ik had het kunnen weten, natuurlijk.

Nadat na Bientje ook Kaatje haar eigen dekentje had gekregen, rommelde het nogal in Liliths poppenhuishouden. Twee poppen konden nu heerlijk zacht en warm slapen, maar twee andere, armzalige kleine poppenmeisjes moesten het nog zonder stellen.
Lilith bemoederde en bemiddelde, liet haar poppen afwisselend slapen, maar echt rustig werd het niet in haar drukke gezinnetje. En dus waren ze daar plots opnieuw, de puppy-oogjes. Of ik niet, toevallig, nog een paar zo'n zachte stofjes had? En dan ook van die "hardere stofjes" die daarbij passen? En of wij dan niet nog eens zo samen een paar dekentjes konden maken voor Eva en Fientje?

Bon. Zoiets kon ik natuurlijk niet weigeren. Ik dook in mijn kast, diepte nog wat resten op, liet Lilith naar hartelust kiezen en combineren en we konden weer aan de slag.

Oef, rust hersteld.
U ziet Bientje en Kaatje onder hun dekentjes, maar nu in gezelschap van hun poppenzusjes Eva (restjes van een kussen en van dezelfde pyama als Kaatjes hartjesstof) en Fientje (stof van de binnenkant van mijn agenda en bruine fleece van een jasje dat ik lang geleden voor Lilith maakte).

Niet te geloven hoe blij Lilith ermee is. Ze kan nu naar hartelust verder moederen, en hoeft zich geen zorgen te maken over geruzie.

*tot ze doorkrijgt dat Bientje de enige is die een slaapzak heeft, ooit gekregen van de Sint*

Ik ben vooral blij dat ik eens wat van mijn restjes gebruik. Ik gooi ze nooit weg, maar gebruik ze ook zelden. Eindelijk wat opgebruikt!

Waarvoor gebruiken jullie reststukken?

Puppy-oogjes

Ik weet niet hoe dat bij jullie is, maar puppy-oogjes, ik kan daar vaak maar moeilijk aan weerstaan. Als het is omdat ze voor de zoveelste keer een snoepje wil, dan lukt dat nog wel, maar toen ze voor de ik-weeet-niet-hoeveelste keer naast mijn naaimachine stond met de vraag of ze dat ook eens mocht proberen, begeleid door haar schattigste puppy-oogjes, kon ik niet meer weigeren.

Maar wat doe je met een bijna-vijfjarige die wil naaien? Veel mogelijkheden zijn er niet. Een kussensloop was een optie geweest, maar aangezien ik die binnenkort als verrassing voor haar wil maken, viel dat al weg. Een poppendeken, dus!

Ik maakte lang geleden een deken voor haar. Minder lang geleden maakte ik van de resten een identieke deken voor haar Bientje. Blij dat ze daarmee was! En dus maakte ik samen met haar een even groot exemplaar, deze keer voor Kaatje.

De stofjes koos ze zelf, resten van een winterpyama en van het tuniekje dat ik voor haar tweede verjaardag maakte.

Fier! Dat was ze. Hoewel ze niet veel meer deed dan speldjes aangeven en op mijn schoot zitten terwijl ik overlockte en stikte, heeft ze het in haar idee natuurlijk helemaal zelf gedaan.

En Kaatje? Die heeft nog nooit zo goed geslapen :-)

Welkom klein neefje!

De zus van meneer Piepow beviel een paar weken geleden van een lief klein ventje, en natuurlijk wakkerde dat mijn naaikriebels nogal aan. Ik wilde in de loop van de zomer al stof kopen, en aangezien het geslacht een goed bewaard geheim bleef, moest ik op zoek naar iets dat zowel voor jongens als voor meisjes kan. Uiteindelijk kwam ik uit bij deze Tick Tock Teal van Cloud9 Fabrics. Instant love, of zoiets. De geometrische bedrukking en de verschillende kleurtjes leken me ideaal voor het aanstormende najaarsbaby'tje.

Voor Ernestje maakte ik een vlinderdeken uit Stof voor Durf-het-Zelvers, maar daarbij ondervond ik veel problemen bij de overgangen tussen vleugels enerzijds en voetenzak en kapje anderzijds. Ik besloot dus een andere babydeken te maken, die ik al lang geleden eens pinde. En het moet gezegd, het is een tof patroon! Echt niet moeilijk, met een fijn resultaat. Naaivoldoening, hoera!

Als  binnenstof gebruikte ik gele zware nicky van bij de stoffenkamer. Heerlijk zacht voor dat kleine mannetje. De paspel maakte ik zelf van biais die ik in mijn plaatselijke naaiwinkeltje kocht.

Ernest mocht proefkonijn spelen...

... maar vond dat precies niet echt zo tof.

Het dekentje is ondertussen allang in gebruik, en gelukkig ook meteen goedgekeurd door het neefje en zijn mama.

zzzzzzzzzzzzzzzzzzzzz

Tijdens een gezellig dagje naaien met mijn buurvrouw, maakte ik voor Lilith nog maar eens een pyama. Ik gebruikte een beproefd recept: de t-shirt zoals hier (o wat hou ik nog steeds van dat versneden voorpand!) en de broek zoals hier.

De twee überzachte nicky-stofjes kocht ik al ergens in de zomer in het Stoffenpaleis in Hasselt. Niet-effen nicky is maar moeilijk te vinden, dus ik was hier zeer blij mee - onnodig te zeggen, vermoed ik, dat ook ons madammeke het méér dan ok vond, met de hartjes?

Voor de foto's stond ze eerst maar zeer stijfjes te poseren, maar toen ik zei dat ze gerust wat gek mocht doen, liet ze zich volledig gaan :-)

Ze slaapt de laatste nachten als een roosje, daar zorgt deze pyama natuurlijk voor.

En de buurvrouw? Zij maakte ook een pyama, volgens hetzelfde recept. 's Avonds zetten we de twee meiden nog vlug eens bij elkaar, met hun matching pyama's.

En hop, alweer een projectje af. Hoera!

Bloemetjes

 Lilith en zwart, het is een combinatie die ik nog niet vaak aangedurfd heb. Eigenlijk denk ik zelfs nog nooit, als ik me haar kleren van de voorbije winters voor de geest probeer te halen. Toch kan ik aan dit stofje niet weerstaan toen ik het in augustus in de etalage zag hangen. Mooie kleuren, en héérlijk zacht, dus veel twijfel kwam er niet bij kijken.

En daar lag het dan, mooi te wezen, in m'n stoffenkast. Dat schotelvodgevoel, weet u nog. Maar toen werd het herfstvakantie, en vond ik dat het wel mooi geweest was, met dat niets-naaien. Het stofje kwam uit de kast, het patroon dat ik al in het begin van het schooljaar overtekende in de naailes, en een kleedje moest en zou het worden - dat de herfstvakantie al even voorbij is, en dat ik ook over dit kleedje belachelijk lang deed, moet u maar even negeren.

Ik koos voor de Mail Express uit Ottobre 1/2012. Mijn eerste enveloppehals! Ik begon dus flink met het volgen van deze uitleg bij Oontje, maar had gelukkig op tijd door dat ik hier te maken met een andere afwerking van de enveloppehals. Het voorpand moet niet meegenaaid worden in de schoudernaad, maar wordt vastgenaaid aan het overlappende deel van het achterpand, als u begrijpt wat ik bedoel.

Ik had even schrik dat dit ervoor ging zorgen dat Lilith er met haar hoofd niet door zou kunnen, maar gelukkig lukt dit wel nog, al heeft ze niet veel overschot.

De zoom werkte ik af met de overlock, volgens de techniek die Griet zo duidelijk uitlegt op haar blog. Heel gemakkelijk en snel, en voor dit kleedje vond ik het ook wel gepast.

Lilith en zwart, het kan dus toch, al maken al die gekleurde bloemetjes het veel minder hard natuurlijk.

En ze is blij, met haar nieuwe kleedje! Vooral met de zakjes, want tegenwoordig moet alles zakjes hebben voor mevrouw. Ook het volgende kleedje op de planning is dus voorzien van zakjes, natuurlijk.

Vandaag leerde ze haar stiften juist vasthouden, en begon ze plots interesse krijgen in "bij de lijntjes kleuren". Sinds ze naar school gaat, wordt ze zo snel groot, die meid van ons...

Slaap zacht

Met de kou die zeer geniepig maar toch met rasse schreden zijn opwachting maakt, had ik zin in een heerlijk zacht en warm projectje. Om er al een beetje aan te wennen, zeg maar. Ik haalde dus twee heel zachte nicky'tjes boven, en Lilith kreeg haar eerste winterpyama.

Het truitje is er eentje uit Ottobre 1/2006, de broek is de High Jump uit Ottobre 4/2011, zonder de zakken.

Het truitje valt een beetje klein uit, maar dat is mijn eigen schuld. Ik knipte de naadwaarden te klein - om niet te zeggen dat ik ze vergat... Dom, maar  dat komt ervan als je te veel patronen met naadwaarde inbegrepen gebruikt. Soit, ik loste het op door onderaan en aan de mouwen boordstof toe te  voegen - die was niet bedoeld in het patroon, en Lilith past er nog in, dus het is geen al te groot drama.

Lilith houdt vooral van de broek. Die gaat aan zodra ze thuiskomt van school, en is blijkbaar perfect om naar tv te kijken...

... en om in de zetel te springen - tja, voor de foto mag er al eens iets dat anders eigenlijk niet mag...