Mijn boekenplank

Ik naai graag, maar al sinds ik het kan, is lezen ook één van mijn grote hobby's. Ik kan de hele wereld vergeten als ik aan het lezen ben. Heerlijk! In blogland zitten blijkbaar nog heel wat boekenliefhebbers, en dus publiceer ik al een tijdje boekentips in de rechterbalk van mijn blog.

Diezelfde boekentips staan vanaf nu op een apart tabblad, dat je hierboven kunt vinden - valt het op dat ik plots tijd te veel heb? "Mijn boekenplank", heb ik het gedoopt, en ik zal er alle boeken inzetten die ik écht de moeite vind. Ik lees er veel meer, maar ik zal het jullie niet aandoen dat ik die er allemaal opzwier.

Ik hoop dat jullie er misschien een tip kunnen vinden die jullie ook even de wereld doet vergeten...

En jullie? Welke boeken moet ik volgens jullie zeker gelezen hebben?

Rust

En toen sprak de gynaecoloog de woorden die ik helemaal niet had verwacht. Waar ik bij Lilith uiteindelijk werd ingeleid, omdat dat kind blijkbaar iets te graag in mijn buik vertoefde, heeft onze tweede spruit nu al, op 33 weken zwangerschap, iets te veel zin om de wereld te komen verkennen. En hoe hard ik er ook naar uitkijk om dat spruitje in mijn armen te houden en plat te knuffelen, dit is echt wel te vroeg. En dus ben ik sinds donderdagavond, volkomen onverwacht, lui op doktersvoorschrift.

Gelukkig gebruikte ze nog niet het woord "platte" voor de "rust". Ik mag nog rondlopen en vanalles doen, zolang het maar "licht" en "niet lastig" is, en er voldoende echte rust bij in acht neem. Dus heb ik mezelf voorzien van voldoende leesvoer...

... kijkvoer ...

... en naaivoer ...

... om zo de potentiële verveling de baas te blijven.

En nu maar hopen dat dit qua omkoperij voldoende is om ons kleintje ertoe te bewegen nog minimum twee weken lekker binnen te blijven.

Als 't maar roze is

Als 't maar roze is, ja. Die meid van ons, die is in de ban van roze. En prinsessen. En dan nog liefst de beide gecombineerd. Aja, een roze prinses, dat is blijkbaar het summum van geluk, als je een drie-en-een-halfjarige meid bent.

Ik besloot dus dat ik haar dit seizoen maar eens tegemoet moest komen. Een paar roze dingen, zo voor in de zomer, moet kunnen, toch? Op Facebook bemachtigde ik een roze bloemenstofje, en de Hannah Dress zou het worden. En zeg nu zelf, schattig toch?

  

Het is een beetje kort uitgevallen, maar voor de zomer is het nog wel ok, denk ik. Het kraagje en het knopenpadje vooraan, vind ik heel leuk aan dit kleedje!

Met mijn excuses voor de "ik-kijk-binnen-in-uw-decolleté-foto"

 Ondertussen heeft ze blijkbaar ergens geleerd dat poseren heel leuk is, want nu krijg ik dus foto's als deze: 

En content dat ze dan van zichzelf is!!

De rode-bollekeskousen, die moet u er maar bijnemen. Ik wilde haar met blote voetjes in haar nieuwe schoenen, maar dat was buiten haar koppigheid gerekend. Mét rode-bollekeskousen dan maar...

Op naar het volgende kleedje!

Google reader vs. Bloglovin

Op verschillende blogs kwam ik al posts tegen i.v.m. Google Reader (dat er op 1 juli mee stopt), en de overstap naar Bloglovin.

Digibeet als ik eigenlijk toch wel een beetje ben, snap ik er allemaal niet veel van. Ik volg blogs via de leeslijst op blogger.com, en verder dan dat reikt mijn kennis niet. Maar goed, omdat ik natuurlijk niet weet hoe jullie mij volgen: vanaf nu vinden jullie in de linkerbalk een knop "Follow me on bloglovin".

Klikkerdeklik, dus, voor wie dat wil!

Plan B

Ik liet jullie een hele tijd geleden al een eerste babynaaiseltje zien. Bestemd voor ons buurjongetje Miel, alleen wilde ik het niet afgeven omdat de kamsnaps niet helemaal goed zaten. Plan B, dus, want ik wilde dat schattig manneke toch echt wel iets zelfgemaakts geven.

Ik durfde niet opnieuw iets met kamsnaps riskeren, en koos dus voor een babybroekje, shirtje en mutsje. Meneer Piepow vond de stof met paddestoeltjes heel leuk, en ik had nog genoeg, dus werd het dezelfde stof-boordstofcombinatie.

Het shirtje is er eentje volgens dit patroon. Heel simpel, en met leuk resultaat! Ik mocht ook meteen ondervinden wat voor geweldig materiaal een boventransportvoet is, omzomen van tricot was nog nooit zo eenvoudig.

Het broekje maakte ik volgens dit patroon. Zalig toch, zo'n monkey pants. Ik zie het al helemaal voor me, zo'n zalig schattig pamperkontje daarin.

En het mutsje, tja, dat is er niet helemaal uitgekomen zoals bedoeld. Ik wilde paddenstoeltjes aan de buitenkant en rood aan de binnenkant, zodat het omgeslagen boordje rood zou zijn. Het patroontje dat ik ervoor gebruikte, leent zich daar blijkbaar niet toe... Het ziet er dus zo uit:

Voor een babymutsje moet ik dus nog op zoek naar een ander patroontje. Gelukkig vonden Miels mama en papa het zo ook heel leuk.

En willen jullie geloven dat ik bijna stress had om het af te geven? Ik maakte nooit eerder iets dat niet voor eigen gebruik was... Ik ben alvast heel benieuwd om kleine Miel in zijn paddenstoelenoutfit te zien...

Lotta voor Lilith

Lang geleden won ik bij haar een heel mooi stofje. Een licht katoentje, mooi van kleur, ik was er heel blij mee. Het kwam terecht in m'n stoffenkast, en raakte daarna - ik geef het toe met schaamrood op de wangen - een beetje vergeten. Een beetje, zoals in ik vergat er vorige zomer een rokje voor Lilith van te maken.

Toen ik het een tijdje terug weer tegenkwam, in een poging wat orde in die stoffenkast te scheppen, sloeg de schrik me even om het hart. 30 cm! En daar moest dus een rokje uit. Een a-lijntje, een rimpelrokje, verschillende opties passeerden, maar uiteindelijk werd het een Lotta.

Ik moest er een klein beetje aan foefelen, omdat ik de voorgeschreven zeven stukken niet meer uit de stof kreeg. Ik verbreedde het stuk dus een klein beetje, en zo lukte het toch nog. Oef! Een tailleband kreeg ik er niet meer uit, maar onze meid wil toch het liefst boordstof, zo kan ze de rok gemakkelijk zelf aan en af krijgen, en dat is voor zo'n kleuter natuurlijk van levensgroot belang op school.

En nog meer oef: in tegenstelling tot een paar vorige creaties, wil ze dit wel weer aan. Het rokje doorstond de danstest met glans ("het wiebelt, mama!"), en dus verdwijnt dit gelukkig niet naar ergens achteraan in de kast. 

Al heeft het feit dat er een roze t-shirt op past, en dat er voor de gelegenheid 2 roze vlinders in haar krullen mochten, daar misschien ook mee te maken. 

"Ben ik nu een prinses, mama?"

Jullie zitten hoogstwaarschijnlijk niet te wachten op advies van mijnentwege, maar ik geef het jullie toch. Zomaar, gratis ende voor niets. Ga nooit met een driejarige, rozeminnende, meid naar een stoffenwinkel, en al zeker niet als ze daar ook allerlei tule en dergelijke verkopen. Het resultaat van zo'n onderneming laat zich raden...

Lilith zag een grote rol roze tule met glittertjes, en haar ogen veranderden naar een soort onweerstaanbare puppystand. Ik deed nog een poging hoor, "nee, Lilith, ik heb geen zin om die stof te kopen", maar toen  veranderde ze van een lief, vragend puppy'tje naar een weerspannige kleuter, compleet met gestamp van de voeten en al. En toen Meneer Piepow ook nog zijn duit in 't zakje deed, zo van "ach, zo'n prinsessenrokje heb je toch snel gemaakt", tja, toen had ze gewonnen natuurlijk. Even later wandelden we buiten met 30cm roze tule en 30cm roze katoen, en met daarnaast een stukje roze boordstof was de klus inderdaad snel geklaard.

En content dat ze is! Met haar toverstokje erbij, voelt ze zich een echte prinses, en toen ik bevestigde dat ze dat nu inderdaad is, blonken haar oogjes op zo'n manier dat ik het allang niet meer erg vind dat ik toegaf aan die roze tule.

Dat ze haar toverstokje soms verwart met een bezem, en een prinses met een heks, dat neem ik er dan maar bij.

 

Poseren lukt niet altijd goed, maar ze deed toch haar best!

 

En mag ik jullie nog een technisch vraagje stellen? Ik besloot een rolzoompje onderaan de tule te maken, maar om de een of andere reden liep dat echt niet. Maar écht niet. De rolzoom lost, al van in het begin, en hoe langer hoe meer. Hoe werken jullie tule af? Alle tips welkom!