Comfy in tricot

Als de zomer eraan komt, ga ik voor Lilith vaak op zoek naar leuke tricotkleedjes. Ik vind ze heerlijk comfortabel voor haar - behalve dan als het gaat over oude metalen glijbanen natuurlijk, maar soit, laat me het daar nu niet weer over hebben.

Zelf maken? Graag! Alleen vind ik de grens tussen slaapkleedje en gewoon comfy kleedje vaak héél dun, té dun. Nee, ik heb geen zin om Lilith te laten rondlopen in een kleedje dat iedereen doet denken dat ze die ochtend geen zin had gehad om zich aan te kleden. Toen ik dan ook, een hele tijd geleden, dit patroontje tegenkwam op Pinterest, wist ik direct dat Lilith zo'n kleedje zou krijgen.

De tricot is alweer een pareltje van Andrea Lauren, dat is net als deze bij Liesellove kocht.

Het kleedje zit tof in elkaar en is heel eenvoudig te maken. Minpunt vind ik dat een maattabel ontbreekt. Er staan afmetingen in van het afgewerkte kledingstuk, maar in afwezigheid van Lilith moest ik gokken. Ik maakte maat 5 jaar, en die is nog wat aan de brede kant - ik laat het zo, in de hoop dat ze het volgend jaar dan misschien nog aankan.

Ik hou vooral van het lint dat over de schouders en door het voor- en achterpand gaat. Zo simpel, en toch heel mooi!

Ook de zakjes op de rok geven het kleedje een extra speels accent!

Toen ik op zoek ging naar een bijpassend effen tricot stofje, 

zag dit rode stofje er in de winkel trouwens net hetzelfde uit als 

het kleur van de vosjes. Awoe voor kunstlicht!

Het resultaat? Een comfy tricot kleedje, met een heel tof model. Lilith droeg het een namiddag aan een Bretoens strand, en het doorstond de test met glans!

Volgend jaar kan ze dit exemplaar hopelijk nog aan - al zou ik het ook niet erg vinden er nog eentje voor haar te maken.

Monkey Bar Skirt

Laat me jullie even een situatie schetsen. Vorig jaar, de Ardennen, heet weer, een klein maar fijn speelpleintje aan de oever van ergens een klein Ardens riviertje. Dolenthousiaste Lilith die meteen naar boven klimt op een oude glijbaan. Glijbaan van metaal, in de zon, en kleine meid gekleed in - juist ja - een heel tof tricot kleedje. Resultaat: wenende Lilith met billen die de glijbaan veel te heet vonden, en weg, dat dolle enthousiasme.

Of, hoe leuk en comfortabel die tricot kleedjes ook zijn, soms is een broekje gewoon nog nét iets handiger. En toen ik kort nadien de Monkey Bar Skirt zag passeren, sloeg ik hem dan ook meteen op in mijn virtuele te-naaien-voor-komende-zomer-lijst, en ook op Pinterest natuurlijk, dat spreekt voor zich. The best of both worlds: een rokje voor mijn meisje-meisje, en een broekje eronder dat toch niemand ziet.

Op het einde van het schooljaar  vierde Lilith, samen met haar klasgenootjes, het einde van de kleutertijd met een hele dag spelen op het speelplein. Hét moment om vlug zo'n rok-met-broekje-erin te maken was aangebroken. Bij gebrek aan een maattabel maakte ik haar een maatje 5 jaar, en dat is nog redelijk ruim - en nogal aan de korte kant. Die Amerikaantjes hebben rare maten, als je 't mij vraagt. Ik knipte meteen een paar extra cm erbij aan de rok, en vind het zo toch meer ok.

Het broekje zou nog iets meer mogen aansluiten, maar dat onthoud ik wel voor de volgende keer.

Ideaal ook om tricotrestjes te verwerken, dit patroon. Heel veel stof heb je er niet voor over. Lilith was heel blij toen ze zag welke stof ik ervoor ging gebruiken - want haar lievelingstrui van drie jaar geleden, die is ze nog steeds niet vergeten.

Ik heb zo'n voorgevoel dat er hier de komende jaren telkens minimum één zulk exemplaartje in haar kast zal moeten hangen...

Bad weather proof #2

Nog eentje in het rijtje bad weather proof kleren die ik voor Lilith maakte.

Ergens in maart werd Stoffen@Beselare georganiseerd, en - joepie voor zo'n evenement in de buurt - dat zette ik natuurlijk meteen in m'n agenda. Een paar dagen voordien bestelde ik bij Liesellove een aantal tricot-stofjes van Andrea Lauren, u allen welbekend, I suppose. Lieselot was zo lief om die stofjes voor me mee te brengen tot in Beselare, en zo kon ik er zeker van zijn dat ze niet al uitverkocht waren voor ik er zou arriveren.

De zebra's moesten een kaptrui voor Lilith worden. Zo'n truien worden hier veel gedragen, en zijn heerlijk makkelijk naaien, ideaal voor een avond waarop het hoofd op ontploffen staat en er eigenlijk niet veel extra's meer bij kan. Naaien is op zo'n moment de ontspanning die ik nodig heb, al mag het dan natuurlijk ook weer niet te moeilijk zijn. Een kaptrui, dus.

Ik greep terug naar de kaptrui uit SVDHZ1, en tekende de 122-128 over.

Voor de binnenkant van de kap gebruikte ik effen mint tricot van bij Bolletjeseend. De trui stak, zoals verwacht, heel vlot in elkaar, en zo was Lilith dus nog een trui rijker.

Naar goeie gewoonte onderging hij meteen de speel-en-beweegtest...

... en naar even goeie gewoonte deed onze kleine man verwoede pogingen om mee op de foto te raken ...

... maar gelukkig doorbrak deze trui mijn gewoonte om na een geslaagd naaiproject weer een paar projecten te doen mislukken.

En nu wordt het stilaan weer tijd voor wat meer summer and sun proof projectjes!

Julia + een vraag voor jullie

Behalve een mooie meisjesnaam is Julia ook de naam van een patroon van Compagnie M. - maar bon, dat weet u al lang.

Waarom ik niet al veel eerder een Julia maakte? Ik zou het niet weten. Pure dommigheid, misschien.

Veel woorden moet ik er niet aan vuil maken, vermoed ik. Ik koos voor de basisversie met de verknipte panden, omdat ik vond dat dat bij deze effen stof net iets meer zou geven - al zie je de naden niet op de foto's.
Het patroon is exact wat ik ervan verwacht had: eenvoudig, duidelijk, het zit snel in elkaar, perfect van maat en een echt plezier om te dragen!

De stof is een heel soepele, donkerblauwe glittertricot die ik bij Stoff.be in Alken kocht. De stof voor een meer zomerse versie ligt al klaar, en voor een versie voor Lilith heb ik ondertussen ook al stof klaarliggen.

En dan nu een vraag: ik heb elk seizoen weer een gebrek aan toffe bovenstukken. Rokken, kleedjes, broeken, allemaal geen probleem, maar die bovenstukken, dat vind ik zo moeilijk: t-shirts, truien, topjes in de zomer... Dus: welke bovenstukken maakten jullie al voor jezelf en moet ik echt ook eens proberen? Of welke staan op jullie to-do-lijstje?

zzzzzzzzzzzzzzzzzzzzz

Tijdens een gezellig dagje naaien met mijn buurvrouw, maakte ik voor Lilith nog maar eens een pyama. Ik gebruikte een beproefd recept: de t-shirt zoals hier (o wat hou ik nog steeds van dat versneden voorpand!) en de broek zoals hier.

De twee überzachte nicky-stofjes kocht ik al ergens in de zomer in het Stoffenpaleis in Hasselt. Niet-effen nicky is maar moeilijk te vinden, dus ik was hier zeer blij mee - onnodig te zeggen, vermoed ik, dat ook ons madammeke het méér dan ok vond, met de hartjes?

Voor de foto's stond ze eerst maar zeer stijfjes te poseren, maar toen ik zei dat ze gerust wat gek mocht doen, liet ze zich volledig gaan :-)

Ze slaapt de laatste nachten als een roosje, daar zorgt deze pyama natuurlijk voor.

En de buurvrouw? Zij maakte ook een pyama, volgens hetzelfde recept. 's Avonds zetten we de twee meiden nog vlug eens bij elkaar, met hun matching pyama's.

En hop, alweer een projectje af. Hoera!

Brrrrrrr....

Bij de overgang van zomer naar herfst, kom ik elk jaar in pyamamodus. Als het van mij zou afhangen, liep ik hele dagen in pyama rond. Kroop ik onder mijn dekentje in de zetel en genoot van de plotse nieuwe gezelligheid -want alhoewel ik die kou niet leuk vind, vind ik de herfst toch stiekem ook wel heel gezellig.

Pyama's, dus.

Ik kocht vorig jaar een lap héél roze tricot met bambi's bij joy fits. Een aanrader trouwens, die winkel. Veel keuze, heel correcte service.
Dat de lap een pyama voor Lilith zou worden, dat stond vast. Bijpassende effen tricot vinden was niet zo simpel, maar uiteindelijk vond ik in de Stoffenkamer perfect de juiste kleur bijna-zwart-maar-eigenlijk-gewoon-heel-donkerbruin.

Het roze laat zich niet fotograferen, maar is véél feller dan op deze foto.

Ik gebruikte een restje van de bambitricot voor de broekboord, en zoomde de pijpen om met felroze garen, om het donkere toch een beetje te doorbreken.

Zoals verwacht (want a ja, 't is roze), is Lilith heel blij met haar nieuwe pyama.

En ziet u deze? Haar nieuwe collégien-slofjes... zalige dingen zijn dat! Ik zou er bijna jaloers van worden. Het ziet er naar uit dat ik eindelijk een pantoffel gevonden heb die ze zal willen aandoen, komende winter.

Patroon trui: Toy Dog, Ottobre 6/2011 (maat 104)

Patroon broek: Jump broekje, Ottobre 1/2008 (maat 104)

Bambitricot: joyfits.nl

Effen donkerbruine tricot: de Stoffenkamer

Mét inhoud!

Deze hadden jullie nog tegoed. Het babypakje dat ik zelf hield i.p.v. het aan ons buurjongetje te geven, mét inhoud.

Jullie treffen Ernest op een van zijn betere "ik-probeer-wakker-te-worden-momenten".

Het pakje is hem al bijna te klein. Kleine maatjes blijkbaar, daar bij Kiind. Tijd voor een nieuw!

Playday dress wordt t-shirt

Ik probeerde het nog een paar keer, maar het verdict bleek onomkeerbaar. Eén nacht slapen met een slaapkleedje was genoeg. Dus daar lag het dan. Overdag aandoen was voor onze meid ook geen optie, want dat ding diende om te slapen, logisch, toch?

Een t-shirt, dus. Ik vond het zonde dat het nooit meer gedragen zou worden, want ik vind de combinatie van paars en oranje haar wel goed staan, eigenlijk. Ik knipte er gewoon een stuk af, hing er onderaan nog een oranje boordje aan, en klaar.

Valt het op dat ons dametje niet veel zin had in poseren? Tja, ze stond te popelen om naar het zwembad te vertrekken, en dan kwam ik op zo'n ongepast moment af met het fototoestel... arm kind, met zo'n blogmoeder...

In de wolken

"Mama, ik wil eigenlijk ook eens een slaapkleedje, en niet meer een pyama om te slapen".

Of hoe belofte schuld maakt. Een tijdje geleden kwam Lilith met bovenstaande mededeling bij bedtijd. Waar ze het haalde, ik weet het niet, ik draag nooit slaapkleedjes, ik háát slaapkleedjes. Ik wimpelde het af met "ik maak dat wel eens voor jou als het zomer is". En laat die zomer dit jaar nu wel heel lang weggebleven zijn.

Ik hoopte stilletjes dat ze het vergeten zou zijn. Maar die vierjarige van ons, die vergeet niets. En toen het dus gisteren plots echt zomer was, moet dat slaapkleedje er komen. En wel direct.

Nog een geluk dat zoiets niet al te veel werk vraagt. Tussen het flesjes geven en baby verzorgen door, flanste ik een slaapkleedje in mekaar. Wat paarse wolkjestricot, knaloranje boordstof voor wat contrast, en klaar was kees. Het patroon is een vereenvoudigde versie van de Playday Dress van Heidi&Finn.

De meid was in de wolken. Zo blij als iets ging ze gisterenavond slapen in haar nieuwe wolkjesslaapkleedje. Er moest ook nog een foto op haar "kussenberg" gemaakt, en dan vertrok ze, nog net niet zingend, naar boven.

Alleen heeft ze blijkbaar van mij mee dat ze slaapkleedjes háát, want ze wil het niet meer opnieuw aan. Vanmorgen liep ze er nog even mee rond in de zon, maar nog eens gaan slapen met het slaapkleedje? Onder geen beding. "Neenee mama, ik wil weer een pyama". Tja.

En toch, ik ben blij dat ik het gemaakt heb. Het was voor mij de eerste poging tot naaien sinds de geboorte van ons Ernestje. Ik had tot nu toe de moed nog niet gevonden, maar o wat deed dat deugd, gisteren. Een soort thuiskomen, eigenlijk. Ik voel het weer kriebelen, dat naaibeestje. Hopelijk ben ik nu weer echt gelanceerd...

Tweede poging

Tijd om het hier nog eens over een naaiseltje te hebben...

Ik deed al eens eerder een poging om een jumpsuitje volgens het patroon van Kiind te maken, en leerde daarbij dat ik goed moet opletten hoe en waar ik de kamsnaps erin zet. Een navraag op Facebook leerde me dat het ook helpt om een klein rondje flockfolie mee tussen de kamsnap en de stof te duwen, omdat dit extra verstevigt.

En ja hoor! Mijn tweede poging, en zelfs in vier lagen boordstof gaat het nu perfect.

Het pakje in kwestie zagen jullie al op een paar eerdere foto's halvelings voorbijkomen.

Het kleine couponneke tricot bestelde ik samen met de kamsnaptang en de snaps bij de Stoffenfee. In een soort overmatig optimisme dacht ik er een jumpsuit en een babymutsje uit te krijgen. Beetje verkeerd gegokt, want er kwam zelfs al het nodige gefoefel om er alle stukken van dit maatje 50 uit te krijgen...

Ik hou echt van dit pakje. Het is het eerste pakje dat ons Ernestje aangehad heeft, gedurende de paar uurtjes voor hij naar de couveuse verhuisde. Ik doe het hem zoveel mogelijk aan, want binnenkort wordt het hem te klein...

Plan B

Ik liet jullie een hele tijd geleden al een eerste babynaaiseltje zien. Bestemd voor ons buurjongetje Miel, alleen wilde ik het niet afgeven omdat de kamsnaps niet helemaal goed zaten. Plan B, dus, want ik wilde dat schattig manneke toch echt wel iets zelfgemaakts geven.

Ik durfde niet opnieuw iets met kamsnaps riskeren, en koos dus voor een babybroekje, shirtje en mutsje. Meneer Piepow vond de stof met paddestoeltjes heel leuk, en ik had nog genoeg, dus werd het dezelfde stof-boordstofcombinatie.

Het shirtje is er eentje volgens dit patroon. Heel simpel, en met leuk resultaat! Ik mocht ook meteen ondervinden wat voor geweldig materiaal een boventransportvoet is, omzomen van tricot was nog nooit zo eenvoudig.

Het broekje maakte ik volgens dit patroon. Zalig toch, zo'n monkey pants. Ik zie het al helemaal voor me, zo'n zalig schattig pamperkontje daarin.

En het mutsje, tja, dat is er niet helemaal uitgekomen zoals bedoeld. Ik wilde paddenstoeltjes aan de buitenkant en rood aan de binnenkant, zodat het omgeslagen boordje rood zou zijn. Het patroontje dat ik ervoor gebruikte, leent zich daar blijkbaar niet toe... Het ziet er dus zo uit:

Voor een babymutsje moet ik dus nog op zoek naar een ander patroontje. Gelukkig vonden Miels mama en papa het zo ook heel leuk.

En willen jullie geloven dat ik bijna stress had om het af te geven? Ik maakte nooit eerder iets dat niet voor eigen gebruik was... Ik ben alvast heel benieuwd om kleine Miel in zijn paddenstoelenoutfit te zien...

Babygerief

Met onze tweede spruit in aantocht, beginnen de ideetjes om babygerief te naaien meer en meer vorm te krijgen. Al die kleine spulletjes, het is moeilijk voor te stellen dat het hier over een maand of vier ook weer zo ver is.

Om te oefenen maakte ik een jumpsuitje volgens het patroon van Kiind. Onze lieve buurvrouw zou elk moment bevallen, en dus was dat de ideale gelegenheid.

Een leuk paddenstoelentricootje dat ik ooit kocht bij Rood met Witte Stipjes, aangezien het kind nog niet geboren was, moest het unisex worden. Een heel leuk patroontje is het, niet moeilijk en snel klaar.

Ik gebruikte ook voor de eerste keer de Kamsnaps die ik kocht bij de Stoffenfee, en daar moet ik toch nog even mee oefenen, denk ik. Van de vijf die ik de jumpsuit zitten, zijn er twee die maar onder zachte dwang weer open willen. Ik snap ondertussen dat ze iets te dicht tegen de rand zitten, waardoor de stof dreigt te scheuren als we te hard trekken.
Het pakje zal dus niet bij de buren terechtkomen, we houden het gewoon zelf, tot in juni.

En voor ons lieve buurjongetje Miel, dat ondertussen geboren is, maak ik gewoon iets anders, toch?

Feestkleedje bis

Ik zou het nog bijna vergeten, dat ik jullie nog een feestkleedje schuldig was.

Aangezien al mijn winterstofjes hier waren blijven liggen, probeerde ik rond de feestdagen nog zoveel mogelijk af te werken. Dit kleedje lukte nog net op de valreep.

Het patroon, de Cowl Neck Jumper Dress van Heidi&Finn, moet ik jullie niet meer voorstellen. Ik maakte het in een rood gebreid stofje met een lichte glinstering, heel mooi maar o zo om op te vloeken. Dat schoof en bubbelde maar, zelfs mijn overlock kon er geen weg mee. Qua afwerking is dit dus absoluut geen topstuk, maar het moet gezegd, Lilith staat er goed mee.

En ziet u dat diadeempje? Het arme kind is gezegend met krullen die zéér traag groeien. Meer dan eens kwam ze al thuis van school met de vraag wanneer ik haar nu ook eens staartjes in haar haar zou geven. Telkens moet ik haar dan teleurstellen. Het rode diadeempje maakte gelukkig veel goed! "Hemadeempjes" zijn nl. ook voor grote meiden, zo wist ze me te vertellen, en glunderend paradeert ze nu dus geregeld rond met een diadeem in haar krullen. Toch fijn, als ze met zoiets simpels zo gelukkig zijn...

Bloemetjes

 Lilith en zwart, het is een combinatie die ik nog niet vaak aangedurfd heb. Eigenlijk denk ik zelfs nog nooit, als ik me haar kleren van de voorbije winters voor de geest probeer te halen. Toch kan ik aan dit stofje niet weerstaan toen ik het in augustus in de etalage zag hangen. Mooie kleuren, en héérlijk zacht, dus veel twijfel kwam er niet bij kijken.

En daar lag het dan, mooi te wezen, in m'n stoffenkast. Dat schotelvodgevoel, weet u nog. Maar toen werd het herfstvakantie, en vond ik dat het wel mooi geweest was, met dat niets-naaien. Het stofje kwam uit de kast, het patroon dat ik al in het begin van het schooljaar overtekende in de naailes, en een kleedje moest en zou het worden - dat de herfstvakantie al even voorbij is, en dat ik ook over dit kleedje belachelijk lang deed, moet u maar even negeren.

Ik koos voor de Mail Express uit Ottobre 1/2012. Mijn eerste enveloppehals! Ik begon dus flink met het volgen van deze uitleg bij Oontje, maar had gelukkig op tijd door dat ik hier te maken met een andere afwerking van de enveloppehals. Het voorpand moet niet meegenaaid worden in de schoudernaad, maar wordt vastgenaaid aan het overlappende deel van het achterpand, als u begrijpt wat ik bedoel.

Ik had even schrik dat dit ervoor ging zorgen dat Lilith er met haar hoofd niet door zou kunnen, maar gelukkig lukt dit wel nog, al heeft ze niet veel overschot.

De zoom werkte ik af met de overlock, volgens de techniek die Griet zo duidelijk uitlegt op haar blog. Heel gemakkelijk en snel, en voor dit kleedje vond ik het ook wel gepast.

Lilith en zwart, het kan dus toch, al maken al die gekleurde bloemetjes het veel minder hard natuurlijk.

En ze is blij, met haar nieuwe kleedje! Vooral met de zakjes, want tegenwoordig moet alles zakjes hebben voor mevrouw. Ook het volgende kleedje op de planning is dus voorzien van zakjes, natuurlijk.

Vandaag leerde ze haar stiften juist vasthouden, en begon ze plots interesse krijgen in "bij de lijntjes kleuren". Sinds ze naar school gaat, wordt ze zo snel groot, die meid van ons...

Slaap zacht

Met de kou die zeer geniepig maar toch met rasse schreden zijn opwachting maakt, had ik zin in een heerlijk zacht en warm projectje. Om er al een beetje aan te wennen, zeg maar. Ik haalde dus twee heel zachte nicky'tjes boven, en Lilith kreeg haar eerste winterpyama.

Het truitje is er eentje uit Ottobre 1/2006, de broek is de High Jump uit Ottobre 4/2011, zonder de zakken.

Het truitje valt een beetje klein uit, maar dat is mijn eigen schuld. Ik knipte de naadwaarden te klein - om niet te zeggen dat ik ze vergat... Dom, maar  dat komt ervan als je te veel patronen met naadwaarde inbegrepen gebruikt. Soit, ik loste het op door onderaan en aan de mouwen boordstof toe te  voegen - die was niet bedoeld in het patroon, en Lilith past er nog in, dus het is geen al te groot drama.

Lilith houdt vooral van de broek. Die gaat aan zodra ze thuiskomt van school, en is blijkbaar perfect om naar tv te kijken...

... en om in de zetel te springen - tja, voor de foto mag er al eens iets dat anders eigenlijk niet mag...