Lilith keek er al heel lang naar uit, en vorige maandag was het dan eindelijk zover. En zeggen dat ze ervan genoten heeft, dat zou eigenlijk nog een understatement zijn.
Het begon allemaal al op vrijdag, toen ze met de verjaardagskoffer naar huis mocht komen. Zo'n ding mee naar huis slepen, daar word je als bijna-vierjarige heel trots van.
Op zaterdag trok ze fier als een gieter (maar tegelijk ook wat nerveus, zoals op de foto heel duidelijk is) naar haar eerste dansles - waar ze zich ongelooflijk geamuseerd heeft,...
... en mochten de eerste cadeautjes open:
een hoofdkussen om heerlijk op te slapen...
... een doosje met kinder-surprise-eitjes (waar ze al zo vaak naar gevraagd heeft maar die ze nu niet blijkt te lusten)...
... en het langverwachte Barbie-paard.
Meidje blij, mama en papa blij, zo gaat dat toch altijd?
Zondag zetten we het feestweekend verder met een bezoekje aan Pair Daiza. Wie het park nog niet kent, rep u! Ik wist zelf niet dat het daar zo mooi is, en genoot er, denk ik, evenveel van als Lilith zelf. Ze ontmoette eindelijk allerlei dieren die ze tot nu toe enkel nog maar in boekjes zag, en wist soms letterlijk niet waar eerst gekeken. Een topdag!
En op maandag kreeg ik ze zo mee terug naar huis:
Zo zou iedereen toch nog wel eens vier jaar willen worden? Niet verwonderlijk dat ze maandagavond, na een diepe zucht, zei: "Ik vind dat eigenlijk wel leuk hoor, mama, jarig zijn."
En dat ze al vier is, daar durf ik wel eens wat emo van worden...
