Posts tonen met het label dekentje. Alle posts tonen
Posts tonen met het label dekentje. Alle posts tonen

donderdag 16 maart 2017

Zijn eigen dekentje

Toen Lilith bijna twee jaar was, naaide ik voor haar een dekentje. Ze was er superblij mee, trots dat dat echt háár dekentje was, en over de jaren is dat eigenlijk altijd zo gebleven. Het ding is standaard ergens in/naast/onder/achter de zetels te vinden, dient om het lekker gezellig te maken maar evengoed om een kamp mee te bouwen of samen met Ernest spookje te spelen.


Toen ik dus weer zwanger was van onze tweede spruit, kocht ik al een katoentje dat ik ideaal vond voor een dekentje voor onze kleine jongen. Ook de bamboefleece kocht ik toen al, maar ik besloot dat ik het dekentje pas zou maken als hij zich er ook bewust van zou zijn dat dat speciaal voor hem was gedaan - net zoals Lilith toen. Tegen dat hij een jaar of twee was, dus, dat was het plan.


Dat hij, nu hij bijna vier is, eindelijk zijn dekentje heeft gekregen, komt doordat ik onlangs merkte dat hij met de deken van zijn zus kwam afgelopen, en dan het gebaar voor zus maakte en mij zo duidelijk maakte dat hij het dekentje en zijn zus dus aan elkaar verbond. Tijd voor actie, dus! De twee langgekoesterde stofjes en de bijhorende gouden paspel kregen eindelijk hun bestemming, en kleine broer heeft nu dus ook zijn eigen persoonlijke dekentje.


Of hij er content mee is? Oordeel vooral zelf!


Het katoentje zou ik nu heel waarschijnlijk niet meer kiezen, maar toen ik zwanger kon ik er niet aan weerstaan en net daardoor is het me altijd dierbaar gebleven.


Zoals jullie zien, trouwens, kreeg hij het zeer ongewenste bezoek van de windpokken. Hij had er véél, tot in zijn mond toe en dat gaf de nodige ellende, maar ondertussen is dat ook allemaal weer gepasseerd. De foto's namen we al een dag of 10 geleden, toen het ergste leed geleden was, en ondertussen is er bijna niets meer van te merken.



❦ Patroon: patroonloos dekentje
❦ Stof: uiltjes lang geleden op Etsy gekocht, bamboefleece van bij In Den Beer

Mijn stoffenaankoopgeweten voor 2017
In (gekocht en gekregen): 12
Uit (verwerkt en verkocht): 9

maandag 9 november 2015

Bloggers for life: streelzacht dekentje

Oftewel de moeilijkst te schrijven blogpost sinds lang...

Ik vertelde jullie hier al dat ik iets zou naaien voor het Berrefonds. En ook dat ik voor dit soort dingen extra gevoelig ben geworden sinds de geboorte van Ernestje en de moeilijke weken die daarop volgden.

Ik had het dus kunnen weten, dat dit niet zomaar een naaiprojectje zou zijn.


Op onze Facebookgroep werd vermeld dat ze bij het Berrefonds vooral de grootste maten van het wikkeldekentje konden gebruiken. Ik knipte dus de maat XL, en mat meteen nog eens na, omdat het mij zo klein leek. Maar dit was het dus wel degelijk. Mijn moederhart kreeg het al wat moeilijk. Als deze grootste maat al zo klein is, wat dan met die andere maten?
Ik deed naarstig voort, knipte de voering en het kapje, en stak het geheel in elkaar. Nog een steek in mijn hart... eens opgevouwen, is dat dekentje zo klein, zo fragiel... zo confronterend.


En toen kreeg ik het idee om wat foto's te maken met Bientje erin, Liliths lievelingspopje. Om jullie een idee te geven, Bientje is 36cm groot.


Al terwijl ik haar nog maar aan het inpakken was, waren ze daar al, de tranen. Ze prikten aan de achterkant van mijn ogen, ze baanden zich een weg naar buiten. Het idee dat iemand ooit diezelfde handelingen zal doen met dit dekentje, maar dan niet rond een popje, maar rond een echt klein mensje... onmenselijk. Doe daar nog wat herinneringen bij aan Ernestje, zijn eerste weken in de couveuse en zijn openhartoperatie, ik moet er waarschijnlijk geen tekeningetje bij maken.
O wat hoop ik dat dit dekentje gewoon nooit gebruikt zal worden, maar als het dan toch gebeurt, dan hoop ik dat het een heel klein beetje troost kan bieden.

Voor de binnenkant koos ik daarom voor een streelzacht restje nicky velours, nog over van dit project - ook een wikkeldeken, maar dan zonder de droevige ondertoon. Het katoentje is er eentje van Andover Fabrics.

Zo, nu kan dit dekentje aan een reis beginnen. Ik mag er niet te veel aan denken...

zaterdag 27 september 2014

Wat warmte en troost

Soms krijgt een mens nieuws dat de wereld doet stilstaan. Nieuws dat je soms van bij anderen hoort "maar nooit bij jezelf, toch?" Nieuws waar je kwaad en opstandig, en intens verdrietig van wordt.

Zo ook vriendin K. Haar neefje, amper vier jaar oud, werd getroffen door kanker, en dan nog in een ferm agressieve vorm. Voor het neefje en de hele familie veranderde alles. Dat van die wereld die stilstaat, dat klopt soms gewoon ook. Alleen blijft hij niet stilstaan, en verwacht hij van jou hetzelfde. Vooruit moet je, hup met de geit, en durf niet klagen.

Omdat we voelen dat K. het heel erg moeilijk heeft om te blijven gaan, om er te blijven zijn voor haar zus en de hele familie en ondertussen ook zelf gewoon rechtop te blijven, besloten we haar een klein beetje warmte en troost te sturen. We kunnen niet helpen, alleen maar machteloos toekijken, maar hopen haar op deze manier toch een gevoel van steun te geven.
Ik stelde dus voor om haar een lekker zachte deken te maken, en dat voorstel werd meteen door iedereen gedragen.



Origineel ben ik hier totaal niet. Het idee van het dekbedovertrek van bij Zeeman zag ik eerder bij Toertjes & Pateekes. Kort na die post stond ik zelf in de Zeeman, en bracht het dekbedovertrek mee, samen met een zachte fleece deken - waarom moeilijk doen als gemakkelijk ook gaat?
Hetzelfde dekbedovertrek zag ik ook al elders tot-dekentje-verwerkt verschijnen, gecombineerd met gouden paspel, en ook dat idee kopieerde ik schaamteloos (als iemand trouwens nog weet bij wie dit al verscheen, let me know, dan zet ik de link er hier nog bij).

En oef, vriendin K. is blij, héél blij, met het onverwachte cadeau. Dat het haar echt deugd doet, liet ze ons weten. En daar doen we het natuurlijk voor.


dinsdag 26 augustus 2014

Nog meer slaapwarmte

Ik had het kunnen weten, natuurlijk.

Nadat na Bientje ook Kaatje haar eigen dekentje had gekregen, rommelde het nogal in Liliths poppenhuishouden. Twee poppen konden nu heerlijk zacht en warm slapen, maar twee andere, armzalige kleine poppenmeisjes moesten het nog zonder stellen.
Lilith bemoederde en bemiddelde, liet haar poppen afwisselend slapen, maar echt rustig werd het niet in haar drukke gezinnetje. En dus waren ze daar plots opnieuw, de puppy-oogjes. Of ik niet, toevallig, nog een paar zo'n zachte stofjes had? En dan ook van die "hardere stofjes" die daarbij passen? En of wij dan niet nog eens zo samen een paar dekentjes konden maken voor Eva en Fientje?

Bon. Zoiets kon ik natuurlijk niet weigeren. Ik dook in mijn kast, diepte nog wat resten op, liet Lilith naar hartelust kiezen en combineren en we konden weer aan de slag.


Oef, rust hersteld.
U ziet Bientje en Kaatje onder hun dekentjes, maar nu in gezelschap van hun poppenzusjes Eva (restjes van een kussen en van dezelfde pyama als Kaatjes hartjesstof) en Fientje (stof van de binnenkant van mijn agenda en bruine fleece van een jasje dat ik lang geleden voor Lilith maakte).

Niet te geloven hoe blij Lilith ermee is. Ze kan nu naar hartelust verder moederen, en hoeft zich geen zorgen te maken over geruzie.

*tot ze doorkrijgt dat Bientje de enige is die een slaapzak heeft, ooit gekregen van de Sint*

Ik ben vooral blij dat ik eens wat van mijn restjes gebruik. Ik gooi ze nooit weg, maar gebruik ze ook zelden. Eindelijk wat opgebruikt!
Waarvoor gebruiken jullie reststukken?

woensdag 20 augustus 2014

Puppy-oogjes

Ik weet niet hoe dat bij jullie is, maar puppy-oogjes, ik kan daar vaak maar moeilijk aan weerstaan. Als het is omdat ze voor de zoveelste keer een snoepje wil, dan lukt dat nog wel, maar toen ze voor de ik-weeet-niet-hoeveelste keer naast mijn naaimachine stond met de vraag of ze dat ook eens mocht proberen, begeleid door haar schattigste puppy-oogjes, kon ik niet meer weigeren.

Maar wat doe je met een bijna-vijfjarige die wil naaien? Veel mogelijkheden zijn er niet. Een kussensloop was een optie geweest, maar aangezien ik die binnenkort als verrassing voor haar wil maken, viel dat al weg. Een poppendeken, dus!

Ik maakte lang geleden een deken voor haar. Minder lang geleden maakte ik van de resten een identieke deken voor haar Bientje. Blij dat ze daarmee was! En dus maakte ik samen met haar een even groot exemplaar, deze keer voor Kaatje.


De stofjes koos ze zelf, resten van een winterpyama en van het tuniekje dat ik voor haar tweede verjaardag maakte.

Fier! Dat was ze. Hoewel ze niet veel meer deed dan speldjes aangeven en op mijn schoot zitten terwijl ik overlockte en stikte, heeft ze het in haar idee natuurlijk helemaal zelf gedaan.

En Kaatje? Die heeft nog nooit zo goed geslapen :-)


dinsdag 3 december 2013

Welkom klein neefje!

De zus van meneer Piepow beviel een paar weken geleden van een lief klein ventje, en natuurlijk wakkerde dat mijn naaikriebels nogal aan. Ik wilde in de loop van de zomer al stof kopen, en aangezien het geslacht een goed bewaard geheim bleef, moest ik op zoek naar iets dat zowel voor jongens als voor meisjes kan. Uiteindelijk kwam ik uit bij deze Tick Tock Teal van Cloud9 Fabrics. Instant love, of zoiets. De geometrische bedrukking en de verschillende kleurtjes leken me ideaal voor het aanstormende najaarsbaby'tje.

Voor Ernestje maakte ik een vlinderdeken uit Stof voor Durf-het-Zelvers, maar daarbij ondervond ik veel problemen bij de overgangen tussen vleugels enerzijds en voetenzak en kapje anderzijds. Ik besloot dus een andere babydeken te maken, die ik al lang geleden eens pinde. En het moet gezegd, het is een tof patroon! Echt niet moeilijk, met een fijn resultaat. Naaivoldoening, hoera!


Als  binnenstof gebruikte ik gele zware nicky van bij de stoffenkamer. Heerlijk zacht voor dat kleine mannetje. De paspel maakte ik zelf van biais die ik in mijn plaatselijke naaiwinkeltje kocht.

Ernest mocht proefkonijn spelen...




... maar vond dat precies niet echt zo tof.


Het dekentje is ondertussen allang in gebruik, en gelukkig ook meteen goedgekeurd door het neefje en zijn mama.

zondag 28 augustus 2011

Een dekentje voor Lilith

Een dekentje zoals u ze in blogland al bij hopen zag voorbijkomen. Veel woorden moet ik er dus niet meer aan vuilmaken. Ik maakte het wat groter dan een babydekentje, het moet dienen voor het in het kinderbedje.




De stofjes komen allebei uit de Violet Craft Peacock Lane collectie van Michael Miller, en ik kocht ze via FabricWorm. Ik vind de combinatie heel geslaagd.



Het roze stofje is geen fleece, maar bamboe. Gekocht bij In Den Beer, op hun aanraden. 't Is natuurmateriaal, dus 't zou moeten lekker warm zijn in de winter, maar heerlijk koel in de zomer. Eén ding is zeker: 't is heerlijk zacht!




En Lilith is er alvast heel blij mee!